Timo Struik

Mijn naam is Timo Struik, 28 jaar, en op 18 oktober 2026 ren ik mijn allereerste marathon: de TCS Amsterdam Marathon.

Het was altijd mijn jongensdroom die nu werkelijkheid wordt. Maar ik ren niet voor mezelf.

Waarom ik ren

Kanker heeft mijn familie meerdere keren geraakt.

Mijn vader kreeg blaaskanker en heeft het overwonnen. Mijn oudste broer kreeg een osteosarcoom, een zeldzame vorm van botkanker, en heeft het ook overwonnen. Mijn opa Herman is in 2013 overleden aan acute leukemie. Hij heeft het niet gered.

Drie vormen van kanker. Drie familieleden. Twee overwinningen en één verlies dat er altijd zal zijn.

Ik weet hoe het voelt om in een wachtkamer te zitten en niet te weten of het goedkomt. Ik weet ook hoe het voelt als het wél goedkomt, omdat artsen en onderzoekers het verschil hebben gemaakt. Daarom ren ik: zodat meer mensen dat goede nieuws te horen krijgen.

Wat ik doe als kankeronderzoeker

Ik studeer Bio-farmaceutische wetenschappen aan de Universiteit Leiden en loop momenteel mijn tweede masterstage aan het Nederlands Kanker Instituut (NKI) in Amsterdam, in de onderzoeksgroep van prof. Jos Jonkers.

Mijn onderzoek gaat over borstkanker, de meest voorkomende kankersoort bij vrouwen. De cijfers zijn hard: volgens IKNL en RIVM krijgt 1 op de 7 vrouwen in Nederland borstkanker in haar leven. In 2024 werden ruim 15.000 nieuwe diagnoses gesteld. Elk jaar overlijden meer dan 3.000 vrouwen aan de gevolgen.

Specifiek onderzoek ik de synthetic lethal interactions rondom de genen BRCA1 en BRCA2. 

Kankercellen met een BRCA1- of BRCA2-mutatie hebben een kapot DNA-reparatiesysteem (homologe recombinatie). Daardoor zijn ze afhankelijk van alternatieve reparatieroutes om te overleven. Als we die alternatieve routes blokkeren, kan de kankercel het niet meer repareren en sterft. Gezonde cellen hebben nog wél een werkend BRCA-systeem, en blijven dus onaangetast.

Dit principe heet synthetic lethality. Het vormt de basis achter PARP-remmers zoals olaparib en talazoparib, medicijnen die al worden voorgeschreven aan patiënten met BRCA-gemuteerde borst- en eierstokkanker.

Maar hier zit het probleem: veel tumoren ontwikkelen resistentie tegen deze medicijnen. Kankercellen vinden manieren om hun DNA-reparatie toch te herstellen. Mijn werk richt zich op het identificeren van nieuwe gen-paren die we als doelwit kunnen gebruiken om die resistente cellen alsnog te doden. In feite zoek ik de volgende generatie kwetsbaarheden in de kankercel.

De marathon 

Het wordt de zwaarste fysieke uitdaging van mijn leven. Maar als ik bedenk wat kankerpatiënten dagelijks doorstaan, valt 42 kilometer in het niet.

Wat jij kunt doen

Mijn doel is minimaal €1.000 ophalen voor KWF Kankerbestrijding. Elke euro gaat naar kankeronderzoek, betere behandelingen en ondersteuning voor patiënten en hun naasten.

Doneer via: https://acties.kwf.nl/fundraisers/timostruik/amsterdam-marathon-2026

Elke bijdrage helpt, of het nu €5, €25 of €100 is. En als je niet kunt doneren: deel dit bericht. Hoe meer mensen het zien, hoe meer we samen kunnen betekenen.

Bedankt voor het lezen. Bedankt voor je steun.

Timo Struik

Masterstudent Bio-farmaceutische wetenschappen, Universiteit Leiden

Onderzoeker borstkanker, Nederlands Kanker Instituut (Jos Jonkers lab)