Jesse en Annemieke

Drie jaar geleden werd ik gediagnosticeerd met borstkanker. Een periode waarin alles op zijn kop stond en waarin de toekomst onzeker voelde. Toch liep ik, een jaar na mijn diagnose en slechts twee weken na een operatie, de City Pier Night Walk voor het KWF met een team van familie en vrienden. Een wandeltocht die voor mij symbool stond voor hoop, kracht en doorzetten—zelfs wanneer het moeilijk is.

Dit jaar loop ik opnieuw mee. En nu samen met mijn zoon Jesse van 7 jaar. Hand in hand, stap voor stap.

Jesse vertelt:

“Ik weet nog dat mama bijna niks kon doen en buisjes en slangetjes aan haar lichaam had. Ze kon niet meer met mij spelen, niet voetballen. Ik wil niet dat andere mensen dat ook overkomt.”

Ik leef nog dagelijks met de gevolgen van de diagnose. Mijn lichaam is blijvend veranderd: fysiek kan ik niet meer alles wat ik voorheen kon. Ook mentaal sta ik anders in het leven; er is altijd dat stemmetje: zou het kanker zijn?

Maar hoe luid dat soms ook klinkt, ondanks alles wat ik heb verloren, is er een toekomst. Een toekomst die anders is, maar niet minder waardevol. En dat gun ik iedereen die ooit met kanker te maken krijgt.

Door opnieuw mee te doen steun ik onderzoek dat levens redt en toekomst mogelijk maakt. Ik loop voor mijn vader, mijn lieve vriendin Michelle, voor mijzelf. Voor onze kinderen. En voor iedereen die hoopt op meer mooie jaren.

Help jij ook mee?