Walk for Life

By Wim Boessenkool Join Me

Ik kom in actie tegen kanker

Ik kom in actie om geld op te halen voor kankeronderzoek. Dat is heel hard nodig, want nog steeds krijgt 1 op de 3 mensen in Nederland de diagnose kanker. Sponsor mij en help KWF met de financiering van belangrijk onderzoek naar kanker. Op dit moment ondervind ikzelf de gevolgen van prostaatkanker. Door de coronacrisis is mijn doel om de Nijmeegse vierdaagse te lopen niet meer mogelijk helaas.   Namens mij en het KWF: dankjewel!

Thank you to my Sponsors

Annemarie & Renata
Donated 100

"Wat super goed en positief dat je deze uitdaging aangaat! Dit keer niet met een rugzakje met 15 kg maar met een veel zwaardere last.... Zet em op lieverd!"

Familie Helmons
Donated 100

"Beste Wim, zet hem op en loop veel geld bij elkaar. En haal dat kruisje maar op."

Dick Vandermaas
Donated 100

"Hoi Wim, Jammer dat we nu allemaal thuiszitten en ervan feestelijke sportuitingen niet veel komt.Gelukkig kan ik nog zo vaak terugdenken als ik wil aan de RPM lessen! Tot Gauw 🤙"

Ewald V.
Donated 70

"Respect!"

Arjan Boessenkool
Donated 52

"Gefeliciteerd met je verjaardag Wim! Maak er een mooie dag van. Groet, Arjan"

Jan En Carla Baartmans
Donated 50

"Succes Wim⚠️"

Henry&jacqueline Snoeijer
Donated 50

"Hoi Wim succes met de sportieve uitdaging, dat gaat jou lukken. Groetjes uit Dedemsvaart!"

Anonymous
Donated 50

Anonymous
Donated 50

"Succes Wim! Groetjes thuis."

Anonymous
Donated 50

Leo En Gonny Holierhoek
Donated 50

"Hoi Wim, we hebben elkaar regelmatig op zwembad de Meermin gesproken. Ik weet nog goed toen ik aan je vroeg hoe het met je ging, iets wat je snel aan iemand vraagt als je hem/haar langere tijd niet gezien hebt. Je vertelde toen je verhaal, indrukwekkend om dit te horen. Samen met mijn vrouw heb ik je blog gelezen wat een verhaal en met name wat een positieve instelling goed om dat te lezen. Binnenkort hoop ik je weer eens op het zwembad te spreken, of kom eens langs voor een kopje koffie, in de ochtenden heb ik daar wel tijd voor, wellicht tot binnenkort. Groet, Leo en Gonny Holierhoek"

Sjoerdje Nuninga
Donated 50

"Lieve Wim, dit is mijn bijdrage voor jou verjaardag. Ik wens je nog vele goede jaren samen met je gezin. Liefs Sjoerdje."

Rudi&juul
Donated 50

"Respect! Knap hoe jullie hier mee om gaan! Veel succes in Nijmegen! XXX"

M’s Beauty
Donated 50

Marco Marloes Feijtel
Donated 50

Anonymous
Donated 50

Anonymous
Donated 50

H Boessenkool-nijhuis
Donated 50

Wim Boessenkool
Donated 50

Richard En Krista Asscheman
Donated 50

"Helaas geen vierdaagse dit jaar als 'tegenprestatie'. Blijven trainen, des te makkelijker gaat het wellicht volgend jaar. Hoe dan ook, goed bezig!"

Jos En Annie Van Der Zande
Donated 50

"Hartstikke veel succes Wim,"

Huisartsenpraktijk Molenweg
Donated 50

"Heel veel succes gewenst van het team van huisartsenpraktijk Molenweg"

Willy Nijhuis
Donated 50

"Beste Wim Fantastisch dat je dit doet. Denk wel aan jezelf en je energiereserves. Liefs Willy"

Edwin & Barbara Roelse
Donated 50

"Kanjer! Ik ben nu al trots op je!"

Ingrid
Donated 50

"Wim & Janneke, we denken aan jullie. Veel succes met geld inzamelen. Veel sterkte met terug onzekerheid. Veel kracht gewenst voor wat nodig is. Liefs Vincent & Ingrid."

Arieke Knook
Donated 50

"Lieve Wim, zo trots op jou!! Hoe je hier mee omgaat, hoe je toch vooruit kijkt, plannen maakt... blij dat je mijn collega bent."

Medical Events Nl
Donated 50

"Mooi om te zien en te lezen hoe je een enorme tegenslag ombuigt naar iets bijzonders"

Annelies Holthuis
Donated 50

"Veel succes én plezier bij het trainen en straks bij het volbrengen van de Vierdaagse. Making memories ❤️."

De Groentjes
Donated 50

"Lieve Wim, kanjer, een mooie blog en helaas waar. Je ervaart de ziekte en pakt veel mooie momenten. Wij hopen dat er een medicijn op de markt komt die jou samen met je top vrouw Janneke en de kids en ons een lange tijd van elkaar kan laten genieten💚. Kanjer succes met lopen💋"

Alie En Gert Boessenkool
Donated 40

"Zet hem op Wim ie kunt het."

Anonymous
Donated 40

Janneke Laban
Donated 40

"Ik ben supertrots op jou lieverd! Heel veel succes! Jij kunt dit!"

Gerba Buunk
Donated 30

"Beste Wim, Top dat je mee doet. Met jouw conditie moet dat lukken 💋"

Joost Boessenkool
Donated 30

"Heel veel succes papa!! Groetjes Joost❤"

Kenneth, Miranda & Jelte
Donated 30

"Wim, succes met de voorbereiding voor de Vierdaagse!!"

Anna Marie Bom
Donated 28

"Succes Wim. Dat wandelen moet je gaan lukken."

Anonymous
Donated 28

"Heel veel succes Wim!"

Daniëlle Van Leeuwen
Donated 28

Anonymous
Donated 28

"Ongelofelijk knap Wim hoe jij je hier met je gezin doorheen slaat, wat een wilskracht! Daar kunnen velen een voorbeeld aan nemen. Heel veel succes gewenst met de voorbereidingen voor de Vierdaagse. Ik heb hem zelf lang lang lang geleden in 1999 gelopen en dat was een geweldige ervaring. Zet 'm op!"

Esmee 't Hart
Donated 28

"Super Wim. Topper ben je"

Nicole Michielsen
Donated 28

"Veel succes met je actie en de voorbereiding op de vierdaagse!"

René En Jolanda Hollemans
Donated 28

"👍🏻 Topper"

Linda Dubbeldam
Donated 28

Ineke Laban
Donated 28

"Succes"

Elsa Schransmans
Donated 28

"Succes Wim. Top!!"

Ronald Willems
Donated 28

"Heel veel succes Wim 👊🏼👊🏼"

Rita
Donated 25

"Bewonderingswaardig hoe jij en Janneke hier mee omgaan. Veel succes."

Anonymous
Donated 25

Els En Lies
Donated 25

"Je bent een kanjer Wim Het leven is iets wat je niet in de hand hebt, maar je kunt er wel zoveel mogelijk van genieten"

Anonymous
Donated 25

"Succes Wim je bent een doorzetter"

Jeanette Verdonk
Donated 25

"Veel succes Wim , in alle opzichten 💪"

Bas,claudia En Emma Van Der Wegen
Donated 25

"Zet hem op Wim😘"

Alice Visscher
Donated 25

Anneke En Frank Ouwerkerk
Donated 25

"Lieve Wim, wat ben je toch een kanjer! We wensen je heel veel succes en hopen dat je veel geld zal ophalen! Liefs Frank Anneke en Bart 😘"

Esmeralda Izeboud
Donated 25

"🙏🙏🙏🙏❤️❤️❤️❤️❤️❤️"

Wendy Bohlander
Donated 25

"Van harte Wim"

Hilda Pijpers
Donated 25

"Goede actie!! Heel veel succes met de voorbereidingen 💪💪"

Jos Huisman
Donated 25

"Steun vanuit een RAV collega!"

Lies Gerrits
Donated 25

Nathalie De Nooij
Donated 25

"Heel veel succes Wim 🍀. Je bent een held"

John En Andrea Brugman
Donated 25

"Alle bewondering hoor! Janneke en jij zijn toppers😀"

Patricia Van Geloven
Donated 25

"Succes Wim en proficiat natuurlijk"

Adrie En Marja Boessenkool
Donated 25

Janina Sakko
Donated 25

"Heel veel succes! Zet hem op!"

Suzanne Smulders
Donated 25

"Ben trots op je Wim!"

Angélique Dekkers-van Aert
Donated 25

"Mooie actie, jij kunt dit 💪! Veel liefs."

Fam. Den Brinker
Donated 25

"Veel succes, Wim. En houd je positiviteit vast!!"

Arco En Ellis
Donated 25

"Succes, met alles! 🍀"

Anonymous
Donated 25

"Heel veel succes en sterkte Wim"

Roelien Jonkman
Donated 25

Korien De Hoog
Donated 25

"Respect Wim !! Je bent een topper, wat ook geldt voor Janneke. Veel succes alvast, we gaan je zeker volgen en aanmoedigen 👊."

Janina En Raymond Sakko
Donated 25

"Ter ere van je verjaardag. Zo steunen wij jouw doel. Topper!"

Tamara
Donated 25

"Hallo Wim, goed dat je deze uitdaging aangaat en je zo inzet voor deze vervelende ziekte. Wij sponseren daarom graag. Succes met de loop."

Serpil T.
Donated 25

"Supersterk van jou...👍👍"

Chris & Lineke
Donated 25

"Succes met de voorbereiding en het lopen!!!"

Anonymous
Donated 25

Kees Den Hollander
Donated 25

Rien En Meriam Koch
Donated 25

"Veel succes Wim."

Sandra Damme
Donated 20

"Zet hem op Wim!"

Jeroen En Yvonne Karstens
Donated 20

"Heel veel succes 😉"

Anonymous
Donated 20

"Mooi dat je dit doet Wim, zeker steun ik je daarin.. liefs Alice xx"

Ben-herm & Jeltje Nijhuis
Donated 20

Jolanda Vedders
Donated 20

Ellen En Ivor
Donated 20

"Succes Wim"

Henk & Corine Van Der Boog
Donated 20

"Respect hoe jullie je hier doorheen slaan! Heel veel succes met de voorbereidingen 🍀"

Anonymous
Donated 20

Annemiek Van Den Berg
Donated 20

"Hoi Wim, ik las het stukje in de krant. Wat dapper om je zo open te stellen in je blog. En wat jammer dat de 4 daagde niet door zal gaan. Ik hoop je weer snel te zien bij DINAMI!!!"

Simone Nieuwenhuijze
Donated 20

"Succes Wim!! Walk for life! Je bent een topper!"

Nella Den Hollander
Donated 20

"Lieve Wimpie, respect voor de (wandel)tocht die jij zo moedig ondergaat ! Zet m op, liefs voor J en de kids.."

Frank En Jacqueline Hommel
Donated 20

"Wim, zet hem op, we wensen je heel veel succes 🍀"

Adrianus Roozeboom
Donated 20

Marcia Stolmeijer
Donated 20

Marjolijn Heezen
Donated 20

"Heel veel succes Wim!"

Ilonka Leenders
Donated 20

"Je bent een kanjer, lieve Wim! Positief blijven, dat is je kracht💪🏻!!! ♥️"

Tobias Hensen
Donated 20

Pieter & Jacqueline Kramer
Donated 20

"Succes Wim!!🚶🏽"

André Van Westen
Donated 20

Anonymous
Donated 20

"Heel veel succes!!"

Marjolein Van Eekelen
Donated 20

"Wim, je bent een topper!!"

Gerda Buermans
Donated 20

"Mooi initiatief Wim! Succes👍"

Jolanda Van Schijndel
Donated 19

"Hoi collega, ik ken je niet persoonlijk, maar je bericht greep me aan. Het minste wat ik kan doen is doneren! Zet ‘m op, super dat je dit doet!"

Clarissa Verhoeks
Donated 19

"Goed bezig Wim!! We zijn trots op jou!! Veel liefs van Bart en Clarissa😘"

G. Van Duijn
Donated 19

"Sterkte en succes"

Marleen En Lemke
Donated 15

"Lieve Wim, Wij wensen jou heeeel veeeel succes!!! Zet hem op!!! Liefs Lemke en Marleen van het AKV"

Fred Schoonen
Donated 15

"Heel veel succes !!"

Ilse Dierckx
Donated 15

"gefeliciteerd met je verjaardag Wim, groetjes, Ilse"

Herma Bosma
Donated 15

"Zet ‘m op Wim 👍🏻👍🏻👍🏻"

Wim En Riet Houtepen
Donated 15

"Wim je bent een kanjer. Veel succes met de Vierdaagse in Nijmegen."

Erik Bosma
Donated 15

"Heel veel succes Wim met de Vierdaagse loop, gaat je lukken goozert 👍"

Jos Boke
Donated 15

"Wat een verhaal Wim, Heel veel sterkte."

Brigitte Sins Sins
Donated 15

"Kanjer💋🥰"

Fam Ackermans
Donated 15

"Een klein lichtje in je hart wat vandaag hoop geeft en morgen kracht ❤️ lieve wim wij denken aan jullie !!"

Marja En John
Donated 15

Anonymous
Donated 15

Hans & Julia
Donated 15

"Heel veel succes Wim! 💪"

Sander Goorhuis
Donated 15

"Wim, heel veel succes met de voorbereidingen voor de vierdaagse."

Elsa Roozeboom
Donated 15

Michele Van Ierland
Donated 15

"Respect!! zet hem op Wim!"

Ilona Bulte
Donated 10

"Zet'um op Wim!!"

Debbie Van Riet
Donated 10

"Mooie uitdaging!! Succes met de weg er naartoe!"

Els Van Elzakkers
Donated 10

"Heel veel succes Wim super knap dat je dit doet."

Anja Van Altena
Donated 10

Olav En Carolien Dubbelman
Donated 10

"Mooie actie pagina Wim👍🏻"

Miranda De Raadt
Donated 10

"Zet m op win heel veel succes Bob en Miranda"

Linsey Ackermans Schoonen
Donated 10

"Ik vind je een kanjer wim en zo ook je gezin!!"

Mirande Zaalberg
Donated 10

Cynthia Van Der Meijs
Donated 10

"Heel veel succes!!"

Werner De Graaf
Donated 10

"Wim, oude veteraan, zet hem op. Super actie en respect hoe jullie ermee omgaan"

Patricia Van Der Broek
Donated 10

"“Ik heb mijn potje met vet!...” 🎼 Suc6!! Wim"

Sylvia Marsal
Donated 10

Joyce Meuwese
Donated 10

"Succes wim"

Ankie Van Hoof
Donated 10

"Zet ‘m op Wim!!"

Anonymous
Donated 10

"Je bent een echte topper Wim!!!!"

Patrick Moerland
Donated 10

"Heel veel suc6 en heel veel beterschap !!! 💪💪"

Maaike
Donated 10

"Heel veel respect! Succes Wim!"

Joyce Van Den Dungen
Donated 10

"Succes Wim!"

Anonymous
Donated 10

Marga Mulders
Donated 10

"Geweldig dat je dit doet Wim. Succes en geniet ervan!"

Leon Smits
Donated 10

Collin Franken
Donated 10

Vanessa Dijkers
Donated 10

Familie Teuling
Donated 10

"Respect Wim! Natuurlijk willen we jou sponsoren en supporten!!Go for it!!!"

Corine Van Engelen
Donated 10

"Beste Wim, geraakt door je bericht op Ambupoint wil ik je hierbij sponsoren voor je 4-daagse. Succes en geniet!"

Maikel Nooten
Donated 10

"Ontzettend veel respect voor jou Wim!! Heel veel succes de komende tijd en zet hem op!"

Brenda Van Lieshout
Donated 10

"Respect ❤️"

Tonny Vrieling
Donated 10

Anonymous
Donated 10

"Leuk om je blog te lezen Wim. 😚"

Laura Van Well
Donated 10

Gijs Van Den Bersselaar
Donated 10

"Wim, Heel veel succes met de vierdaagse, Zet um op! Gr Gijs en Ingeborg"

Natasja En Erwin Nelen
Donated 10

"Topper !!!!"

Jeannine De Nijs
Donated 10

"Zo blij en trots op jou, 💋💋💋"

Jolanda De Mooy
Donated 10

"Een gezond mens heeft 80 wensen een ziek mens maar 1."

Wendy Bohlander
Donated 10

Christiaan En Laura
Donated 10

"Succes Wim, groeten Laura en Christiaan"

Patricia Lichtendonk
Donated 10

"Succes Wim!!"

Chris Boonman
Donated 10

"Mooie uitdaging, zet hem op 💪💪🍀"

Astrid Van Wensen
Donated 10

"Veel succes Wim! Je bent een topper!"

Ilse Dierckx
Donated 10

"Zet em op Wim!"

Leon
Donated 10

"Zet ‘m op, Wim! 💪🏻"

Jessica Van Engelen
Donated 10

"Succes Wim!"

Tamara Wildhagen
Donated 10

"Wát een verhaal, veel respect voor je! Zet hem op tijdens de Nijmeegse vierdaagse."

Anonymous
Donated 10

Annemiek Van Sprundel
Donated 10

"Zet hem op Wim!"

Lucien Loon
Donated 10

Tracy Louter
Donated 10

Karin Pietjouw
Donated 10

Anonymous
Donated 10

Angelique Van Spaandonk
Donated 10

"Heel veel succes dappere en positieve man! Respect! Groetjes Angelique AkV TSZ"

Anonymous
Donated 10

The Van Herk
Donated 10

Willem Van Dueren
Donated 10

Theo Van Rosmalen
Donated 10

"Wim je vandaag leren kennen en onder de indruk hoe positief je in het leven staat!"

Marion Loeff
Donated 10

"Heel veel succes in Nijmegen Wim. Topper dat je dit gaat doen!!"

Natasja Smout
Donated 10

"Wat ben je toch een sportieve kanjer!! Trots op jouw kracht en doorzettingsvermogen 💪👊"

Wies Noordijk
Donated 10

"Fantastisch doel Wim, succes"

Els En Lies Dekkers
Donated 10

"Super,super ,"

Mirande Zaalberg
Donated 10

"Mooi, Wim. Zo positief als je de dingen benaderd en geniet van de dingen die er zijn! Groetjes Mirande"

Anonymous
Donated 10

"👍"

Jeannine De Nijs
Donated 10

"Trots op jou 😘"

Diane Rikkers
Donated 10

Wendy Luijsterburg
Donated 10

"Heel veel succes Wim,🍀 je bent een kanjer💪🏻"

Marcel En Simone Van Zoelen
Donated 10

"Mooie en knappe actie. Sterkte Wim en Janneke en kids."

Anonymous
Donated 10

Karin Knobel
Donated 10

"Goed bezig Wim. Leuk om je blog te lezen. Veel succes 😉 respect voor jullie 👍🏼"

Yvonne Van Persie
Donated 10

"Wat een verhaal Wim. Ongelooflijk knap jouw positiviteit, een voorbeeld voor velen. Zet hem op!"

Nathalie Stegink
Donated 10

"“ Life is like, riding a bicycle, to keep your balance you must keep moving” Veel succes Wim!"

Amanda Koen
Donated 10

"Sprakeloos Wim....respect voor hoe en wat je doet!"

Arjan Boessenkool
Donated 10

"Goed bezig Wim, succes! 💪🏻"

Anonymous
Donated 10

Kitty Ijpelaar
Donated 7

"Succes Wim!"

Mariette Oomes
Donated 5

"Wat een Power Wim 👊🏻 Gaat je lukken zeket met dat sterke gezin van je 👍"

Dick Kaam
Donated 5

Anonymous
Donated 5

Lydia Nooten
Donated 5

"Wim, wij denken aan jou. Wat vind ik jou sterk. Lieve groeten, Jeroen, Lydia (zusje Linsey) Niek en Thijs"

Anja Verbraak
Donated 5

Esther De Waal
Donated 5

"Succes 😀"

Smout
Donated 5

Pauke Kuppens
Donated 5

"Succes Wim!🍀"

Simone Van Zoelen
Donated 5

J.huybregts Huybregts
Donated 5

"Succes Wim!"

Bram Janssen
Donated 5

"Veel succes Wim, groetjes vanuit Post Haps"

Yvonne Vleghels
Donated 5

"Respect!! Veel succes!"

Dion Schepens
Donated 5

"Zet hem op Wim!!!"

Kathelijne Voshol
Donated 5

Richard De Hoogh
Donated 5

"Succes Wim!"

Anonymous
Donated 5

"Top initiatief, Wim! Zet 'm op, het gaat je lukken!!!"

Wouter Sloekers
Donated 5

Petra Langenberg
Donated 5

Karin Krijntjes
Donated 5

"Wauw wat bijzonder dat je dit naar buiten brengt, respect! Fijn dat het goede kant op met je gaat en wensen jou en je mooie gezin nog heel veel sterkte en alle geluk 🍀"

Vivianne De Winter
Donated 3

"Succes"

Anonymous
Donated 2

My Updates

Jaartje ouder

Voor het eerst hier? Begin onderaan...
Beste lezer,
Via deze weg wil ik iedereen bedanken die tot nu toe hebben gedoneerd aan het KWF. Dankzij jullie steun kan er onderzoek worden gedaan naar het genezen en behandelen van deze ziekte. Hierdoor kan ik met uitgezaaide prostaatkanker een beter leven leiden. Dat kan alleen als onderzoek blijft doorgaan. Dus blijf mijn actie steunen!
En verder....
Afgelopen week was het zover. Ik was jarig. Mijn 52e verjaardag in een tijd die we niet gauw zullen vergeten. Het was dan ook een zeer rustige dag met twee gasten in de ochtend en mijn schoonmoeder in de middag. Met het mooie weer heerlijk buiten vertoeft met de prachtige bloemen om ons heen. De mooie bloemen op de foto hangen dan ook bij ons aan de overkapping. In de avond een heerlijke maaltijd bestaande uit asperges en aardbeien en ijs toe. Komend weekend gaan we iets uitgebreider vieren want dan wordt Femke een tiener. Dertien jaar al weer. Wat vliegt de tijd voorbij als je naar je kinderen kijkt. Gelukkig mogen ze vanaf volgende week weer enkele dagen naar school. Nog slechts 6 weken en dan is het al zomervakantie. Helaas gaan we niet naar Spanje. Al konden we er wel naar toe dan was het risico nog te groot. De vele toeristen aan de Costa Brava dat kan in mijn ogen slechts besmettingen opleveren. Nu begin ik ook langzamerhand de effecten van de behandeling lichamelijk te zien. Door een laag testosteron zie ik langzaam mijn haren op de borst en armen en benen verdwijnen. Ook zou ik gewoon weleens weer een hele nacht door willen slapen. Meerdere keren per nacht wakker worden door de opvliegers. Het komt de nachtrust niet ten goede. Tot nu toe heeft dit gelukkig nog geen effect gehad op mijn humeur. :)
Afgelopen week kwam ik iemand tegen die mij vroeg of ik bezig was met de dood. Vertelde hem dat ik daar niet mee bezig was. Ik vind het belangrijker om bezig te zijn met het LEVEN. Er is zoveel moois om ons heen, als ik dan bezig zou moeten zijn met mijn eind vind ik zelf erg deprimerend. Zeker omdat ik mijzelf zo goed voel, energiek en geliefd. Daarom vol energie en gelukkig weer sportend op naar het volgende jaar!

Wim

Bescherming

Voor het eerst hier? begin dan onderaan....
Beste lezer,
wellicht heeft u het al opgemerkt bij het openen van deze pagina. De prachtige foto op de achtergrond. Eerst stond hier Tom Dumoulin groot in het zicht. Deze foto is eens geen zonsondergang maar een zonsopkomst. Op mijn laatste missie voor defensie ben ik op reis geweest op een groot schip in verband met de piraten voor de kust van Somalië. Dit schip was kwetsbaar en werd beschermd door de mariniers. Aangezien ik een vroege vogel was op die missie, wilde ik graag deze zonsopkomst meemaken. Misschien kunt u zich een groot schip voorstellen met zo'n hele grote kajuit  en 2 van die kleine uitsteeksel aan beide zijden. Op zo'n 25 meter boven de zeespiegel, een licht gerimpelde zee en slechts wat wolken aan de horizon. Heel langzaam wordt het al licht, de nacht wordt langzaam verdreven. Ik pak mijn camera en neem enkele foto's. Niet wetend dat die foto ooit nog eens op deze pagina zou belanden. Een magisch moment wat ik niet zal vergeten. De dag begint en de eerste stralen schieten omhoog nog voordat de zon zich in zijn hele glorie laat zien. Het intens beleven van dit moment, dan weet je dat je leeft. 
In deze tijd van het coronavirus moeten we onszelf ook beschermen. Woorden zoals: ic bezetting, mondkapjes, besmettingsgraad, ziekenhuisopnames, 1,5 meter etc. etc.. zijn veel voorkomend en we ontkomen er ook niet aan om onszelf te beschermen. Maatregelen in acht nemen en ons best doen om het vol te houden. Er wordt wel steeds ietwat meer gemord door verschillende sectoren die (nog) niet mogen starten vanaf 1 juni. Het dragen van een mondkapje wordt steeds meer als normaal gezien. Het nieuwe normaal, ook vaak genoemd. Zal het ooit zo worden als het was? 
Ook ik ben inmiddels een beetje gewend geraakt aan het nieuwe normaal. Leven met prostaatkanker is voor mij het nieuwe normaal. Helaas zie ik in mijn werk ook vaak patiënten met dezelfde klachten of problematiek. Ik ben alleen nog nooit iemand tegengekomen die dezelfde leeftijd had als ik. Wat ik wel zie welke doffe ellende ermee samenhangt. Deze confrontatie is niet altijd even gemakkelijk. Is dit wat mij nog te wachten staat? En ja hoe ga ik hierop dan reageren? Hoelang duurt dat dan nog voordat ik er zo bij lig? Vragen waar (gelukkig) niemand antwoord op kan geven. 
Volgende week, 26 mei, wordt ik 52 jaar. Ik krijg al vragen: wat wil je voor je verjaardag? Mijn antwoord is eigenlijk heel simpel. Ik heb alles wat ik nodig heb. Ik heb Janneke, Joost en Femke om mij heen. Ik wil graag nog lang genieten van mijn gezin, de uitjes samen, vakantie, uit eten, diplomering van de kinderen op school. Vriendje of vriendinnetje. En....u kunt het zelf wel invullen denk ik. Omdat te verwezenlijken ben ik deze actie ook gestart. Geld inzamelen voor onze toekomst. Kwaliteit van leven. Ons, mij, beschermen voor het leed wat kanker niet alleen met mij doet maar ook met mijn omgeving. Dus mijn vraag aan u is: Doneer op mijn verjaardag een klein bedrag om mij op die dag te steunen en te laten weten dat u aan mij denkt en natuurlijk het KWF!!!

Wim

Afgelast

Voor het eerst hier? Begin onderaan...
Beste lezer,
Afgelast. Dat is wat je de afgelopen weken veelvuldig hebt gehoord. Ook wij hebben er mee te maken gehad. Een vakantie naar Kos kon gewoonweg niet doorgaan. Ook de komende zomervakantie die gepland staat naar de Costa Brava staat op losse schroeven. Dit kleine leed staat in schril contrast met wat ik qua gezondheid meemaak. Een tikkende tijdbom die eens zijn ergste vorm zal laten zien. Hopend dat die toekomst nog ver voor ons ligt, hangt het in de lucht. In onze maatschappij wordt natuurlijk erg gemord over al die verschillende zaken die ons leven aangenaam maken. Om zo maar even wat te noemen: een voetbalwedstrijd, uit eten, een concert, een....etc. Back to basic. Hoe lastig is dit. Heel gewoon met het gezin bij elkaar, elkaar opnieuw leren kennen, meer met de kinderen om de tafel gewoon een spelletje doen. Niet dat haasten van dat moeten leven naar een agenda. Leven in een agenda is bijna als leven van afspraak naar afspraak. Hoe mooi is het dan om te ontdekken dat je deze week alleen maar naar je werk mag. Al schrijvende weet ik ook dat dit niet voor een ieder voor ons is weggelegd. De zorg voor kleine kinderen en werk, lastig te combineren. Of het pijnlijk blootleggen van de problemen in je relatie doordat je elkaar iedere dag ziet. Dat is ook quarantaine tijd helaas. 
De basisscholen gaan weer open. De eerste stap is gezet. Op naar de volgende. Ik hoop dan ook van harte dat de sportscholen binnenkort weer open mogen. Heerlijk weer eens een lesje spinnen op de fiets met een goeie beat. Het zweet wat weer gewoon eens komt van een goeie inspanning en niet van die zoveelste opvlieger. Ik hoop het van harte want het laatst wat ik de komende weken wil horen is .....AFGELAST!
Wim.

Tijd

Voor het eerst hier? Begin onderaan....
Beste lezer,
Wat was het een tegenvaller. Om het coronavirus de baas te worden is de tijd verlengd van de lockdown. Alles om maar te voorkomen dat het virus zich verspreidt. Eens zal het stoppen. Maar wanneer? Tijd heeft voor mijn kinderen een heel andere betekenis dan voor mij, ons. Als kind kijk je graag naar voren. Als ik later groot ben...als ik zo oud als jij ben dan wil ik ... Terwijl als je ouder wordt, je steeds vaker terug gaat kijken. Dat begint eigenlijk al op het moment, voor mij dan, als je op jezelf gaat wonen. Of toen de kinderen werden geboren. Hoe pak ik dat aan? Hoe was dat vroeger bij mijn ouders geregeld? Hoe deed mijn moeder dat? Heel anders werd dat op het moment dat ik ziek werd. De vraag die wellicht iedere (ex)kanker patiënt zal herkennen. Als je wereld instort bij de gegeven diagnose schiet er van alles door je hoofd maar waar er 1 uitschiet is dan toch wel: hoeveel tijd heb ik nog? Ook al zal geen specialist zich er aan wagen om daar een voorspelling over te doen, wil je toch weten wat je zou kunnen verwachten. Ondanks dat hecht ikzelf weinig aan dat gegeven getal. Het wordt volgens mij ook een martelgang om daar naar te gaan leven. Iedere dag is er één. Belangrijk is om van ieder moment te genieten. Geniet van de kleine dingen. Maar wat zijn dan kleine dingen? Joost die met pretoogjes naar je kijkt als je thuis komt en een stevige knuffel geeft. Of Femke die je vraagt om nog eens lekker in te stoppen. Nog even samen op de loungeset zitten als je dat laatste avondzonnetje op je gezicht laat schijnen.  Kleine dingen? Volgens mij zijn dat juist de grootse momenten van het leven. 
Als de tijd daar is hoop ik dat ik weer, en velen met mij, weer lekker kunnen gaan sporten. Ik merk wel dat de conditie ietwat is weggezakt. 
Ondanks dat gaat het goed met mij. Bij de onlangs gehouden controle was het PSA weer gezakt gelukkig. Ik ben tevens onlangs begonnen met nieuwe medicatie. Maar weer afwachten hoe dat werkt. Dat zal ook wel niet meer verdwijnen ben ik bang. Controles, hoop, teleurstellingen. Voorlopig is het hoop. Die hoop wil ik zo lang mogelijk vast houden. Hoe lang? De tijd zal het leren....
Wim
PS: Even een laatst klein feitje...dit blog is al bijna 2900!!! keer bekeken.

VRIJHEID

Voor het eerst hier? Begin onderaan...
Beste lezer,
maandag is het Koningsdag. Ons koningshuis is geliefd bij velen. Ze laten zich zien als de nood daar is. Zo ook Willem en Max hebben zich de afgelopen weken regelmatig laten zien. In ziekenhuizen, callcentra, facetimen met verpleegkundigen en ouderen. Dat het een eurootje meer kost, deert ons ook niet heel erg. We vieren in deze periode niet alleen Koningsdag, 4 mei gedenken wij de gevallenen vanaf de tweede wereldoorlog tot aan vandaag uit de diverse missies die er geweest zijn. 5 Mei vieren we de vrijheid. Die viering doen we dit jaar op een andere manier. In huiselijke kring dan maar.  Lekkere oranje tompouce erbij en een oranje bittertje. De vlag gaat uit. Je gaat er bijna nostalgisch van denken. Misschien ken je het nog van vroeger. De aubade met het Wilhelmus in de ochtend, versierde fietsen en een hele dag sport en spel op het sportpark. Nu in deze tijd niet meer denkbaar. De 1,5 meter economie heeft zijn intrede gedaan. Houden we dat vol? Ik heb er een hard hoofd in. 
In de afgelopen weken zie ik langzaamaan het verkeer weer toenemen en vandaag stonden er zowaar weer enkele files die niet werden veroorzaakt door ongevallen. 
Maar we zijn strijdbaar en we gaan door. We laten ons niet tegenhouden door een virus! Ook al gaat de vierdaagse dit jaar niet door, er komt een volgend jaar. Hopelijk ben ik dan in dezelfde conditie als nu. Ik zal blijven wandelen en trainen en jullie blijven informeren en wellicht ook vermaken met mijn geblog. Want ik voel me VRIJ!!
Wim

(On)geloof

Voor het eerst hier? Begin onderaan...
Beste lezers,
de paasdagen zijn net achter de rug. Tijd voor een bericht dacht ik zo maar. Pasen staat voor velen steeds meer voor een samenzijn van familie en lekker eten. De supermarkten dwingen ons bijna om al die lekkere dingen aan te schaffen en dat met elkaar te nuttigen. Want ja, alleen is ook maar alleen. Maar in deze dagen is alles anders. We zijn gegijzeld door een virus met de grootte van een tienduizendste millimeter! Geen terroristische dreiging, geen oorlog, nee een van de kleinste organismen op deze aarde.  Zelfs Pasen beleef je anders als je voor de 4e week op rij alweer met het hele gezin aan tafel zit en je alleen kan denken hoelang dit nog gaat duren. Voor de christenen is dit een feest van wederopstanding. Leven! Want na goede vrijdag is Christus de derde dag uit zijn graf opgestaan. Hoe mooi is dat. Zelf vind ik het moeilijk om hier zo over te denken. De hele essentie van het geloof komt hier naar boven. Zelf zijn we jaren geleden gestopt met de kerkgang. Wat is blijven hangen is dat we voor en na het eten nog altijd een klein gebedje doen. Wat wel opvalt in het nieuws is dat de kerken vaak in beeld zijn. Hoe gaan zij ermee om? Hoe inventief zijn zij om hun achterban te bereiken? Ook hier is internet voor vele kerken de oplossing. Verbinden van mensen met elkaar in deze tijd is belangrijk. We zijn niet gemaakt om weken achter de orchideeën te zitten. We willen naar buiten! De bollenstreek in....oh nee, dat mag niet. Virtueel de keukenhof dan maar in. Al die prachtige bloemen die daar staan om door niemand bewonderd te worden behalve de tuinman dan. Hopend op een positief advies aan het eind van de maand waar waarschijnlijk de teugels wat los gelaten worden. De anderhalve meter regel zal nog wel even blijven. Het handen schudden zal uit den boze zijn. Daar heb ik wel wat op. In mijn tijd in Afghanistan was de begroeting heel mooi vond ik zelf. Met je rechterhand op het hart zeggende : Salaam aleikum. Dit betekent: vrede zij met U. De begroeting zal beantwoord worden met Aleikum al salaam. Vrede zij ook met U! Hoe mooi is dat. Het is een gebruik wat met name in de 
Arabische wereld en bij de moslims wordt gebruikt. Maar hoe mooi zou het zijn om dit te gebruiken. Ik hoop dat eenieder gezond is en blijft. Blijf naar elkaar omkijken. Tot de volgende keer,
Vrede zij met U!
Wim

VOORJAAR

Voor het eerst hier? begin onderaan...

Beste lezer,

ja zeker het is voorjaar! Alles begint te ontspruiten en de voorjaarsbloemen staan prachtig in bloei. Hoe mooi is het als de eerste mooie dagen van het jaar zich aandienen en je de natuur in zou willen om te genieten van de frisse geuren, de jonge groene blaadjes aan de bomen...maar helaas, we moeten 'binnen' blijven. 

Met mij gaat het op dit moment heel goed. In dit tijdperk waar er maar over 1 ding wordt gesproken, geschreven en waar de social media ook nog eens een flinke duit in het zakje doet, is er meer dan alleen corona. Ik begrijp dat dit ons leven beheerst omdat er van bovenaf zaken worden opgelegd. Maar verplaats je eens in de situatie van een alleenstaande moeder met 2 kinderen op een flat. Kinderen al enkele weken thuis omdat er geen school is. De muren komen op je af en het is buiten prachtig weer. Wat doe je dan? Binnen blijven of voor de lieve vrede toch maar naar dat park waar je dan waarschijnlijk niet de enige bent. Beste heer Rutte, social distancing zal ons zeker minder zieken brengen maar is voor sommigen in onze maatschappij bijna onmogelijk. Ik zeg niet dat we dan maar op een kluitje moeten gaan zitten maar er is zeker een spagaat waar een categorie mensen zich in zal bevinden. Rutte noemt het een intilligente lockdown, ik noem het een lockdown lite. Waarin zaken niet verboden worden maar er een beroep gedaan wordt op ons gezond verstand.  Ik heb het voorrecht van een mooie grote tuin, een heerlijk zitje, groot grasveld voor om een balletje te trappen zonder dat ik iemand daarmee voor de voeten loop.

Vandaag is het 5 april en de kinderen zijn de komende weken nog thuis. Gelukkig hebben we allebei een goede baan en we zien elkaar niet elke dag door onze onregelmatigheid van diensten. Dat is erg prettig. De kids zijn al wat groter en redden zich prima overdag. Femke zit flink aan de studie en Joost werkt wat vaker in de supermarkt. Hij vindt het het erg leuk en geniet zichtbaar dat hij in een vitale branch werkt. 

Zoals je al ziet op de foto hebben we de lokale middenstand geholpen om te blijven bestaan. Een heerlijke maaltijd verzorgt door de lokale ondernemer.

Zoals jullie weten sport ik graag, met name op de spinningfiets uiteraard. Dat gaat helaas niet meer. Ik hoop dan ook van harte dat we aan het eind van deze maand ook die activiteit weer mogen gaan uitvoeren. Dus zeg je abonnement niet op. Anders is er straks geen plek meer om te sporten! 

Gisteren hebben we een prachtige wandeling gemaakt. Heerlijk bijna 25km gewandeld. Zomaar weer in de omgeving van Steenbergen. Daar kwamen we uit op de Dassenplas. Al wandelend door dit gebied begrijp ik nu waarom de A4 van Steenbergen daar niet langs loopt. Ik heb destijds ook weleens gedacht: trek dat ding toch rechtdoor. Maar gisteren besefte ik dat dat stuk natuur behouden moet blijven. Je kunt daar, als de koeien ook weer in de wei staan, tussen de koeien en koeievlaaien lopen. 

Gelukkig lijkt er licht aan de horizon te komen als het gaat om de besmettingen. Maar we moeten niet vergeten dat er vele mensen nog in de ziekenhuizen verblijven en vechten voor hun leven. Families die plots een opa of oma verliezen, of zoals ik een artikel las deze week allebei tegelijk aan corona. Of de mensen die blijvende schade hebben opgelopen aan hun longen. Zo zijn er zoveel op te noemen. Laten we hen niet vergeten!

In deze tijd wens ik jullie allemaal sterkte en laten we  ons met  z'n allen gedisciplineerd blijven gedragen zodat de ellende niet groter wordt. 

 

Groet,

Wim

CORONASTRESS

Voor het eerst hier? Begin onderaan....

Beste lezer,

ook ik kom er niet onderuit. Coronastress. Op dit moment staat onze wereld op de kop. Iets wat wellicht maar eenmaal in de 100 jaar voorkomt. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat staat in het teken van dit virus. Waar zijn de fileberichten gebleven...de stikstof discussies en de PFAS problematiek. En dan praat ik alleen nog maar over problemen die ons allen treffen. Hoe anders is het voor 'ons', kankerpatienten. Iedere dag staan we ermee op en gaan er mee naar bed. Zelf als verpleegkundige op de zorgambulance worstel ik iedere dag met het dilemma over wel of niet rijden van coronapatienten. Het opzadelen van coronapatienten aan mijn collega's voelt niet goed. Ondanks dit wordt ik alom gesteund door mijn collega's en een ieder begrijpt dit. 

Op de foto ziet u een mooie wandelschoen. De trainingen voor de vierdaagse gaan gewoon door, wetende dat dit evenement weleens niet door zou kunnen gaan. Het mooie van de wandelingen die we nu maken rondom Steenbergen is hoe mooi het is. Je ziet je omgeving vanuit een heel ander perspectief. Hoewel gisteren de wandeling te paard ging met veel wind, de zon strak tegen de blauwe hemel. Een prachtige dag. 

Op dit moment zitten Joost en Femke een week thuis van school. Geen ideale situatie voor hen maar ze maken er het beste van. Wij hebben inmiddels al meerdere malen moeten uitleggen dat dit geen vakantie is. Dat er wel degelijk gewerkt moet worden. Het valt niet mee en we zullen ongetwijfeld niet de enige ouders zijn die hier mee worstelen. 

Als we de experts moeten geloven is het hoogtepunt van deze pandemie in Nederland in de komende twee weken zichtbaar. Hoe dat eruit zal zien? Niemand die het kan vertellen. Wat ik wel weet dat we het hier niet over een simpele verkoudheid hebben. Ik hoop ook dat een ieder de adviezen opvolgt van de experts. 

Het sociale leven is tot stilstand gekomen. Geen theater, geen bioscoop, geen....ik kan nog wel even doorgaan. Niet naar mijn moeder of schoonmoeder toe. Zij zitten allebei alleen thuis. Wij hebben elkaar nog. Maar zij zijn echt alleen. Voor de een wat eenvoudiger te accepteren dan de ander. Laten we deze groep mensen niet vergeten! 

De komende week is het lente. Het mooie weer omarmen we van harte en de vele regen van de afgelopen weken zijn we al weer snel vergeten. Langzamerhand begint de bedrijfigheid op het land toe te nemen en de eerste groene blaadjes zijn zichtbaar. De natuur gaat door zonder zich te storen aan een of ander idioot virus. Laten wij ook doorgaan en niet vergeten dat er meer is dan alleen corona. Laten we hopen dat wanneer dit allemaal achter de rug elkaar weer op kunnen zoeken en op een normale wijze kunnen bijkletsen.

Ik wens jullie allen het beste toe en het ga U goed!

Wim

Spanning en onzekerheid.

Voor het eerst op mijn blog? Begin onderaan....

Beste lezer,

Zoals de foto al laat zien, is de scan vorige week uitgevoerd. Weer een heel bijzondere ervaring. Maar voordat ik verder ga.

De Uitslag:

Die is goed. Wat dat inhoudt? Er zijn geen skelet, bot of orgaan uitzaaiingen gevonden. Er zijn wat actieve lymfeklieren verdwenen maar er zijn er ook een paar bijgekomen. Doordat mijn testosteron gehalte niet laag genoeg is is er toch activiteit in de uitgezaaide cellen. Daardoor wordt er weer psa aangemaakt. Daarom zien we ook dat het psa ten opzichte van de vorige keer weer licht is gestegen. Dit wordt dan weer opgelost met een wijziging in de medicijnen. Bijna niet voor te stellen dat het testosteron niet laag genoeg is...aangezien mijn libido tot het absolute nulpunt is gedaald. 

Terug naar de scan. Aangezien ik hier erg tegenop zag heb ik van te voren een klein pilletje ingenomen. Ik was de vorige dag al even langs geweest om te vragen of ik mijn eigen muziek mocht meenemen. Dat was geen probleem. Alleen zonder oortjes want die zie je weer terug op de scan. Dus de telefoon aan het hoofdeind neergelegd. Geeft een mooi geluid in de tunnel:). De voorbereidingen die erbij horen uiteraard bestaan uit het inspuiten van het radioactieve materiaal. Als het eenmaal is ingespoten neemt het personeel gepaste afstand. Niet omdat ze je niet aardig vinden maar omdat je licht radioactief bent. Dan begint het wachten. Deze stof moet een uur inwerken en verspreiden door je lichaam. Dan pas de scan. Op het moment dat je in deze donut ligt moet je stil blijven liggen. Van de vorige keer wist ik nog dat een schelle stem plotseling riep: Adem in! en dat ik daar erg van schrok. Had ook geen idee dat die stem langs kwam. Hier was ik dus op bedacht. Na de eerste scan een scan met contrast. Bij het inspuiten van deze vloeistof ontstaat er een warm gevoel in je keel en dat zakt dan zo door je borstkas, darmen je bekken in. Hierdoor krijg je het gevoel dat je moet plassen en vervolgens is het weer verdwenen. Voor mij leek het een beetje op een opvlieger alleen dan de andere kant op want die komt vanuit mijn tenen zo omhoog. Hup weer de wachtruimte in en wachten op de laatste scan. Na 3 uur te hebben vertoeft op de afdeling nucleaire geneeskunde kon ik eindelijk naar huis.  En dan begint het wachten. Dat duurt eigenlijk altijd te lang. Maar goed we hebben de uitslag en daar kunnen we mee vooruit. Er zal nog wel een bespreking plaatsvinden in het multi disciplinair overleg (MDO). Mijn uroloog verwacht niet dat er andere inzichten naar voren zullen komen. 

Afgelopen weekend helaas niet getraind voor de vierdaagse. Het weer laat sterk te wensen over en voor de komende dagen is het ook allemaal niet geweldig. We snakken met z'n allen naar het voorjaar. De zon, de warmte en het heerlijke buiten zijn. 

Tot zover voor deze week. Heb je vragen of suggesties waar je vragen over hebt, je kunt mij altijd bereiken! Dank voor het lezen en tot de volgende keer!

Wim.

 

Impact.

Voor het eerst op mijn blog? Begin onderaan....

Beste lezer,

Na een stevige wandeling van iets meer dan 20 km, stevig uitgewaaid te zijn is het na 2 weken weer tijd voor een stukje op dit blog. Vandaag een flinke training gedaan en het blijft mooi om te zien dat je vlakbij huis nog altijd nieuwe natuur kan ontdekken. Als je wandelt krijg je een andere kijk op de omgeving dan als je er met 80km per uur langs rijdt. Na deze wandeling heerlijk met de beentjes omhoog en binnen de kortste keren werden mijn oogleden al zwaar. Hoewel ik eigenlijk nog verse friet zou maken, iets wat de kinderen het lekkerste vinden, heb ik dat voor vanavond maar even overgeslagen. Ons gezinsleven gaat dan ook op de normale wijze verder. 

Hoe anders was dat toen we Joost en Femke moesten gaan vertellen dat ik ziek was. De wetenschap dat we ruim 2 jaar geleden opa hebben moeten begraven met uitgezaaide slokdarmkanker heeft hen op dit gebied wijzer gemaakt. We waren ook niet van plan om hen hier niet in te betrekken. Hartverscheurend het moment dat we deze vreselijke mededeling aan hen moesten vertellen. Er zijn aardig wat traantjes gelaten. Gelukkig pakten ze hun dagelijkse beslommeringen al weer snel op en zoals mijn werk een goede afleiding is, is school dat voor Joost en Femke. Het gewone leven gaat door. Met iedere 3 maanden de controle en voor nu aanstaande woensdag de pet-ct scan verandert er voor mijn gevoel niet veel. Uiteraard gaat de spanning lichtelijk stijgen denk ik op het moment dat we dichterbij het uitslag moment komen. Dat moment zal weer bepalend zijn van hoe we verder gaan. Dit moment kan zomaar allesbepalend zijn voor de directe toekomst. Ook al voel ik mij goed je weet gewoon niet wat er in je lijf gebeurt. 

De impact van wat er gebeurt hangt heel erg samen met de uitslagen die je krijgt. Deze impact heeft ook direct zijn weerslag op het gezin. Aan de kinderen merk ik op dit moment erg weinig. Zij hebben net een weekje vakantie gehad. Vorige week hadden ze hun toetsweek op school. Direct na de laatste toetsen komen de eerste cijfers al binnen. Helaas zijn niet alle cijfers even mooi. Ach ja, het komt wel goed denk ik dan. Na de teleurstelling komt de berusting....

Deze week zal dan ook geheel in het teken staan van de scan en de daarop volgende uitslag. Morgen weer gewoon aan het werk. Hopelijk eens een week met wat minder wind. 

Groet,

Wim

 

Onzekerheid.

Beste lezer,

onzekerheid is iets wat iedereen kent. Het in het ongewisse blijven van zekerheid is iets wat er eigenlijk bij hoort, immers je weet nooit wat de dag van morgen gaat brengen. Toch sta je daar niet bij stil. Zo anders is dat bij mij. Het afgelopen jaar is het leven naar iedere controle toe. De controles worden iedere 3 maanden uitgevoerd en daar leef je naar toe. Bij iedere controle weet je dat het misschien anders is dan wat je voor ogen hebt. Zo gingen de bloedwaardes het afgelopen jaar mooi naar beneden zoals de specialist je dat ook voor ogen had gesteld. Tot 31 Januari....Bezoek huisarts om de uitslag te horen. Het ontzettende teleurstellende bericht dat je PSA meer als verdubbeld is. Aangezien het voor het weekend is stelt ze voor om te kijken of er op dit moment bij de uroloog plaats is. En jawel dat is er. Direct door naar het ziekenhuis. Met een flinke domper op zak gaan we. Het gesprek met de uroloog is wellicht iets opbeurend maar we staan nu toch weer voor een aantal scans. Zo zal er half maart een diagnostisch en psma pet scan worden uitgevoerd. Een hele middag in het ziekenhuis en zoals ik al eerder schreef helemaal weer in plakjes worden opgedeeld. Janneke kan deze middag slechts van de zijlijn toekijken. Omdat ik licht radioactief ben mag ze hier niet bij aanwezig zijn. Na deze scans wordt het een hele week duimen draaien voor een goede uitslag. 

Ondertussen draait hier de toko 'gewoon' door. De kinderen gaan naar school, Janneke is naar het werk en ik sport, werk en kook. Iets wat Janneke uiteraard ook doetsmile. Bij de pakken neer zitten waren we niet van plan. 

Ik heb bij de foto gallerij nog enkele foto's toegevoegd. Hier zie je de hormooninjectie die vorige week weer is geplaatst. 

Tot volgende week!

ZWEET!!

Zolas ik eerder schreef ben ik dus vorig jaar begonnen met een hormoonkuur. Aangezien prostaatkankercellen beter gedijen in een omgeving met veel testosteron, dat wat ons mannen mannelijk maakt, wordt dat met deze kuur omlaag gehaald naar het absolute nulpunt. Het woord kuur is eigenlijk niet goed aangezien ik van deze hormonen niet meer af kom. Het effect van deze hormonen was vorig jaar bij de eerste controle direct zichtbaar in de waarde van mijn bloed. De PSA die bij de eerste artsen controle 86 was, 3 maanden later is die gezakt naar 4.7. Om niet in al te moeilijke medische details te gaan treden, kortweg gezegd mijn mannelijkheid is langzaam aan het verdwijnen. Dat heeft niet alleen effect op mij maar ook direct op Janneke. Door het verdwijnen van testosteron, verdwijnt ook een stuk genegenheid naar de ander. Daar kan geen blauw pilletje iets aan doen helaas.

In het afgelopen jaar heb ik dus enkele van deze hormooncapsules toegediend gekregen. Iedere 3 maanden ga ik op controle en wordt er weer een capsule geplaatst. 

Nu heb ik vandaag de titel "zweet" erbij gezet. Want dat kan ik tegenwoordig heel goed: ZWETEN. Niet alleen tijdens mijn spinningles maar ook zo uit het niets. Zoals een vrouw dat heeft in de overgang heb ik dat nu dus ook. Een bijwerking van de hormonen. Krijg je er gewoon bij. Zo'n opvlieger voel ik aankomen. De warmte stijgt vanuit je tenen omhoog om vervolgens enkele minuten aan te houden. Zweet van top tot teen. Ik ga ook bewust soms naar buiten om letterlijk en figuurlijk af te koelen. Het is net als de sauna. Dat gevoel dat je krijgt als je buiten loopt. Als dat dan vervolgens voorbij is trek ik mijn vest weer aan want dan krijg ik het weer koud. 's Nachts is dat ook heel aangenaam. Soms word ik er wakker van en dan worden de dekens teruggeslagen, benen buiten het bed, wapperen met de dekens. De frequentie van die zweetaanvallen is ongeveer 2 a 3 keer per uur. 

Er zijn nog tal van andere bijwerkingen van dit hormoon, maar dat zijn over het algemeen geen zichtbare bijwerkingen. Wel is er een bijwerking die wel zichtbaar is en waar ik ook wel een beetje van baal. Gewichtstoename. Hoewel ik gelukkig nog wel wat kan hebben is er het afgelopen jaar toch zo'n 7 kg bij gekomen. Het zit dan ook nog eens allemaal net boven mijn broeksriem. Dus ja een lekkere strakke sixpack is er wellaughing, maar is een beetje verstopt. 

Dat was het weer voor nu, de volgende keer meer. Zet de URL in je favorieten en blijf zo af en toe kijken op dit blog. Het kost je maar 1 klik. 

Gr., Wim

 

Wim in actie voor het KWF!

Beste lezer!

Jaja, ik aan de blog. Dat ik dat ooit nog eens zou doen zeg. Maar ik heb er een goede reden voor. Dat hij dan ook op de pagina van het KWF staat is dan ook niet zo verwonderlijk. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik heb uitgezaaide prostaatkanker.

Velen van u weten wie ik ben. Maar ik zal mezelf nog even voorstellen voor diegenen die dat niet doen. Ik ben Wim. Getrouwd met Janneke. Samen hebben we 2 schatten van kinderen, Joost(15) en Femke(12). Ik ben 51 jaar en werkzaam bij de Regionale Ambulance dienst Midden West Brabant. Ik werk als verpleegkundige op de ambulance. Niet te verwarren met een ambulance verpleegkundige die zichzelf heeft gespecialiseerd. Ik vervoer samen met mijn chauffeur uiteraard, patienten met een lage complexiteit van A naar B en soms ook direct weer terug. Janneke is IC/SEH verpleegkundige dus er gaan nog wel eens wat medische termen over tafel hier. Femke en Joost zitten beide op het voortgezet onderwijs. Beide op RSG 't Rijks in Bergen op Zoom. 

 

Even terug naar hoe het begon.

Het is december 2018. Ik loop al geruime tijd rond met pijn in mijn linker grote teen. De nagel is ingegroeid tot in het vlees en geeft regelmatig veel pijn en is ontstoken. Steeds maar weer vooruit geschoven omdat ik wist, dat wordt een extractie. Nou en aangezien ik die regelmatig gezien had op mijn werk bij defensie had ik zoiets laat maar.... Maar dan toch maar eens naar de huisarts. Maandag de 17e december was het dan zover. Dokter ik heb last van mijn teen. Duidelijk deze is flink ingegroeid. Nee, geen extractie gewoon eens flink langs de pedicure. Prima! Oh ja en dokter, ik heb het idee dat ik niet goed kan uitplassen. Ik ga te vaak met te kleine beetjes. Mmmmm...zal ik je doorsturen naar de uroloog? Als verpleegkundige denk je dan...ik kan natuurlijk ook even bloed laten prikken, psa controle en even de vinger over de prostaat laten glijden (ok even de term : rectaal toucher). Voelt wat hard aan volgens de huisarts. Met een lab briefje weer naar buiten gestapt om 4 dagen later het bloed te laten prikken. 's Middag werd ik al gebeld door de huisarts. Psa is veel te hoog, 86. Een normale waarde is als tie onder de 3 is. Diezelfde dag nog wordt een afspraak gemaakt bij de uroloog. Direct na de kerst zijn er biopten genomen en de 28e december wist ik al hoe laat het was. Vervolgens 31 december het slecht nieuws gesprek. In 1 klap is mijn leven niet meer hetzelfde. Ik ga vanaf nu door het leven als kanker patiënt. Maar hier beginnen de zorgen niet af te nemen. Want ja, zijn er uitzaaiingen ja of nee. PSMA pet ct scan gaf hier meer info over. 14 Januari een hele middag onder de pannen met een radio actieve stof in je lijf om vervolgens een half uur lang in plakjes in beeld te worden gebracht. Wat een ellende zo'n tunnel zeg. Heb er wel een beetje een tunnelsyndroom aan overgehouden moet ik zeggen. Enkeled agen later komt dan het beangstigende woord eruit. Ja het is niet alleen beperkt tot je prostaat. Uitzaaiingen in je bekken en in je buik langs de grote vaten. Ook wordt er direct bij vermeld dat het niet operabel is. Vanaf dat moment weet je dat je leven een drastische wending zal krijgen. 

In deze begin periode was ik nog gewoon aan het werk. Ik had zoiets van: op de bank hangen kan altijd nog. 1 Februari ben ik de ziekte wet ingegaan want er komt nog genoeg aan de komende weken. Het hele traject is als een sneltrein, je stapt in en af en toe stopt deze trein om te vertellen dat je erop dit station nog niet uit hoeft. Vervolgens dendert deze trein verder. Terug kijkend op het afgelopen jaar is het voorbij gevlogen. Vanaf februari volgden bezoeken aan de radiotherapeut, uroloog en Zuid West Radio Therapeutisch Instituut (ZRTI). In deze periode heb ik gedaan wat ik al die tijd al deed en dat was spinning les geven bij sportschool Dinami. Vanaf Maart ben ik dan ook begonnen aan een reeks van 36 bestralingen. Ik heb geen moment klachten gehad van deze bestralingen. Iedere ochtend ging ik om half 8 met de taxi naar het ZRTI. Ik aangegeven om 's ochtends vroeg te willen zodat ik de rest van de dag tijd voor mijzelf had. Sporten, eten koken, wassen en strijken. Ik leek wel een huisvrouw. Woensdag en vrijdag ochtend gaf (en geef nog steeds) spinningles. Na die 36 keer wilde ik toch wel weer heel graag aan het werk. Maar dat heeft toch nog wel een tijdje geduurd. Eerst maar een lekker op vakantie en daarna weer rustig aan het werk. Gelukkig heeft dat geresulteerd in terug keer in het werkende leven. Op dit moment werk ik 32 uur. Ik voel me goed en er zijn wel ontwikkelingen maar voor nu is het even genoeg denk ik.

 

Gr. Wim

 

KWF Kankerbestrijding



Kanker raakt ons allemaal. Jaarlijks sterven er zo'n 45.000 mensen als gevolg van kanker. De ziekte is hiermee in Nederland doodsoorzaak nummer één. Minder kanker, meer genezing en een betere kwaliteit van leven voor kankerpatiënten. Dat is het doel van KWF Kankerbestrijding.