Maaike To The End

Verslag van de tocht

Tuesday 22nd Sep 2026

Lieve supporters,

Mega bedankt voor alle donaties! Wat was het leuk om steeds meldingen te krijgen voor nieuwe donaties. Het zorgde voor een enthousiaste voorbereiding. Misschien iets te enthousiast, want een week voorafgaand heb ik eigenlijk niet meer getraind ivm overbelasting klachten. Goede reminder, dat rust ook onderdeel is van trainen.

Iewat zenuwachtig ging zondagochtend de wekker al om 6 uur. Mijn ontbijtje had ik gisteren al klaargezet en de fietsbanden gecontroleerd. De eerste 8 km naar het startpunt in de haven was warming-up. Om 8 uur had ik afgesproken met twee meiden van mijn fietsgroepje Daniela en Mona, al kennen Mona en ik elkaar natuurlijk van wayback uit een rugbytijdperk. Het startnummer ophalen ging eigenlijk vrij snel en we besloten daarom om bij een vroegere startgroep van 8.30 uur aan te sluiten.

Het eerste stuk ging door de haven naar het westen. Met open stukken en windkracht 4 was het pittig. Ik stelde voor om bij vreemden achter het wiel te hangen of zoals Daniela het noemde een taxirit te zoeken. Dat had wisselend succes en soms hingen er mensen opeens achter ons wiel. Af en toe was er een rare afslag over een stuk haventerrein, want he het is de Harbour tour. Na 30km was de eerste georganiseerde stop, de stroopwafels en bananen gingen er al goed in.

Daarna volgde nog 20km richting de tweede Maasvlakte en de wind was mogelijk nog pittiger. Het was niet echt gezellig fietsen in een treintje achter elkaar, maar alleen was ik niet vooruit gekomen. De tweede stop was bij het strand, maar we (lees ik) waren teleurgesteld dat er vooral ontbijtkoek was. Niet een echte lunch. Ook geen warme dranken. De derde en laatste stop zou bij de 120 km zijn, dus we mikten zelf op een extra terrasstop op de 80/90 km. 

Optimistisch over het vervolg met de wind in onze rug. We lieten de haven achter ons en vlogen langs het strand met uitzicht over de kitesurfers in zee. Het zonnetje was doorgebroken, ideaal fietsweer. We vonden dat er nog maar weinig mede fietsers waren. Waren wij nou zo ver voorop, of juist achterop of zo weinig fietsers? Bij de splitsing van de 100 en 140 km werden we ingehaald door een groep snelle mannen, maar gingen zij toch de andere kant op. Ik voelde de energie langzaam terug lopen en stelde een lunchplek voor. Op 80km in Rockanje streken we neer op het terras.

Het eten en zitten deed ons goed. Daniela had gehoord dat we bij aankomst een medaille zouden krijgen en planten dat zaadje tijdens de lunch in onze hoofd. We moesten dan namelijk wel op tijd bij de finish zijn. Opeens was er spraken van een tijdschema.

Kort na de lunchstop, bleken de man (Martin) en zoontje (Boris) van Mona ons al een tijdje op te wachten voor aanmoedigen. We kwamen nog een paar andere fietsers tegen, een groepje mannen die te snel gingen om lang bij te benen en een man alleen, die achter ons aanhaakte. Hij had geluk, want het was weer een onverwachte stuk harde tegenwind 5-10 km voor de derde stop. Alle complimenten aan Daniela en Mona voor het kopwerk. Bij aankomst lachte Martin mij ook toe, dat ik eruit echt zag alsof ik het (niet) naar mijn zin had. Ik was zelf initiatiefnemer van deze tocht, dus kon het niemand kwalijk nemen.

Het was duidelijk, dat we de hekkensluiters waren van de dag. Er lag nog maar een beetje eten bij deze stop, iedereen van de afstand 60,80,100 en 140 was hier langs geweest. De vrijwilligers gingen alles voor onze neus opruimen. Inmiddels had ook Sara van de fietsgroep zich nog aangesloten, ze was ’s ochtends te laat. Maar aangezien wij de terrasstop hadden ingelast, heeft ze ons nog ingehaald.

Nog 20 km te gaan en een uurtje voor de sluiting van de finish. Toen ik een maand geleden voorstelde om de 140km te doen, riep Daniela meteen uit dat ze dat niet kon. Daar was ik het toen niet mee eens en nu zeker niet. Ze ging nog steeds vrolijk verder met meer dan 30km/u. Een vriendelijk verzoek van mij en Sara om iets langzamer te gaan. Zo kwamen we gezamenlijk aan met luid applaus en natuurlijk een gillende menigte bestaande uit de speaker, Martin en Boris haha.

Al met al een leuke, gezellige en pittige dag! We hebben onszelf uitgedaagd, maar zeker onderweg ook genoten. Nogmaals dank voor de sponsoring en het zetje in de rug! 

Meer foto's van de dag, onder foto's!