Cathy Nakayenga

Een marathon lopen is geen makkie. Het vraagt echt om discipline en doorzettingsvermogen om elke keer weer te komen opdagen voor je training. Eerlijk gezegd is de reden dat ik hiervoor heb gekozen dat ik die kwaliteiten zelf wil ontwikkelen. 

Door me in te schrijven, heb ik mezelf de kans gegeven om een betere versie van mezelf te worden. Ik wil aan mezelf bewijzen dat ik alles kan bereiken wat ik in mijn hoofd haal. Ik wil zien wat er gebeurt als ik ook echt doe wat ik heb beloofd.

Nu hoor ik je al denken: “Waarom praat ze alleen maar over zichzelf? Ze zou toch vertellen waarom ze rent voor kankeronderzoek?” En ja, je hebt gelijk! Maar als je het niet erg vindt, wil ik nog één ding zeggen over mijn persoonlijke ontwikkeling…

Namelijk dat ik de huidige versie van mezelf al ken. Ik weet wat ze doet als ze blij, verdrietig, beschaamd, geïrriteerd of boos is. Maar wat me écht nieuwsgierig maakt, is de persoon die ik zou zijn als ik door alle ruis heen breek en het werk echt doe! Je moet weten, de huidige "ik" kan het niet laten om zichzelf constant af te wegen tegen anderen; ze kan het niet laten om haar eigen leven te beoordelen op basis van de normen en waarden van anderen. 

Nu ben ik me ervan bewust dat ik misschien een beetje te diep ga, maar blijf nog even bij me! Ik zie de reis naar deze marathon als de perfecte tool om te meten hoe mijn "beste ik" er eigenlijk uitziet. Ik zou zo graag willen zien hoe het is om alles te geven, zonder al die ruis van buitenaf.

Oké, oké! Ik heb nu wel lang genoeg over mezelf doorgepraat. Laten we het hebben over waarom ik ren om geld in te zamelen voor kankeronderzoek.

Ik ren voor kankeronderzoek omdat kanker, zoals je waarschijnlijk wel weet, zoveel meer is dan een berg pillen, chemo en ziekenhuisbezoeken. Het is een gedwongen transformatie. Het is het moeten accepteren van een compleet nieuwe manier van zijn. Misschien omdat je de dingen waar je van hield niet meer kunt doen, of omdat mensen je anders gaan bekijken. 

Er komt ontzettend veel kijken bij de diagnose kanker, niet alleen voor de patiënt, maar ook voor de mensen om hen heen. Ondanks alles wat we al weten over kanker, is er nog zoveel meer te onderzoeken. Niet alleen om elke variant van de ziekte te kunnen behandelen, maar ook om die behandeling toegankelijk te maken voor iedereen!

Mijn naam is Cathy Nakayenga, en ik ren omdat ik er heilig van overtuigd ben dat behandelingen toegankelijker moeten zijn. Geboren zijn in Oeganda heeft me veel geleerd over wat moeilijke tijden draaglijker maakt: hoop. In mijn thuisland is dat wat de meeste mensen drijft: de hoop op een betere dag.

Als ik dit specifiek toepas op kankerpatiënten en hun naasten, dan gun ik diezelfde hoop aan patiënten en hun families op plekken waar behandeling nog voelt als een verre, beangstigende en dure droom. Ik wil dat ze de kennis hebben om het te voorkomen en de middelen om ertegen te vechten. Om dat mogelijk te maken, moeten we deze vijand volledig begrijpen, en daarom is onderzoek het belangrijkste wapen dat we hebben.

Dus, ik ren niet alleen om mezelf te verbeteren; ik ren ook voor een doel waar ik hartstochtelijk in geloof. En nog één ding, als het niet te veel gevraagd is... zou je een klein bedrag willen doneren voordat je gaat?

 Je zou er iets geweldigs mee doen! :)