Inge Van Wijk

28 jaar was ik toen ik een knobbel in mijn borst ontdekte. Vele onderzoeken volgde. Uiteindelijk kwam daar op 14 februari 2012 de keiharde diagnose borstkanker. Geen erfelijk gen geen aanleiding opeens was het er. Pure pech, zo klonk het. 

Een operatie volgde en daarna zes zware chemo kuren. Flink ziek werd ik van de chemo. Maar opgeven was geen optie. Mijn kinderen waren toen nog 3 en 5 jaar, er stond mij dus een belangrijke taak te wachten. Het  opvoeden en zien opgroeien van mijn twee zoons Sven en Lars. 

Na de chemotherapie begon de hormoontherapie. 

Ongeveer 1,5 jaar na de diagnose konden de herstel operaties beginnen, want mijn beide borsten waren geamputeerd. 

7 jaar na het starten van de hormoon therapie was het beter om te stoppen. De vooruitzichten waren goed en de medicatie kon op langer termijn teveel bijwerkingen geven. 

14 februari 2022 tijd voor een

klein feestje, het was immers 10 jaar geleden en het ging heel goed met mij. Maar helaas eind februari 2022 ging het opnieuw mis. Het begon met pijn aan mijn middenrif spieren. De pijn breidde zich uit naar mijn rib. Na een aantal onderzoeken is er een biopt afgenomen. Dit keer is het borstkanker op mijn rib. Een uitzaaiing van 10 jaar geleden. De (slapende) borstkanker cel had de chemotherapie overleefd en zich na het stoppen van de hormoontherapie op mijn rib weten te nestelen en te delen. 5 bestralingen volgde in november 2022. In december 2023 worden er nog meer uitzaaiingen gevonden. Helaas krijg ik bij deze uitslag te horen dat ik ongeneeslijk ziek ben. 

Door mijn eigen ziek zijn weet ik dat kennis en onderzoek heel erg belangrijk zijn. Ook weet ik hoe zwaar het lichamelijk en mentaal is om deze ziekte door te moeten maken. Daarom doe ik op 11 april mee met the Rotterdam marathon walk 2026, 15 km wandelen voor het KWF. Hiermee wil ik mijn steentje bij dragen aan een hopelijk langere toekomst voor mijzelf, en in gedachte neem ik iedereen mee die op welke manier dan ook met deze ziekte te maken heeft. 

Voor iedereen die de tijd heeft genomen om mijn verhaal te lezen heel hartelijk dank hiervoor. Ik hoop dat jullie mij willen sponsoren doormiddel een bedrag te doneren op mijn actie pagina, zodat ik samen met 3 fantastische vriendinnen (Petra, Loes & Daphne) op 11 april deze uitdaging aan kan gaan. In 2024 liep ik eerder met deze meiden de AlpD’HuZes. Een emotionele indrukwekkende ervaring, waarbij opgeven geen optie is. Dit geldt ook voor mijn ziekte, elke dag is een nieuwe strijd waarbij ik niet opgeef. Samen kunnen we het verschil maken.🩷