Peter Schraverus

Dag 3 en 4

Sunday 26th Jul 2026

Donderdagochtend hetzelfde ritueel.

Ai, er waren meer mensen die hetzelfde plan hadden, die dag zijn er ruim 43000 gestart, dus erg druk en ik startte pas om 6.00 u.

Het lopen kostte wat moeite. Net zoals in de vorige nachten ongeveer 4 uur geslapen en de vermoeidheid deed zich gelden. Het was groene donderdag. Sommige mensen hadden zich prachtig uitgedost. Vandaag ging de tocht ook veel door het groen, de omgeving van Groesbeek en Berg en Dal met de Zeven Heuvelen.

Maar eerst via de lange dijk langs de Maas naar de Mookerplas en daar zouden Carine en Zoë aan de weg staan. Gelukkig kwam ik in mijn ritme en stapte vrolijk verder. Genietend van het uitzicht over het mooie landschap en soms nadenkend over de familieleden en vrienden die ik aan kanker verloren heb of die er nog tegen vechten. Carine had mij een quote mee gegeven van Ramses Shaffy: “Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder …”. Als je daar dan zo in gedachten loopt, komt zo’n songtekst zomaar boven.

Halverwege de Mookerplas belde ik Carine. “Ik ben even voor 10.00 u bij de brug naast onze jachthaven”. De plek waar ik elke nacht weer even bijtank al is het kort en waar we een prachtige ligplaats hebben.

En ja daar staan ze, Carine, Zoë en Pirate. Met zijn vieren lopen we naar de volgende rustplaats iets verderop waar we samen wat drinken, een lekkere appelflap eten en Margreet zich ook bij ons voegt.

Carine en Zoë zwaaiden ons uit en we gingen verder naar Groesbeek. Prachtige omgeving. De Zeven Heuvelen waren goed te doen maar mijn grote tenen begonnen op te spelen. Beide nagels besloten dat ze vervangen moesten worden. Desondanks gemakkelijk uitgelopen en via de Witte Straat waar veel van het publiek zich in witte kledij heeft gehuld ruim op tijd bij de finish.

 

Vrijdagochtend, de laatste etappe.

Met een groot verschil. Ik ben gestart op mijn sandalen waar ik de door mijn podoloog gemaakte zolen van mijn berg-/wandelschoenen met ducttape ingeplakt heb. Ik had tijdens mijn trainingen hetzelfde probleem met mijn grote tenen al eens ervaren en de medisch pedicure gaf toen de tip om het op sandalen te proberen. Dat liep niet lekker, maar wel met mijn goede zolen. Ik liep op vleugels in plaats van sommigen lopers op kussentjes (blaren).

Het liep heerlijk en naast het feit dat dit de laatste etappe was, zou ik vandaag ook een compleet nieuw stuk lopen. Twee jaar geleden met mijn 1^e Vierdaagse was het de 4^e dag te warm en werden alle afstanden met 10 km ingekort. Dus in geval van de 40 km viel het deel van Linden en Cuijk er toen af. Toen was ik teleurgesteld want ik had dat deel graag gelopen maar dit keer zou het er wel van komen. De weersomstandigheden waren prima, heerlijk wandelweer.

Weer een heel stuk langs de Maasoever over de dijk gelopen en toen kwam de brug over de Maas richting Cuijk al in zicht.

Na de brug het dorpje Linden. Dat dorp heeft de traditie dat ze elk jaar met de Vierdaagse een thema bedenken en dat een groot aantal van de dorpsgenoten daar in hun tuin aandacht aan geven. Het thema wordt geheim gehouden en ontdek je pas als je bij het dorp arriveert.

Bij de ingang van het dorp stond een man in kledij met een prachtige hellebaard.

Het thema bleek “Helden en Bandieten” te zijn. Sommige tuinen waren prachtig versierd en het was leuk om er doorheen te lopen. Bij een tuin stonden wel 20 borden met een naam erop en mochten de passerende lopers aangeven of ze die persoon een held of een schurk vonden.

Daarna langs mooie Maasplassen naar Cuijk. Een feestje, ik keek ernaar uit en het was zeker heel geslaagd. Heel bijzonder is dat je het dorp verlaat over een door de genietroepen gebouwde pontonbrug waarbij de Maas dus voor al het scheepvaartverkeer een dag wordt afgesloten.

Daarna via Mook naar Malden en daar begint het laatste deel van de etappe. Één lange rechte weg, “de Via Gladiola”, waarover alle lopers de stad Nijmegen onder begeleiding van veel gejuich, muziek en zelfs doedelzakspelers, intrekken.

Ongelofelijk wat een enthousiasme bij het publiek en meestal ook bij de lopers. Al loop je dan op kussentjes, je wordt figuurlijk gedragen naar de finish die toch nog een km of zeven verderop ligt. Prachtig.

Onderweg krijg je van alles aangereikt van fruit, snoepjes en koekjes tot drankjes, zoals fris, bier of zelfs shotjes. En uiteraard gladiolen!

Maar ook appjes van supporters die me via de app volgden, “Nog een klein stukje, zet hem op💪💪😘”. of "Nog 8 KM papa you can do it! 🏆🏆🏆""

Carine had gebeld dat ze een plek vlak voor de finish had weten te bemachtigen.

En daar stonden ze, mijn twee trouwe supporters, Zoë en Carine, allebei met een prachtige bos gladiolen.

Toen nog honderd meter naar de finish waar ik me afmeldde en mijn 2^e Vierdaagse kruis ontving.

Daarna werd ik opgevangen door medewerkers van het KWF, die nog een slotfoto maakten.

 

Een prachtige opbrengst. Dankzij jullie allemaal!

De teller stond die ochtend op bijna € 1700,- Iemand had mij gedurende de dag nog een mailbericht gestuurd dat ik 1 €/km kreeg en stimuleerde mij om dan maar 60 km te gaan lopen. Dat heb ik maar niet gedaan en ik heb een foto laten maken met een sponsorbedrag van € 1850 en dat wordt wellicht nog wat hoger omdat er nog donaties binnendruppelen.

 

Dank jullie wel. Namens het KWF en de mensen die vechten tegen deze ziekte of misschien in de toekomst er nog tegen te moeten vechten en te genezen.

 

Met een Vierdaagse groet,

Peter

Dag 1 en dag 2

Wednesday 22nd Jul 2026

Op maandagavond alles gepakt en voorbereid zodat ik midden in de nacht zonder Carine te storen de boot kon verlaten.

Om 4.00 u vertrok ik naar de bushalte op ongeveer 2 km afstand, mooie warming up en omstreeks 5.15 u was ik op het startveld van de Vierdaagse, de Wedren.

Daar koos ik een startvak met een brug over de weg voor de 40 km en vestigde mijn eerste record.

Ik deed namelijk 30 minuten over 30 meter, dus 1 meter per minuut is toch een bijzonder record.

Uiteindelijk om 6.10 u gestat en de rest van de dag verliep goed. Het voelde goed en ik liep redelijk en had niet het gevoel dat ik te veel blaren ontwikkelde. De dag had een thema, Blauw dinsdag en veel wandelaars droegen een blauw kledingstuk. Ik had mijn actieshirt aan van het KWF. De laatste 15 km van de route werd het warm en viel het lopen zwaarder.

Ik ontmoette mijn wandelmaatje Margreet weer uit de kerk in Langedijk en we liepen het laatste deel samen op. Dag 1 was geslaagd en op tijd gefinisht.

 

Woensdagochtend op dezelfde tijd vertrokken en uiteraard een ander startvak gekozen. Dat werkte. Ik vertrok 5.35 u. Even wennen in het begin, de benen waren nog wat stram en de spieren moesten even wennen. Na een kwartiertje ontmoette ik een militaire groep en heb daar een hele tijd mee kunnen marcheren. Ging super en ik zat in de flow.

Het thema was roze woensdag vandaag en veel mensen hadden zich daar op gekleed.

Na ruim 20 km wat pauzes en heb ik contact gekregen met Margreet.

Op een gegeven moment, we moesten nog 7 km, werd ik op mijn schouder getikt.

Ik keek om en zag mijn oudste zoon Rick en ik was totaal verrast. Wat enorm blij was ik.

Hij was naar Beuningen gereden en had me via de tracking gevonden.

Margreet is door gelopen en Rick en ik hebben wat gedronken langs de route en hij heeft een stuk mee gelopen en de sfeer geproefd. Wie weet doet hij ook nog wel eens mee. 😊

Tot slot ruim op tijd bij de finish en een fantastische dag gehad.

Ik wandel tegen kanker tijdens de Nijmeegse Vierdaagse 2026. De training is achter de rug en de voorbereidingen zijn bijna klaar.

Monday 20th Jul 2026

Ik heb gisteren met Carine, mijn trouwe steun en toeverlaat,  mijn startbewijs opgehaald.