CPC21Wim

Kanker. Ineens is dit verschrikkelijke woord onderdeel geworden van ons familieverhaal. Mijn vader – die sterke man die nooit ziek is – heeft uitgezaaide prostaatkanker met een slechte prognose. Een grote schok voor ons als gezin. Ondanks dit moeilijke nieuws, staat mijn lieve vader - en tevens de leukste opa voor mijn kinderen - zo lang het lukt nog volop in het leven. 

Het afgelopen jaar maakte ik er vaak grapjes over dat ik ben gaan hardlopen. Zou het een midlifecrisis zijn? De sport waar ik altijd een hekel aan had en waar ik geen motivatie voor kon opbrengen. Maar ook de sport die mij nu zoveel houvast biedt. Tijdens de dagen dat ik het moeilijk heb met de gedachten aan wat de toekomst brengt, geeft het rennen mij rust en focus. 

Ik loop pas 5 maanden en ben er sinds kort achter dat ik gesloten tuberculose heb (die gelukkig goed te genezen is en niet besmettelijk). Niet perse een goed uitgangspunt om rennend snelheidsrecords te verbreken. Maar des te meer reden om gezond en fit te blijven en geld te vragen voor onderzoek naar kanker. Hoe vaak mijn vader – die nog nooit een hoogtepunt in ons leven miste – langs de lijn kan staan is onzeker. Maar op 15 maart loop ik de halve marathon met hem erbij!