Ik fiets tegen kanker
Wat. een. rotziekte.
Ik fiets 18 juli de Bauke Mollema Tocht omdat kanker inmiddels veel te dichtbij voelt.
Voor mijn tante, die 2,5 week na haar diagnose overleed. Voor mijn lieve vriendinnen die borstkanker kregen. Voor mijn collega die nu midden in een traject zit. En voor al die levens die voor altijd veranderen.
En eerlijk: ik ben er ook gewoon boos om. Boos dat zoveel mensen hiermee te maken krijgen. Dat levens op hun kop staan. Dat families en vrienden machteloos langs de zijlijn staan. Dat gezonde mensen ineens patiënt worden.
Dus stap ik op de fiets. Voor alle mensen die vechten, herstellen, leven met angst of iemand moeten missen. En voor iedereen eromheen die dit ook meedraagt.
Ik hoop dat er met meer onderzoek meer genezing komt. Meer tijd én meer toekomst. Daarom fiets ik de Bauke Mollema Tocht tegen kanker en voor meer onderzoek.
24 juni ben ik jarig. Het zou mijn grootste cadeau zijn als we met elkaar op mijn verjaardag 500 euro hebben opgehaald. Doe jij mee? ❤️
Updates
Het is gelukt!
Monday 20th Jul 2026
De finish gehaald! Met een klein zenuwtje stond ik afgelopen zaterdag naast André bij de start van de Bauke Mollema Tocht. Ietwat onder de indruk van alle mensen op de mooie fietsen gingen we om 9:00 van start. "Toch wel een klein beetje spannend" zei ik nog tegen André voordat het tempo voor mij direct al best hoog kwam te liggen. De eerste 50 kilometer tot de stop in Zuidhorn moest ik dan ook echt wel hard werken. Ik had voor mijn gevoel bijna geen tijd om te eten en te drinken, wat juist belangrijk is.
Hoe dan ook, stop 1 in Zuidhorn werd gehaald. Ongeveer 1/3 van de rit zat er voor mij in recordtempo op. In het gezelschap van mijn lieve familie en een goede vriendin werden de bidons bijgevuld en nog even goed gegeten. Echt hartverwarmend dat deze support er was. De conclusie was bij deze stop ook wel, het moet een tandje langzamer. Niet voor André, maar wel voor mij. De hamstrings en kuiten zouden het anders wel heel zwaar krijgen.
Het volgende stuk van de route ging om het Lauwersmeer. Na iets meer dan 60 km zou de volgende stop in Hornhuizen zijn. Bij Wongema, voor de echte Groningers. De wind kwam gedurende de hele dag uit het noordwesten, precies de richting die we op moesten voor het eerste deel rondom het meer. En dan mag ik wel echt van geluk spreken dat André mee was. Bij het stuk met veel wind heb ik mij dankbaar achter hem verscholen. Vanaf Lauwersoog werd het leven weer een stuk makkelijker, de wind kwam in de rug. Toch best een verademing. Na nog een stuk door de 'middle of nowhere' (aka het noorden van Groningen), werden we bij Wongema ontvangen door de support: mijn ouders en de support van André. Eén record was al verbroken; bij deze stop had ik al mijn langste afstand gereden. Al iets om trots op te zijn.
Na een colaatje en een banaantje konden we weer verder. Nog ruim 40 kilometer tot de finish bij de wielervereniging in Groningen. Wind mee en de goede mental support van André maakten dat dit goed te doen was. Al was de tank inmiddels ook wel aardig leeg en de zadelpijn iets meer aanwezig. Na een 'ererondje' over de wielerbaan was daar de finish (en wederom mijn familie voor de support). Ik ben echt supertrots dat het gelukt is en dat ik door jullie zoveel geld heb opgehaald. Ontzettend bedankt! En in het bijzonder ook André en de support bij de stops. Het was een mooie dag!
Wow, wow, wow!
Friday 8th May 2026De ochtend is nog maar net begonnen en nu al mijn eerste streefbedrag opgehaald. Echt fantastisch!
Badges
Actiepagina gemaakt
Foto's toegevoegd
Aan eigen actie gedoneerd
Streefbedrag gehaald
Vermelding op Wall of Fame
E-mails verstuurd
Eerste 5 donaties ontvangen
Streefbedrag verhoogd
Gedeeld op social media
