Fietsen naar Frankrijk

In de eerste week van juni stap ik op de fiets voor een tocht van ruim 800 kilometer, van Sneek naar de kust van Normandië. Niet alleen omdat ik van fietsen houd, maar vooral om geld op te halen voor het KWF. Het wordt een flinke uitdaging, maar ook een heel persoonlijke.

In december 2022 verloor ik mijn vader aan kanker. Zolang ik hem heb gekend, was hij een groot fietsliefhebber. Na het werk nog even een rondje, in het weekend een langer stuk. En elk jaar, als hoogtepunt, de Fiets Elfstedentocht.

Tijdens de coronaperiode was ik op zoek naar een nieuwe sport. Ik leende een fiets van mijn zwager en merkte dat ik het verrassend leuk vond, iets wat ik vroeger nooit had gedacht. In april 2021 stuurde mijn vader me een berichtje. Hij had een racefiets voor me gevonden en vroeg of we niet even moesten gaan kijken.

Die zomer fietsten we samen een mooie trainingsronde, of zoals hij deze ronde altijd noemde, een rondje ‘Súdwesthoek’. Inmiddels heb ik al heel wat kilometers meer gemaakt, maar wel zonder hem. Toch kan ik me geen leven zonder de fiets meer voorstellen. Deze tocht voelt voor mij als een manier om iets van hem mee te nemen, elke kilometer opnieuw.

In Nederland krijgt 1 op de 2 mensen te maken met kanker. Dat is simpelweg te veel. Daarom fiets ik. En daarom vraag ik je om mij te sponsoren, zodat KWF belangrijk onderzoek kan blijven financieren.