Mike Sijstermans

Het verhaal in het kort...

In 2018 veranderde het leven van ons gezin drastisch. Binnen een maand kreeg Darja, mijn vrouw te horen dat ze borstkanker had. Dat was natuurlijk schrikken, maar de vooruitzichten waren positief, dus zeiden we tegen elkaar: “we gaan er voor”. Het traject was chemo, dan opereren en daarna bestralen.

Een maand later kreeg ik zelf te horen dat ik dikke darmkanker had. Door snel te opereren en daarna een chemokuur te doorlopen, zou ik ook weer een goede kans maken.

Beide trajecten liepen samen op en dat maakte dat we wel wat bijzondere momenten mee hebben gemaakt. In het ziekenhuis JBZ in ’s-Hertogenbosch gingen we samen aan de chemo en dat was toch een bijzonder iets. Met steun van onze zoons, familie en van veel vrienden om ons heen hebben wij die periode prima doorstaan. Ook onze beide werkgevers hebben ons alle ruimte gegeven om ons gevecht zo goed mogelijk te voeren. Het was niet altijd even makkelijk, maar het kwam altijd goed. Zo ook ons ziektebeeld. Darja ging goed door haar behandelingen heen en kwam er prima door heen. Ze is ondertussen weer volledig aan het werk. Ook mijn behandelingen gaven een mooi resultaat.

De controle,

Bij Darja geven de controles aan dat alles goed gaat en de kanker is bedwongen. Voor mij liep het een beetje anders. Mij tweede controle was een CT scan. Die gaf aan dat er uitzaaiingen waren in het buikvlies. Vervelende constatering en niet verwacht, want alles ging verder goed. Mijn behandeling werd over gedragen naar het Catharina ziekenhuis in Eindhoven. Daar kwamen we terecht bij Prof. Dr.  de Hingh. Hij is een van de chirurgen in Nederland die een HIPEC- operatie uit kan voeren. Hierbij worden alle buikvliesuitzaaiingen zo goed mogelijk verwijdert, waarna de ‘HIPEC’ volgt. Dit is een buikspoeling met verwarmde chemotherapie. Een knap staaltje werk dat in Nederland maar in 9 ziekenhuizen wordt uitgevoerd. 

Met de kans op een behandeling kwam er ook een kans om mee te doen aan een studie: de  CAIRO6studie genaamd. Binnen deze studie onderzoekt men of de verwachting klopt dat bij patiënten met buikvliesuitzaaiingen uit dikkedarmkanker de HIPEC-operatie met chemo-immunotherapie rondom de operatie leidt tot een betere levensverwachting, dan de HIPEC-operatie zonder chemo-immunotherapie. De patiënten worden door loting verdeeld in verschillende groepen. Alle groepen worden met elkaar vergeleken. Patiënten weten vooraf niet in welke groep ze terechtkomen.                           

Ik ben niet uitgeloot en heb dus geen aanvullende chemo-immunotherapie gehad voor de operatie. Wel worden alle gegevens voor de studie verzamelt. 

Ondertussen zijn we weer een jaar verder en blijk ik toch opnieuw uitzaaiingen te hebben in mijn buikwand. Bij de operatie blijkt echter dat ook in het buikvlies de kanker terug is. Hierdoor is er geen kans meer op herstel. Wel gaan we palliatief behandelen met chemotherapie. Die resterende tijd gebruik ik om nog iets nuttigs te doen voor alle mensen die buikvlieskanker hebben. Want we verdienen een kans!

Zelf ook iets doen, we organiseren een sponsortocht!

Je kunt meedoen aan een studie. Dat kost wat tijd, je geeft wat extra bloedmonsters af en dat is het dan. Maar studies kosten tijd en veel geld.  Vrienden die ons gedurende het gehele proces al enorm steunen zijn ook de drijvende kracht achter de actie die we nu samen vorm geven.

Ruud, we gaan een sponsortocht organiseren! We gaan samen fietsen voor het goede doel. Daarbij gaan we fietsen langs alle ziekenhuizen in Nederland waar men HIPEC operaties uitvoert. Strak plan is mijn reactie. Bij nader inzien blijkt dat we daarmee een tocht van totaal 750km (467 miles) moeten afleggen. Dat doen we in etappes. Darja en ik fietsen samen met Liesbeth en Rudie van den Berg een rondje Nederland. Hierbij doen we alle 9 ziekenhuizen aan. Wellicht krijgen we nog steun van andere fietsers of lopers. We gaan het meemaken.  De volledige opbrengst gaat naar de CAIRO6 studie.