Manuel Hofman

In december 2023 werd mijn jongere broer Ramon getroffen door het noodlot. Hij had een hersentumor

en zou niet meer gaan genezen.

Ramon was toen 44 jaar. Hij had een prachtig gezin. Zijn vrouw Hanneke was toen 40 jaar en hij had twee

zoons (Tom en Bas) die beiden nog op de basisschool zaten.

Ramon werd geopereerd en daarmee werd zijn leven verlengd. Daarna werd hij bestraald en daarna kreeg

hij chemotherapie. Daarmee werd zijn leven nog meer verlengd.

Hierdoor heeft Ramon van 2024 nog een mooi jaar kunnen maken. Met zijn vrouw en zijn kinderen en ook

met de rest van zijn familie, vrienden, collega’s, buren, kennissen …

Want Ramon was een lieve jongen met een groot hart die met iedereen goed kon opschieten. Niemand kon

begrijpen waarom juist hem dit lot moet treffen.

Ramon droeg zijn lot als een ware held. Hij deed zo veel mogelijk leuke dingen met zijn gezin, had aandacht

voor anderen, hij pepte zijn familie op ...

Hij bleef gewoon werken en hij bleef gewoon sporten. Wielrennen en hardlopen tussen de chemo’s door.

Hij raakte verzwakt door alle behandelingen en weet je wat hij toen deed?

Ramon liep in juli 2024 de vierdaagse in Nijmegen! Hij liep de reglementaire afstand: 4 x 50 kilometer liep

hij tussen de chemokuren door.

Ik (zijn broer) liep met hem mee en Gabor (zijn beste vriend) ook. Het was magisch want dit is waar een

mens toe in staat is als hij echt graag wil!

We liepen de vierdaagse in het shirt van KWF, dat was een erezaak voor ons. En Ramon haalde de finish,

het was een moment om nooit te vergeten.

In de maanden die volgende leek de situatie stabiel. We dachten dat Ramon zijn prognose kon verslaan.

Het ging zelfs zo goed dat we wilden meedoen aan de vierdaagse van 2025.

We kochten samen een startkaart en wilden weer samen gaan trainen, maar toen ging het mis. De kanker

zaaide uit en toen ging ineens heel snel.

Ramon overleed in juli 2025. Hij was mijn broertje en mijn beste vriend.

Ramon werd begraven in de week van de vierdaagse. Ik heb die week toch gelopen, in mijn rode shirt van

KWF. Deze vierdaagse liep ik voor Ramon.

De laatste dag in Nijmegen heb ik moeten missen vanwege de uitvaart. Maar mijn laatste 50 km heb ik

direct ná de uitvaart door de polder gelopen, dat was een erezaak.

Inmiddels zijn we bijna een jaar verder. Het was een rampjaar, want ook mijn geliefde moeder Marijke

overleed. Zij was 72 jaar en overleed aan de gevolgen van alzheimer.

En weer ga ik in juli de vierdaagse lopen, in mijn rode KWF shirt.

Het wordt een bijzonder vierdaagse want ik loop niet alleen. Ik loop samen met mijn drie oudste kinderen

Naomi (15 jaar), Ruben (13 jaar) en Julia (12 jaar). En ook met mijn vader Arty (74 jaar).

En zo lopen daar straks vijf Hofmannen in een rood KWF shirt. We lopen 4 x 40 km en het is een eerbetoon

aan Ramon en Marijke.

En het rode shirt dat is van KWF want we zamelen geld in voor de strijd tegen kanker.

Dat is een erezaak. Doe je mee?