Dan uiteindelijk toch die marathon - voor mijn lieve vader
Waar begin je zo'n verhaal? 10 juni 2024. Mijn vader kwam terug van een lange vakantie met mijn moeder in Portugal. De eerste nacht thuis werd hij ineens erg ziek en moest hij naar het ziekenhuis. Er volgde anderhalve week van onzekerheid en onderzoeken tot het duidelijk werd dat mijn vader terminale kanker had. Hoe lang hij nog te leven had, konden ze niet zeggen.
Dit bleken uiteindelijk maar vier weken te zijn. En hoewel mijn vader de details van zijn ziekte niet met de wereld wilde delen, wil ik hier toch zeggen hoe ongelooflijk trots ik op hem ben. Binnen vier weken moest hij alles loslaten en hij heeft dit met kracht en moed gedragen. Tot het einde toe bleef hij liefdevol, sterk en zorgzaam. Ik heb hem geen een keer horen klagen. Een ongekende prestatie in mijn ogen.
Het was mijn vader die mij na jarenlang van niet sporten ertoe bewoog het weer op te pakken. "Sanne, ik vind jou eigenlijk echt een sportvrouw" is wat hij vaker tegen me zei. En hij had (uiteraard) gelijk, want sport is precies hetgeen me door het verlies van mijn vader heeft gesleept. De lange kilometers, de zware gewichten, het afzien...het gaf me de kracht om het te dragen.
En hoewel ik het moeilijk vind om dit verhaal te delen, doe ik dat voor mijn vader. Mijn vader was nooit de beroerdste om voor iemand - of voor de goede zaak - op te komen. Daarom wil ik iets doen. Voor mijn vader. Voor anderen. Voor iedereen die dit nu meemaakt of nog gaat meemaken.
En daarom wil ik ook een prestatie leveren. Ondanks mijn ongelooflijke ongeduld, wil ik de lange tocht van de marathon van Utrecht gaan afleggen. En geheel in de stijl van mijn vader, zal ik dat proberen te doen zonder te klagen. En dat wordt waarschijnlijk de echte uitdaging ;).
Hiermee wil ik geld inzamelen voor KWF Kankerbestrijding, zodat er meer onderzoek kan worden gedaan en andere families hopelijk meer tijd krijgen dan wij. Dus sorry pap, daarvoor moest ik je verhaal wel delen!
Ik doe niet aan een streefbedrag, want iets goeds doen voor een ander is geen wedstrijd. Elke bijdrage, groot of klein, maakt verschil. Als we maar iets kunnen bijdragen, dan ben ik al blij.
Voor mijn geweldige vader: Jan Heestermans. We missen je pap!
Sanne's badges
Actiepagina gemaakt
Foto's toegevoegd
E-mails verstuurd
Aan eigen actie gedoneerd
Streefbedrag behaald
Streefbedrag verhoogd
Top fondsenwerver
Gedeeld op social media
Donateurs bedankt

