Ik ren tegen kanker tijdens Skechers Almere Weerwater Run 2026
Zondag 14 juni sta ik aan de start van de Almere Weerwater Run. 10 km, voor sommigen gewoon een afstand voor mij is het zoveel meer dan dat.
Ik loop niet alleen voor mezelf!
Kanker heeft diepe sporen achtergelaten in mijn familie. Mijn tantes Bea en Olga, mijn nichtjes Nicole en Mariska en tevens mijn schoonzus Mariska werden getroffen door borstkanker. Ik heb van dichtbij gezien wat deze nare ziekte met je doet. Hoe het niet alleen het lichaam raakt, maar ook het gezin, de hoop, de toekomst. Ik heb gezien hoe sterk iemand kan zijn, zelfs als je lichaam het dreigt op te geven.
De afgelopen maanden ben ikzelf uitgeschakeld geweest door een hernia. Mijn lichaam dwong me om stil te staan, conditie kwijt en opnieuw te beginnen.
Maar eerlijk? Dit is niets met de strijd die mijn lieve familieleden hebben geleverd.
Daarom ren ik!
Met elke stap denk ik aan hen, aan de pijn, aan de kracht, aan de liefde. Wanneer mijn rug protesteert, wanneer mijn adem zwaar word, wanneer mijn benen verzuren. Dan weet ik, dit is waarom ik doorzet!
Ik wil niet alleen de finish halen, ik wil verschil maken!
Met deze run zamel ik geld in voor KWF. Voor onderzoek, voor betere behandelingen, voor hoop. Zodat minder families mee hoeven te maken wat wij hebben meegemaakt.
Elke donatie, groot of klein is een stap vooruit. Elke euro is een signaal, we geven niet op!
Deze is voor jullie ♥️
Mijn updates
10 stappen vooruit, 2 terug – en door! 🏼
Monday 4th May 2026Het is weer even stil geweest op mijn blog. Maar stilte betekent in dit geval allesbehalve stilzitten… eerder het tegenovergestelde. Mijn agenda had de afgelopen weken namelijk het tempo van een opgevoerde scooter zonder remmen.
Na de wintersport heb ik de knop omgezet en ben ik gestart met een voedings- en lifestyleprogramma. Doel: de beste versie van mezelf worden! En geloof me, die beste versie moest even wakker geschud worden 😅. De weken daarna bestonden uit een strak ritme van werken, eten, slapen en sporten. Repeat, en nog een keer. Niet altijd glamorous, wel effectief. 💪🏼
En eerlijk is eerlijk: ik zat er lekker in. De flow was daar, de eerste resultaten zichtbaar en mijn motivatie? Die zat ergens rond standje “onstuitbaar”. Totdat… mijn oude bekende, de hernia, weer even kwam aankloppen. Niet bepaald het soort bezoek waar ik blij van wordt 🙃.
Maar goed, als je 10 stappen vooruit hebt gezet, dan mogen die 2 stappen terug er ook zijn. Wat ik vooral heb geleerd de afgelopen tijd: je kunt niet altijd 6 gooien. Soms moet je je plan bijstellen, even gas terugnemen en – misschien wel het belangrijkste – luisteren naar je lichaam. (Ja, zelfs als je hoofd zegt: “kom op, nog eentje dan!”).
Ondertussen train ik rustig door richting 14 juni. Die datum komt steeds dichterbij en voelt inmiddels als een stip op de horizon die langzaam groter wordt. Op zondag 17 mei doe ik alvast een oefenrondje tijdens de Nobelrun: 10 kilometer🏃🏼♀️, mét mijn KWF-shirt! Een mooie tussenstop op weg naar het grotere doel.
Twee weken geleden liep ik voor het eerst weer 10 kilometer achter elkaar. Niet zomaar een rondje, maar een run naar Mariska. Even een dikke knuffel brengen. En ja, dat was er eentje van het bezwete soort – je weet wel, zo’n “je krijgt er gratis sportlucht bij en lekker nat" - knuffel. Maar ze kon hem goed gebruiken. Het was een zware dag voor haar, na het verlies van haar geliefde collega Wendy 🖤.
Dat moment raakte me. Het herinnerde me weer precies waarom ik hier ooit aan begonnen ben. Het gaat om meer dan alleen kilometers maken of een finish halen. Het gaat om vechten. Om bijdragen. Om hopen dat we deze kl*teziekte ooit een stap voor blijven.
Dus ja, ik blijf doorgaan. Stap voor stap. Soms snel, soms wat langzamer. Maar altijd vooruit! 💪🏼
"Kracht zit niet in nooit vallen, maar in elke keer weer opstaan – zelfs als je even moet strompelen."
Een belletje in de après ski 🎿
Sunday 29th Mar 2026In februari maakte ik mijn actiepagina voor de KWF Weerwater Run met een doel van €1000. Stiekem vond ik dat al een prachtig bedrag. Maar wat er daarna gebeurde had ik nooit verwacht: binnen no-time was mijn streefbedrag al gehaald! Ik ben enorm dankbaar voor alle donaties en support!
Daarna bleef het hier even stil, want vorige week zat ik in de sneeuw in het prachtige Zell am See. Skiën, genieten van de bergen en natuurlijk een beetje après-ski 🎿🍷💃🏼. En juist daar gebeurde iets heel bijzonders....
Midden in de après-ski werd ik gebeld door KWF. Mijn actiepagina was hen opgevallen en ook ons aangrijpende verhaal had indruk gemaakt. Ze vroegen of ze mijn pagina en ons verhaal mogen gebruiken ter promotie 😯. Hoe bijzonder is dat? Verbaasd, verbijsterd en rete trots heb ik natuurlijk ja gezegd! Mijn doel is tenslotte om zoveel mogelijk geld op te halen voor KWF.
Dus daar stond ik dan: boven op de berg, in mijn KWF-shirt, skischoenen aan, een prachtig uitzicht en een grote glimlach 😎. Nog wat mooie foto’s gemaakt, flink wat kilometers geskied, daarna een paar Aperolletjes en een goede cordon bleu om het te vieren.
Nu weer terug in Nederland en weer volledig gefocust.
De komende 20 weken werk ik aan een fit en sterk lijf 💪🏼. De eerste rustige hardloopkilometers zijn weer gemaakt en ik ben weer actief in de gym. Fuck die hernia, na alles wat er is geweest voelt het geweldig om te zeggen: I AM BACK! 💪🏼
Wil je mij helpen om samen nóg meer geld op te halen voor KWF?
Elke donatie, groot of klein, maakt verschil. 💙
De eerste KM hardlopen 😊
Wednesday 25th Feb 2026
Na maanden bankhangen met een hernia als ongewenste huisgenoot, was het vandaag zover: mijn glorieuze comeback. Geen marathon. Geen heroïsche eindsprint. Gewoon… drie kilometer. Maar wát voor drie kilometer. Niet als een losgeslagen jachtluipaard, niet als een midlifecrisis op carbonzolen. Nee. Dit was een streng geregisseerde productie onder leiding van mijn vriendin, ook wel bekend als “de coach”. De briefing was helder. Kristalhelder. Bijna militair. Zone 2. Rustig aan. Niet stoer doen. Niet versnellen omdat je je ineens een jonge god voelt. Ze kent mij. Ik heb namelijk een licht talent voor het negeren van mijn eigen grenzen 🙃 Ik hoor “rustig aan” en mijn brein vertaalt dat meestal naar “kijken hoe snel dit kan”. Dus ze benadrukte het nog even. En nog een keer. Met hoofdletters. En weet je wat? Ik heb geluisterd 😇. Netjes zone 2. Hartslag braaf in het gareel. Stukje wandelen, stukje hardlopen. Geen explosieve eindsprint. Geen “kijk mij eens even”. Gewoon gecontroleerd. Volwassen. Bijna saai verantwoord. Elke stap was een kleine overwinning. Mijn benen deden weer mee. Mijn hoofd was stil en in het moment. Mijn rug bleef opvallend stil. Geen protest, geen drama. Alsof hij voorzichtig zei: “Oké… dit mag.” Drie kilometer, zone 2. En voor het eerst in maanden voelde ik me weer een beetje hardloper in plaats van patiënt. Morgen spierpijn? Vast. Maar vandaag overheerst iets anders. Trots. 😌
www.diagnoseborstkanker.com
Tuesday 24th Feb 2026Ben je benieuwd naar het aangrijpende verhaal van mijn nicht Mariska?
Wil je haar verhaal lezen en zelf ervaren wat deze ziekte écht betekent en wat veerkracht werkelijk is? Neem dan zeker een kijkje op haar blog. Haar woorden geven een gezicht aan waarom ik loop ♥️
www.diagnoseborstkanker.com
Mijn activiteiten volgen
282
kms
Ellen's badges
Actiepagina gemaakt Fundraising page created
Foto's toegevoegd Added pictures
E-mails verstuurd Emails sent
Aan eigen actie gedoneerd Donated to own fundraising
Streefbedrag behaald Target amount achieved
Streefbedrag verhoogd Target amount increased
Top fondsenwerver Wall of fame
Gedeeld op social media Shared on social media
Donateurs bedankt Thank you donors
