David A

Soms loopt het leven niet helemaal zoals je van tevoren had bedacht. Als je vriendin op haar 29ste de woorden krijgt te horen: “het is kanker” staat je leven volledig op zijn kop. Je gaat een behandeling in waar je enerzijds samen voor gaat, maar als partner weinig echt in kan doen. Vanaf het begin was er voor ons maar een uitkomst: dit moet goedkomen! Gelukkig leven we in een land waar dat ook tot de mogelijkheden behoort, met goede mensen en een behandeling. Zo gezegd zo gedaan: dit komt goed! 2 jaar verder en met (bijna) alle seinen op groen kan het leven weer naar normaal. Of iets waar wij van vinden dat het normaal zou moeten zijn.

In zo’n situatie komt het terug tot wat er echt belangrijk is. Elkaar, de lieve mensen om je heen. En in dit geval ook een goede behandeling! We kunnen er voor de mensen om ons heen zijn, maar voor de rest van de wereld is er vooral geld nodig voor onderzoek. Daar kunnen we als we het kunnen missen gelukkig ook bij helpen.

(En oja ik ben ook een man in mijn dertige jaren dus dan moet je wel gaan hardlopen he)