Naomi Hoeneveld

Mijn verhaal

Eind 2015 ontdekte ik een verandering in de borst. Hop naar het ziekenhuis bij de radioloog. Na een echo kon de radioloog niet vertellen wat het was. Maar op basis van de samenstelling van de verdikking kon hij wel vertellen dat ik me niet ongerust hoefde te maken. Wel wilde hij me na een half jaar weer terug zien. Want als er veranderingen in grootte zouden zijn dan zou het alsnog verontrustend kunnen zijn. Na een half jaar weer terug bij de radioloog. Er was geen merkbare verandering dus ik werd weer naar huis gestuurd. Je zou zeggen een flinke geruststelling, maar ik was er nog niet gerust op en heb contact opgenomen met een chirurg. Of hij het er toch niet uit kon halen. Er zijn van die horrorverhalen dat het toch niet goed zou zijn, nog niet wetende dat ik daar onderdeel van zou zijn. Op 13 januari 2017 lag ik onder het mes en voor de zekerheid wordt het weefsel dan naar de Patholoog gestuurd. Binnen een week werd ik door de huisarts gebeld dat ze iets ontdekt hadden wat helemaal niet goed is en dat ik de volgende dag direct naar het ziekenhuis moest. Daar begon mijn verhaal met onderzoeken, operatie want nog niet alle snijranden waren schoon, chemo, bestraling, hersteloperaties en daarna revalideren. Gelukkig is alles goed gekomen en heb ik nog steeds jaarlijks controle door middel van een mammagram van de goede borst.