Inloggen
Login

Ellen Tieman-Koopmanschap

Skechers Almere Weerwater Run 2026

Ik ren tegen kanker tijdens Skechers Almere Weerwater Run 2026

Zondag 14 juni sta ik aan de start van de Almere Weerwater Run. 10 km, voor sommigen gewoon een afstand voor mij is het zoveel meer dan dat. 

Ik loop niet alleen voor mezelf!

Kanker heeft diepe sporen achtergelaten in mijn familie. Mijn tantes Bea en Olga, mijn nichtjes Nicole en Mariska en tevens mijn schoonzus Mariska werden getroffen door borstkanker. Ik heb van dichtbij gezien wat deze nare ziekte met je doet. Hoe het niet alleen het lichaam raakt, maar ook het gezin, de hoop, de toekomst. Ik heb gezien hoe sterk iemand kan zijn,  zelfs als je lichaam het dreigt op te geven. 

De afgelopen maanden ben ikzelf uitgeschakeld geweest door een hernia. Mijn lichaam dwong me om stil te staan, conditie kwijt en opnieuw te beginnen. 

Maar eerlijk? Dit is niets met de strijd die mijn lieve familieleden hebben geleverd. 

Daarom ren ik! 
Met elke stap denk ik aan hen, aan de pijn, aan de kracht, aan de liefde. Wanneer mijn rug protesteert, wanneer mijn adem zwaar word, wanneer mijn benen verzuren. Dan weet ik, dit is waarom ik doorzet!

Ik wil niet alleen de finish halen, ik wil verschil maken!

Met deze run zamel ik geld in voor KWF. Voor onderzoek, voor betere behandelingen, voor hoop. Zodat minder families mee hoeven te maken wat wij hebben meegemaakt. 
Elke donatie, groot of klein is een stap vooruit. Elke euro is een signaal, we geven niet op!

Deze is voor jullie ♥️

Mijn updates

Game over!

Tuesday 26th May 2026

Het is 26 mei. 03.30 uur. Ik schrijf deze blog vanuit mijn ziekenhuisbed in het het AMC. Wat een prachtig pinksterweekend had moeten worden, vol zon, gezelligheid en genieten, veranderde voor mij vooral in pijn. In de nacht van woensdag op donderdag begon het ineens weer: zenuwpijn in mijn been. Donderdag ben ik nog gewoon naar mijn werk gegaan, onder het motto: “het gaat wel weer over voordat ik een jongetje ben.” Goed nieuws: ik ben nog steeds een meisje. Minder goed nieuws: het ging niet over. Het werd alleen maar erger. Met flinke tegenzin heb ik me ziekgemeld en ben ik naar huis gegaan. De neuroloog gebeld, een afspraak gemaakt en alle plannen voor het weekend gecanceld. Tussendoor nog geprobeerd een beetje van het zonnetje te genieten. Maar zaterdag werd de pijn erger. Contact opgenomen met de huisartsenpost. Extra pijnstilling gekregen… en dat was het eigenlijk. Zondag, eerste pinksterdag, was het prachtig weer. Ik sleepte mijn complete kussenverzameling naar buiten en installeerde mezelf in de zon. Een soort VIP-lounge, maar dan met zenuwpijn en een overlevingsmodus. De nacht van eerste op tweede pinksterdag was verschrikkelijk. Zo zonnig als het buiten was, zo donker voelde het vanbinnen. Ik heb zóveel pijn gehad. Uiteindelijk besloot ik de SEH te bellen en moest ik direct komen. Vanaf dat moment ging het ineens snel. De neuroloog deed verschillende testen en wilde een MRI laten maken. Het beeld leek op mijn eerdere hernia-klachten, maar er waren ook symptomen die konden wijzen op het caudasyndroom. De MRI werd doorgestuurd naar het AMC zodat een neurochirurg kon meekijken. En natuurlijk kwam er weer een “speciale editie” uit de bus. Geen caudasyndroom gelukkig, maar mijn oude vriend de hernia is terug. En groter dan ooit. Waar een hernia normaal gesproken één zenuw in de knel brengt, besloot die van mij meteen voor het verzamelpakket te gaan en meerdere zenuwen tegelijk te blokkeren. Vandaar de extreme pijn, de uitval in mijn been en ook problemen met plassen. En zo lig ik hier nu, midden in de nacht, in een ziekenhuisbed. Volgestopt met de nodige middeltjes om deze nacht door te komen. Straks word ik geopereerd. Dit stond eerlijk gezegd niet op mijn bingokaart van 2026. Hardlopen gaat hem dus niet worden. Ineens veranderde ik van verpleegkundige naar patiënt. En terwijl de wereld buiten doorslaapt, lig ik hier een blog te schrijven zonder ook maar één oog dicht te hebben gedaan. Game over… voor nu dan!

10 stappen vooruit, 2 terug – en door! 🏼

Monday 4th May 2026

Het is weer even stil geweest op mijn blog. Maar stilte betekent in dit geval allesbehalve stilzitten… eerder het tegenovergestelde. Mijn agenda had de afgelopen weken namelijk het tempo van een opgevoerde scooter zonder remmen.

Na de wintersport heb ik de knop omgezet en ben ik gestart met een voedings- en lifestyleprogramma. Doel: de beste versie van mezelf worden! En geloof me, die beste versie moest even wakker geschud worden 😅. De weken daarna bestonden uit een strak ritme van werken, eten, slapen en sporten. Repeat, en nog een keer. Niet altijd glamorous, wel effectief. 💪🏼

En eerlijk is eerlijk: ik zat er lekker in. De flow was daar, de eerste resultaten zichtbaar en mijn motivatie? Die zat ergens rond standje “onstuitbaar”. Totdat… mijn oude bekende, de hernia, weer even kwam aankloppen. Niet bepaald het soort bezoek waar ik blij van wordt 🙃.

Maar goed, als je 10 stappen vooruit hebt gezet, dan mogen die 2 stappen terug er ook zijn. Wat ik vooral heb geleerd de afgelopen tijd: je kunt niet altijd 6 gooien. Soms moet je je plan bijstellen, even gas terugnemen en – misschien wel het belangrijkste – luisteren naar je lichaam. (Ja, zelfs als je hoofd zegt: “kom op, nog eentje dan!”).

Ondertussen train ik rustig door richting 14 juni. Die datum komt steeds dichterbij en voelt inmiddels als een stip op de horizon die langzaam groter wordt. Op zondag 17 mei doe ik alvast een oefenrondje tijdens de Nobelrun: 10 kilometer🏃🏼‍♀️, mét mijn KWF-shirt! Een mooie tussenstop op weg naar het grotere doel.

Twee weken geleden liep ik voor het eerst weer 10 kilometer achter elkaar. Niet zomaar een rondje, maar een run naar Mariska. Even een dikke knuffel brengen. En ja, dat was er eentje van het bezwete soort – je weet wel, zo’n “je krijgt er gratis sportlucht bij en lekker nat" - knuffel. Maar ze kon hem goed gebruiken. Het was een zware dag voor haar, na het verlies van haar geliefde collega Wendy 🖤.

Dat moment raakte me. Het herinnerde me weer precies waarom ik hier ooit aan begonnen ben. Het gaat om meer dan alleen kilometers maken of een finish halen. Het gaat om vechten. Om bijdragen. Om hopen dat we deze kl*teziekte ooit een stap voor blijven.

Dus ja, ik blijf doorgaan. Stap voor stap. Soms snel, soms wat langzamer. Maar altijd vooruit! 💪🏼

"Kracht zit niet in nooit vallen, maar in elke keer weer opstaan – zelfs als je even moet strompelen."

Een belletje in de après ski 🎿

Sunday 29th Mar 2026

In februari maakte ik mijn actiepagina voor de KWF Weerwater Run met een doel van €1000. Stiekem vond ik dat al een prachtig bedrag. Maar wat er daarna gebeurde had ik nooit verwacht: binnen no-time was mijn streefbedrag al gehaald! Ik ben enorm dankbaar voor alle donaties en support!

Daarna bleef het hier even stil, want vorige week zat ik in de sneeuw in het prachtige Zell am See. Skiën, genieten van de bergen en natuurlijk een beetje après-ski 🎿🍷💃🏼. En juist daar gebeurde iets heel bijzonders....

Midden in de après-ski werd ik gebeld door KWF. Mijn actiepagina was hen opgevallen en ook ons aangrijpende verhaal had indruk gemaakt. Ze vroegen of ze mijn pagina en ons verhaal mogen gebruiken ter promotie 😯. Hoe bijzonder is dat? Verbaasd, verbijsterd en rete trots heb ik natuurlijk ja gezegd! Mijn doel is tenslotte om zoveel mogelijk geld op te halen voor KWF.

Dus daar stond ik dan: boven op de berg, in mijn KWF-shirt, skischoenen aan, een prachtig uitzicht en een grote glimlach 😎. Nog wat mooie foto’s gemaakt, flink wat kilometers geskied, daarna een paar Aperolletjes en een goede cordon bleu om het te vieren.

Nu weer terug in Nederland en weer volledig gefocust.
De komende 20 weken werk ik aan een fit en sterk lijf 💪🏼. De eerste rustige hardloopkilometers zijn weer gemaakt en ik ben weer actief in de gym. Fuck die hernia, na alles wat er is geweest voelt het geweldig om te zeggen: I AM BACK! 💪🏼

Wil je mij helpen om samen nóg meer geld op te halen voor KWF?
Elke donatie, groot of klein, maakt verschil. 💙

De eerste KM hardlopen 😊

Wednesday 25th Feb 2026

Na maanden bankhangen met een hernia als ongewenste huisgenoot, was het vandaag zover: mijn glorieuze comeback. Geen marathon. Geen heroïsche eindsprint. Gewoon… drie kilometer. Maar wát voor drie kilometer. Niet als een losgeslagen jachtluipaard, niet als een midlifecrisis op carbonzolen. Nee. Dit was een streng geregisseerde productie onder leiding van mijn vriendin, ook wel bekend als “de coach”. De briefing was helder. Kristalhelder. Bijna militair. Zone 2. Rustig aan. Niet stoer doen. Niet versnellen omdat je je ineens een jonge god voelt. Ze kent mij. Ik heb namelijk een licht talent voor het negeren van mijn eigen grenzen 🙃 Ik hoor “rustig aan” en mijn brein vertaalt dat meestal naar “kijken hoe snel dit kan”. Dus ze benadrukte het nog even. En nog een keer. Met hoofdletters. En weet je wat? Ik heb geluisterd 😇. Netjes zone 2. Hartslag braaf in het gareel. Stukje wandelen, stukje hardlopen. Geen explosieve eindsprint. Geen “kijk mij eens even”. Gewoon gecontroleerd. Volwassen. Bijna saai verantwoord. Elke stap was een kleine overwinning. Mijn benen deden weer mee. Mijn hoofd was stil en in het moment. Mijn rug bleef opvallend stil. Geen protest, geen drama. Alsof hij voorzichtig zei: “Oké… dit mag.” Drie kilometer, zone 2. En voor het eerst in maanden voelde ik me weer een beetje hardloper in plaats van patiënt. Morgen spierpijn? Vast. Maar vandaag overheerst iets anders. Trots. 😌

www.diagnoseborstkanker.com

Tuesday 24th Feb 2026

Ben je benieuwd naar het aangrijpende verhaal van mijn nicht Mariska? 


Wil je haar verhaal lezen en zelf ervaren wat deze ziekte écht betekent en wat veerkracht werkelijk is? Neem dan zeker een kijkje op haar blog. Haar woorden geven een gezicht aan waarom ik loop ♥️

www.diagnoseborstkanker.com

Mijn activiteiten volgen

294
kms

Ellen's badges

Maak je persoonlijke actiepagina compleet.Complete your fundraising page

Actiepagina gemaaktFundraising page created

Update je persoonlijke actiepagina met een foto.Update your personal fundraising page with an image.

Foto's toegevoegdAdded pictures

Deel je persoonlijke actiepagina met bekenden door een e-mail te versturen.Share your personal fundraising page with people you know by sending an email.

E-mails verstuurdEmails sent

Laat iedereen zien dat je KWF een warm hart toedraagt met een eigen donatie op jouw actiepagina.Show everyone you care about KWF by making a donation on your fundraisng page.

Aan eigen actie gedoneerdDonated to own fundraising

Je hebt je streefbedrag gehaald, goed gedaan!You reached your target amount, well done!

Streefbedrag behaaldTarget amount achieved

Motiveer jezelf en verhoog je streefbedrag.Motivate yourself and increase your target amount.

Streefbedrag verhoogdTarget amount increased

Deze badge krijg je wanneer je 1000 euro aan donaties ophaalt.You will receive this badge when you raise 1000 euros in donations.

Top fondsenwerverWall of fame

Deel je persoonlijke actiepagina met je volgers via je social media kanalen.Share your personal action page with your followers through your social media channels.

Gedeeld op social mediaShared on social media

Bedank je donateurs via de e-mail functie in jouw account.Thank your donors via the email function in your account.

Donateurs bedanktThank you donors

Bij 500 euro aan donaties ontvang je je speciale KWF t-shirt!With a donation of 500 euros you will receive your special KWF t-shirt!

€500 euro opgehaald: t-shirt verdiend€500 raised: t-shirt earned

Doneer

Steun je deze actie?

Opgehaald

€1.324

Streefbedrag

€1.500

Doneer

Help jij me mijn doel te bereiken?

€100
€75
€50
€25
€15
€
Doneer

Mijn donateurs