Walk for Life

van Wim Boessenkool Word lid van mijn team

Ik kom in actie tegen kanker

Ik kom in actie om geld op te halen voor kankeronderzoek. Dat is heel hard nodig, want nog steeds krijgt 1 op de 3 mensen in Nederland de diagnose kanker. Sponsor mij en help KWF met de financiering van belangrijk onderzoek naar kanker. Op dit moment ondervind ikzelf de gevolgen van prostaatkanker. U kunt het verschil maken door te doneren!

Mijn donateurs

Frank En Inge
doneerde 100

"Beste Wim, Succes met jouw strijd! Veel sterkte en gezondheid."

Annemarie & Renata
doneerde 100

"Wat super goed en positief dat je deze uitdaging aangaat! Dit keer niet met een rugzakje met 15 kg maar met een veel zwaardere last.... Zet em op lieverd!"

Fam. Goense
doneerde 100

"Succes voor jou en je gezin!"

Familie Helmons
doneerde 100

"Beste Wim, zet hem op en loop veel geld bij elkaar. En haal dat kruisje maar op."

Dick Vandermaas
doneerde 100

"Hoi Wim, Jammer dat we nu allemaal thuiszitten en ervan feestelijke sportuitingen niet veel komt.Gelukkig kan ik nog zo vaak terugdenken als ik wil aan de RPM lessen! Tot Gauw 🤙"

Ewald V.
doneerde 70

"Respect!"

Arjan Boessenkool
doneerde 52

"Gefeliciteerd met je verjaardag Wim! Maak er een mooie dag van. Groet, Arjan"

Tjeerd Van Dongen
doneerde 50

"Zet hem op Wim!"

Jan En Carla Baartmans
doneerde 50

"Succes Wim⚠️"

Henry&jacqueline Snoeijer
doneerde 50

"Hoi Wim succes met de sportieve uitdaging, dat gaat jou lukken. Groetjes uit Dedemsvaart!"

Anoniem
doneerde 50

Xander Jansen
doneerde 50

"Mijn opa heeft ook prostaat kanker gehad bij hem was het gelukkig zonder uitzaaiingen heel veel sterkte"

Anoniem
doneerde 50

"Succes Wim! Groetjes thuis."

Marjan Bouman
doneerde 50

Anoniem
doneerde 50

Leo En Gonny Holierhoek
doneerde 50

"Hoi Wim, we hebben elkaar regelmatig op zwembad de Meermin gesproken. Ik weet nog goed toen ik aan je vroeg hoe het met je ging, iets wat je snel aan iemand vraagt als je hem/haar langere tijd niet gezien hebt. Je vertelde toen je verhaal, indrukwekkend om dit te horen. Samen met mijn vrouw heb ik je blog gelezen wat een verhaal en met name wat een positieve instelling goed om dat te lezen. Binnenkort hoop ik je weer eens op het zwembad te spreken, of kom eens langs voor een kopje koffie, in de ochtenden heb ik daar wel tijd voor, wellicht tot binnenkort. Groet, Leo en Gonny Holierhoek"

Sjoerdje Nuninga
doneerde 50

"Lieve Wim, dit is mijn bijdrage voor jou verjaardag. Ik wens je nog vele goede jaren samen met je gezin. Liefs Sjoerdje."

Rudi&juul
doneerde 50

"Respect! Knap hoe jullie hier mee om gaan! Veel succes in Nijmegen! XXX"

M’s Beauty
doneerde 50

Marco Marloes Feijtel
doneerde 50

Anoniem
doneerde 50

Anoniem
doneerde 50

H Boessenkool-nijhuis
doneerde 50

Wim Boessenkool
doneerde 50

Richard En Krista Asscheman
doneerde 50

"Helaas geen vierdaagse dit jaar als 'tegenprestatie'. Blijven trainen, des te makkelijker gaat het wellicht volgend jaar. Hoe dan ook, goed bezig!"

Jos En Annie Van Der Zande
doneerde 50

"Hartstikke veel succes Wim,"

Huisartsenpraktijk Molenweg
doneerde 50

"Heel veel succes gewenst van het team van huisartsenpraktijk Molenweg"

Willy Nijhuis
doneerde 50

"Beste Wim Fantastisch dat je dit doet. Denk wel aan jezelf en je energiereserves. Liefs Willy"

Edwin & Barbara Roelse
doneerde 50

"Kanjer! Ik ben nu al trots op je!"

Ingrid
doneerde 50

"Wim & Janneke, we denken aan jullie. Veel succes met geld inzamelen. Veel sterkte met terug onzekerheid. Veel kracht gewenst voor wat nodig is. Liefs Vincent & Ingrid."

Arieke Knook
doneerde 50

"Lieve Wim, zo trots op jou!! Hoe je hier mee omgaat, hoe je toch vooruit kijkt, plannen maakt... blij dat je mijn collega bent."

Medical Events Nl
doneerde 50

"Mooi om te zien en te lezen hoe je een enorme tegenslag ombuigt naar iets bijzonders"

Annelies Holthuis
doneerde 50

"Veel succes én plezier bij het trainen en straks bij het volbrengen van de Vierdaagse. Making memories ❤️."

De Groentjes
doneerde 50

"Lieve Wim, kanjer, een mooie blog en helaas waar. Je ervaart de ziekte en pakt veel mooie momenten. Wij hopen dat er een medicijn op de markt komt die jou samen met je top vrouw Janneke en de kids en ons een lange tijd van elkaar kan laten genieten💚. Kanjer succes met lopen💋"

Alie En Gert Boessenkool
doneerde 40

"Zet hem op Wim ie kunt het."

Anoniem
doneerde 40

Miriam Van Aart
doneerde 40

Janneke Laban
doneerde 40

"Ik ben supertrots op jou lieverd! Heel veel succes! Jij kunt dit!"

Gerba Buunk
doneerde 30

"Beste Wim, Top dat je mee doet. Met jouw conditie moet dat lukken 💋"

Joost Boessenkool
doneerde 30

"Heel veel succes papa!! Groetjes Joost❤"

Kenneth, Miranda & Jelte
doneerde 30

"Wim, succes met de voorbereiding voor de Vierdaagse!!"

Anna Marie Bom
doneerde 28

"Succes Wim. Dat wandelen moet je gaan lukken."

Anoniem
doneerde 28

"Heel veel succes Wim!"

Daniëlle Van Leeuwen
doneerde 28

Anoniem
doneerde 28

"Ongelofelijk knap Wim hoe jij je hier met je gezin doorheen slaat, wat een wilskracht! Daar kunnen velen een voorbeeld aan nemen. Heel veel succes gewenst met de voorbereidingen voor de Vierdaagse. Ik heb hem zelf lang lang lang geleden in 1999 gelopen en dat was een geweldige ervaring. Zet 'm op!"

Esmee 't Hart
doneerde 28

"Super Wim. Topper ben je"

Nicole Michielsen
doneerde 28

"Veel succes met je actie en de voorbereiding op de vierdaagse!"

René En Jolanda Hollemans
doneerde 28

"👍🏻 Topper"

Linda Dubbeldam
doneerde 28

Ineke Laban
doneerde 28

"Succes"

Elsa Schransmans
doneerde 28

"Succes Wim. Top!!"

Ronald Willems
doneerde 28

"Heel veel succes Wim 👊🏼👊🏼"

Rita
doneerde 25

"Bewonderingswaardig hoe jij en Janneke hier mee omgaan. Veel succes."

Anoniem
doneerde 25

Els En Lies
doneerde 25

"Je bent een kanjer Wim Het leven is iets wat je niet in de hand hebt, maar je kunt er wel zoveel mogelijk van genieten"

Martin En Marjon Van Schooten
doneerde 25

Anoniem
doneerde 25

"Succes Wim je bent een doorzetter"

Jeanette Verdonk
doneerde 25

"Veel succes Wim , in alle opzichten 💪"

Bas,claudia En Emma Van Der Wegen
doneerde 25

"Zet hem op Wim😘"

Alice Visscher
doneerde 25

Anneke En Frank Ouwerkerk
doneerde 25

"Lieve Wim, wat ben je toch een kanjer! We wensen je heel veel succes en hopen dat je veel geld zal ophalen! Liefs Frank Anneke en Bart 😘"

Esmeralda Izeboud
doneerde 25

"🙏🙏🙏🙏❤️❤️❤️❤️❤️❤️"

Wendy Bohlander
doneerde 25

"Van harte Wim"

Hilda Pijpers
doneerde 25

"Goede actie!! Heel veel succes met de voorbereidingen 💪💪"

Jos Huisman
doneerde 25

"Steun vanuit een RAV collega!"

Lies Gerrits
doneerde 25

Nathalie De Nooij
doneerde 25

"Heel veel succes Wim 🍀. Je bent een held"

John En Andrea Brugman
doneerde 25

"Alle bewondering hoor! Janneke en jij zijn toppers😀"

Patricia Van Geloven
doneerde 25

"Succes Wim en proficiat natuurlijk"

Adrie En Marja Boessenkool
doneerde 25

Janina Sakko
doneerde 25

"Heel veel succes! Zet hem op!"

Suzanne Smulders
doneerde 25

"Ben trots op je Wim!"

Angélique Dekkers-van Aert
doneerde 25

"Mooie actie, jij kunt dit 💪! Veel liefs."

Fam. Den Brinker
doneerde 25

"Veel succes, Wim. En houd je positiviteit vast!!"

Jeanette Verdonk
doneerde 25

Arco En Ellis
doneerde 25

"Succes, met alles! 🍀"

Fam Schutte
doneerde 25

"Succes met je actie Wim"

Anoniem
doneerde 25

"Heel veel succes en sterkte Wim"

Roelien Jonkman
doneerde 25

Anoniem
doneerde 25

"Veel respect voor jou Wim, hoe je omgaat met de situatie.! Mijn vader is overleden aan kanker inmiddels ruim 20 jaar geleden. Ik hoop dat het nog lang (redelijk) goed blijft gaan en nog veel mooie herinneringen kunt maken met Janneke, Joost en Femke. Jullie zijn een prachtig gezin! Zet hem op!"

Korien De Hoog
doneerde 25

"Respect Wim !! Je bent een topper, wat ook geldt voor Janneke. Veel succes alvast, we gaan je zeker volgen en aanmoedigen 👊."

Janina En Raymond Sakko
doneerde 25

"Ter ere van je verjaardag. Zo steunen wij jouw doel. Topper!"

Tamara
doneerde 25

"Hallo Wim, goed dat je deze uitdaging aangaat en je zo inzet voor deze vervelende ziekte. Wij sponseren daarom graag. Succes met de loop."

Serpil T.
doneerde 25

"Supersterk van jou...👍👍"

Chris & Lineke
doneerde 25

"Succes met de voorbereiding en het lopen!!!"

Anoniem
doneerde 25

Kees Den Hollander
doneerde 25

Rien En Meriam Koch
doneerde 25

"Veel succes Wim."

Sandra Damme
doneerde 20

"Zet hem op Wim!"

Gérsrd Van De Watering
doneerde 20

Jeroen En Yvonne Karstens
doneerde 20

"Heel veel succes 😉"

Anoniem
doneerde 20

"Mooi dat je dit doet Wim, zeker steun ik je daarin.. liefs Alice xx"

Ben-herm & Jeltje Nijhuis
doneerde 20

Lisa Van Splunter
doneerde 20

Jolanda Vedders
doneerde 20

Ellen En Ivor
doneerde 20

"Succes Wim"

Anoniem
doneerde 20

Henk & Corine Van Der Boog
doneerde 20

"Respect hoe jullie je hier doorheen slaan! Heel veel succes met de voorbereidingen 🍀"

Anoniem
doneerde 20

Annemiek Van Den Berg
doneerde 20

"Hoi Wim, ik las het stukje in de krant. Wat dapper om je zo open te stellen in je blog. En wat jammer dat de 4 daagde niet door zal gaan. Ik hoop je weer snel te zien bij DINAMI!!!"

Simone Nieuwenhuijze
doneerde 20

"Succes Wim!! Walk for life! Je bent een topper!"

Nella Den Hollander
doneerde 20

"Lieve Wimpie, respect voor de (wandel)tocht die jij zo moedig ondergaat ! Zet m op, liefs voor J en de kids.."

Frank En Jacqueline Hommel
doneerde 20

"Wim, zet hem op, we wensen je heel veel succes 🍀"

Adrianus Roozeboom
doneerde 20

Victoria Martherus
doneerde 20

Marcia Stolmeijer
doneerde 20

Marjolijn Heezen
doneerde 20

"Heel veel succes Wim!"

Ilonka Leenders
doneerde 20

"Je bent een kanjer, lieve Wim! Positief blijven, dat is je kracht💪🏻!!! ♥️"

Tobias Hensen
doneerde 20

Pieter & Jacqueline Kramer
doneerde 20

"Succes Wim!!🚶🏽"

André Van Westen
doneerde 20

Anoniem
doneerde 20

"Heel veel succes!!"

Marjolein Van Eekelen
doneerde 20

"Wim, je bent een topper!!"

Gerda Buermans
doneerde 20

"Mooi initiatief Wim! Succes👍"

Jolanda Van Schijndel
doneerde 19

"Hoi collega, ik ken je niet persoonlijk, maar je bericht greep me aan. Het minste wat ik kan doen is doneren! Zet ‘m op, super dat je dit doet!"

Clarissa Verhoeks
doneerde 19

"Goed bezig Wim!! We zijn trots op jou!! Veel liefs van Bart en Clarissa😘"

G. Van Duijn
doneerde 19

"Sterkte en succes"

Poul Van Slooten
doneerde 19

Marleen En Lemke
doneerde 15

"Lieve Wim, Wij wensen jou heeeel veeeel succes!!! Zet hem op!!! Liefs Lemke en Marleen van het AKV"

Ria Van Bennekom
doneerde 15

"Hou vol Wim. Ik hoop dat je nog lang met en van je gezinnetje kan en mag genieten."

Fred Schoonen
doneerde 15

"Heel veel succes !!"

Hilda
doneerde 15

Ilse Dierckx
doneerde 15

"gefeliciteerd met je verjaardag Wim, groetjes, Ilse"

Herma Bosma
doneerde 15

"Zet ‘m op Wim 👍🏻👍🏻👍🏻"

Wim En Riet Houtepen
doneerde 15

"Wim je bent een kanjer. Veel succes met de Vierdaagse in Nijmegen."

Erik Bosma
doneerde 15

"Heel veel succes Wim met de Vierdaagse loop, gaat je lukken goozert 👍"

Femke Boessenkool
doneerde 15

Jos Boke
doneerde 15

"Wat een verhaal Wim, Heel veel sterkte."

Brigitte Sins Sins
doneerde 15

"Kanjer💋🥰"

Fam Ackermans
doneerde 15

"Een klein lichtje in je hart wat vandaag hoop geeft en morgen kracht ❤️ lieve wim wij denken aan jullie !!"

Marja En John
doneerde 15

Anoniem
doneerde 15

W Bergsma
doneerde 15

"Wim, heel veel sterkte in de komende periode."

Hans & Julia
doneerde 15

"Heel veel succes Wim! 💪"

Sander Goorhuis
doneerde 15

"Wim, heel veel succes met de voorbereidingen voor de vierdaagse."

Elsa Roozeboom
doneerde 15

Michele Van Ierland
doneerde 15

"Respect!! zet hem op Wim!"

Ilona Bulte
doneerde 10

"Zet'um op Wim!!"

Debbie Van Riet
doneerde 10

"Mooie uitdaging!! Succes met de weg er naartoe!"

Els Van Elzakkers
doneerde 10

"Heel veel succes Wim super knap dat je dit doet."

Anja Van Altena
doneerde 10

Olav En Carolien Dubbelman
doneerde 10

"Mooie actie pagina Wim👍🏻"

Miranda De Raadt
doneerde 10

"Zet m op win heel veel succes Bob en Miranda"

Linsey Ackermans Schoonen
doneerde 10

"Ik vind je een kanjer wim en zo ook je gezin!!"

Mirande Zaalberg
doneerde 10

Biba
doneerde 10

"Je bent een topper Wim 🍀"

Cynthia Van Der Meijs
doneerde 10

"Heel veel succes!!"

Werner De Graaf
doneerde 10

"Wim, oude veteraan, zet hem op. Super actie en respect hoe jullie ermee omgaan"

Patricia Van Der Broek
doneerde 10

"“Ik heb mijn potje met vet!...” 🎼 Suc6!! Wim"

Sylvia Marsal
doneerde 10

Joyce Meuwese
doneerde 10

"Succes wim"

Ankie Van Hoof
doneerde 10

"Zet ‘m op Wim!!"

Anoniem
doneerde 10

"Je bent een echte topper Wim!!!!"

Anoniem
doneerde 10

Patrick Moerland
doneerde 10

"Heel veel suc6 en heel veel beterschap !!! 💪💪"

Maaike
doneerde 10

"Heel veel respect! Succes Wim!"

Sandra Kempenaar
doneerde 10

Joyce Van Den Dungen
doneerde 10

"Succes Wim!"

Anoniem
doneerde 10

Richard Scholten
doneerde 10

"Dag Wim. Samen sterk tegen kanker."

Marga Mulders
doneerde 10

"Geweldig dat je dit doet Wim. Succes en geniet ervan!"

Silvia Kolkman
doneerde 10

Anoniem
doneerde 10

Leon Smits
doneerde 10

Daphne Okken
doneerde 10

Ilonka
doneerde 10

"🍰 verjaardag Wim 🎉😘"

Collin Franken
doneerde 10

Vanessa Dijkers
doneerde 10

Familie Teuling
doneerde 10

"Respect Wim! Natuurlijk willen we jou sponsoren en supporten!!Go for it!!!"

Corine Van Engelen
doneerde 10

"Beste Wim, geraakt door je bericht op Ambupoint wil ik je hierbij sponsoren voor je 4-daagse. Succes en geniet!"

Maikel Nooten
doneerde 10

"Ontzettend veel respect voor jou Wim!! Heel veel succes de komende tijd en zet hem op!"

Brenda Van Lieshout
doneerde 10

"Respect ❤️"

Tonny Vrieling
doneerde 10

Anoniem
doneerde 10

"Leuk om je blog te lezen Wim. 😚"

Laura Van Well
doneerde 10

Gijs Van Den Bersselaar
doneerde 10

"Wim, Heel veel succes met de vierdaagse, Zet um op! Gr Gijs en Ingeborg"

Natasja En Erwin Nelen
doneerde 10

"Topper !!!!"

Jeannine De Nijs
doneerde 10

"Zo blij en trots op jou, 💋💋💋"

Els Huysman
doneerde 10

Yaël Van Veluwen
doneerde 10

Jolanda De Mooy
doneerde 10

"Een gezond mens heeft 80 wensen een ziek mens maar 1."

Wendy Bohlander
doneerde 10

Christiaan En Laura
doneerde 10

"Succes Wim, groeten Laura en Christiaan"

Patricia Lichtendonk
doneerde 10

"Succes Wim!!"

Chris Boonman
doneerde 10

"Mooie uitdaging, zet hem op 💪💪🍀"

Marrit De Meester
doneerde 10

Astrid Van Wensen
doneerde 10

"Veel succes Wim! Je bent een topper!"

Ilse Dierckx
doneerde 10

"Zet em op Wim!"

Leon
doneerde 10

"Zet ‘m op, Wim! 💪🏻"

Jessica Van Engelen
doneerde 10

"Succes Wim!"

Tamara Wildhagen
doneerde 10

"Wát een verhaal, veel respect voor je! Zet hem op tijdens de Nijmeegse vierdaagse."

Anoniem
doneerde 10

Annemiek Van Sprundel
doneerde 10

"Zet hem op Wim!"

Lucien Loon
doneerde 10

Tracy Louter
doneerde 10

Karin Pietjouw
doneerde 10

Anoniem
doneerde 10

Angelique Van Spaandonk
doneerde 10

"Heel veel succes dappere en positieve man! Respect! Groetjes Angelique AkV TSZ"

Anoniem
doneerde 10

The Van Herk
doneerde 10

Willem Van Dueren
doneerde 10

Theo Van Rosmalen
doneerde 10

"Wim je vandaag leren kennen en onder de indruk hoe positief je in het leven staat!"

Marion Loeff
doneerde 10

"Heel veel succes in Nijmegen Wim. Topper dat je dit gaat doen!!"

Natasja Smout
doneerde 10

"Wat ben je toch een sportieve kanjer!! Trots op jouw kracht en doorzettingsvermogen 💪👊"

Wies Noordijk
doneerde 10

"Fantastisch doel Wim, succes"

Els En Lies Dekkers
doneerde 10

"Super,super ,"

Mirande Zaalberg
doneerde 10

"Mooi, Wim. Zo positief als je de dingen benaderd en geniet van de dingen die er zijn! Groetjes Mirande"

Anoniem
doneerde 10

"👍"

Jeannine De Nijs
doneerde 10

"Trots op jou 😘"

Diane Rikkers
doneerde 10

Wendy Luijsterburg
doneerde 10

"Heel veel succes Wim,🍀 je bent een kanjer💪🏻"

Marcel En Simone Van Zoelen
doneerde 10

"Mooie en knappe actie. Sterkte Wim en Janneke en kids."

Anoniem
doneerde 10

Karin Knobel
doneerde 10

"Goed bezig Wim. Leuk om je blog te lezen. Veel succes 😉 respect voor jullie 👍🏼"

Yvonne Van Persie
doneerde 10

"Wat een verhaal Wim. Ongelooflijk knap jouw positiviteit, een voorbeeld voor velen. Zet hem op!"

Nathalie Stegink
doneerde 10

"“ Life is like, riding a bicycle, to keep your balance you must keep moving” Veel succes Wim!"

Amanda Koen
doneerde 10

"Sprakeloos Wim....respect voor hoe en wat je doet!"

Arjan Boessenkool
doneerde 10

"Goed bezig Wim, succes! 💪🏻"

Anoniem
doneerde 10

Kitty Ijpelaar
doneerde 7

"Succes Wim!"

Mariette Oomes
doneerde 5

"Wat een Power Wim 👊🏻 Gaat je lukken zeket met dat sterke gezin van je 👍"

Anoniem
doneerde 5

"Succes met deze actie en sterkte met de situatie. Geniet zoveel mogelijk met elkaar"

Dick Kaam
doneerde 5

Anoniem
doneerde 5

Lydia Nooten
doneerde 5

"Wim, wij denken aan jou. Wat vind ik jou sterk. Lieve groeten, Jeroen, Lydia (zusje Linsey) Niek en Thijs"

Anja Verbraak
doneerde 5

Esther De Waal
doneerde 5

"Succes 😀"

Ingmar Kloek
doneerde 5

Smout
doneerde 5

Pauke Kuppens
doneerde 5

"Succes Wim!🍀"

Simone Van Zoelen
doneerde 5

J.huybregts Huybregts
doneerde 5

"Succes Wim!"

Bram Janssen
doneerde 5

"Veel succes Wim, groetjes vanuit Post Haps"

Yvonne Vleghels
doneerde 5

"Respect!! Veel succes!"

Dion Schepens
doneerde 5

"Zet hem op Wim!!!"

Roy
doneerde 5

"Hou je taai Wimpie"

Kathelijne Voshol
doneerde 5

Richard De Hoogh
doneerde 5

"Succes Wim!"

Anoniem
doneerde 5

"Top initiatief, Wim! Zet 'm op, het gaat je lukken!!!"

Wouter Sloekers
doneerde 5

Petra Langenberg
doneerde 5

Karin Krijntjes
doneerde 5

"Wauw wat bijzonder dat je dit naar buiten brengt, respect! Fijn dat het goede kant op met je gaat en wensen jou en je mooie gezin nog heel veel sterkte en alle geluk 🍀"

Vivianne De Winter
doneerde 3

"Succes"

Anoniem
doneerde 2

Mijn updates

Topvrouw!

Friday 18th Sep
Voor het eerst hier? Begin onderaan....
Beste lezer,
Vandaag staat er in BN de stem: "de beste topvrouw komt uit Brabant". 3 vrouwen die het afgelopen jaar in de frontlinie leiding hebben gegeven tijdens de corona crisis. Een pittige tijd waarin ze hebben moeten dealen met tekorten aan mondkapjes en gebrek aan allerlei beschermende middelen tegen corona. Voor mij komt deze topvrouw gewoon uit Steenbergen. Ofwel, Janneke. Zij heeft vanaf het begin mij bijgestaan in de tegenspoed. In voor en tegenspoed, zoals belooft bij het trouwen. Op dat moment denk je daar niet over na. Het zijn slechts woorden die erbij horen. Nu is dat wel anders. Dat ze accepteert dat de situatie is zoals die is. Die mij bijstaat als er weer een tegenslag is of die wellicht nog gaat komen. Een hardwerkende vrouw die op de IC en SEH de afgelopen tijd ook de nodige (corona) ellende heeft meegemaakt of bij een tweede golf nog gaat meemaken. Ik ben blij dat ik haar aan mijn zijde heb. Die mij begrijpt, accepteert en steunt. En er zijn veel van die topvrouwen en mannen in Nederland. Niet alleen in Brabant. Want samen deze strijd aan gaan is beter dan alleen. Samen in een onzekere tijd gaan wij de strijd aan. Janneke: je bent een TOPVROUW!

Wim

Alles Goed?

Sunday 30th Aug
Voor het eerst hier? Begin onderaan...
Beste lezer,
Eej, hoi, joh, mogguh. Zomaar wat begroetingen die je vast wel eens gehoord hebt. Gevolgd met de vaste woorden: Alles goed? Heel normaal en veel gebruikt. Over het algemeen verwacht je een antwoord in de trend van: zekers, ja hoor. Alles goed. Dat "alles" is nog al een groot woord. Want daar valt dus ook echt alles in. Deze vraag werd mij tevens ook gesteld door de bekendste badmeester van Steenbergen die inderdaad de verwachting had van een bevestigend antwoord. Dat was dus even anders. Nadat ik verteld had wat er aan de hand was en hij  de eerste schrik  te boven was, gaf hij ook toe dat hij dit niet verwacht had. Het is zo gewoon zei hij ook om een positief antwoord te ontvangen. Niet dat we nu ineens onze taal moeten gaan veranderen, maar wel wat we kunnen verwachten als deze vraag gesteld wordt. Ik geef mijzelf ook niet telkens helemaal bloot als de persoon in kwestie niet dicht bij mij  staat. Dat wordt ook net teveel. Tijdens mijn werk is deze vraag natuurlijk uit den boze. Want ja, iedere patiënt heeft wel wat. Ik vraag eigenlijk altijd: Hoe gaat het vandaag?  Vaak vraag ik ook of ze kunnen vertellen wat er aan de hand is. Dit geeft vaak een heldere kijk van de persoon op zijn ziek zijn. 
De laatste paar weken begint er bij mij een lichte vermoeidheid in te sluipen wat zich uit in vroeg naar bed  gaan en geen zin om 's avonds nog iets te doen. Mijzelf dwingen in een ritme hoeft gelukkig niet want dat gebeurd vanzelf doordat ik naar mijn werk moet. Dat gaat nog steeds goed, gelukkig, alleen heb ik toch ook weleens de pest in al dat zweten van mij. Tegenwoordig douche ik aan het eind van de werkdag en stap schoon in mijn kleren. Toch duurt het maar even en de volgende zweetbui dient zich aan. Is dat dan het enige waar ik last van heb? Nee, iedere dag knaagt er iets aan je lijf waar je geen vat of zicht op hebt. Groeit het? Staat het stil? Het gevoel van machteloosheid bij kanker is het ergste . Je weet niet hoe de komende dagen of weken eruit gaan zien. Komt er een punt waarbij het ineens "mis"is? En wat dan? Gelukkig, zou ik bijna zeggen, weet ik dat niet. Wat ik wel weet is dat het nu goed gaat. Dat ik kan leven zoals ik dat wil en nog kan. Dat wil ik graag zo lang mogelijk volhouden. En als het gevoel goed is en blijft dan kan ik ook met een gerust hart antwoorden: Alles goed hoor!
Wim

PS: Heeft u Facebook? Vriendelijk verzoek om dit bericht in uw pagina te delen. 

Vakantie

Wednesday 19th Aug
Voor het eerst hier? Begin onderaan...
Beste lezer,
Voor de meeste mensen is de vakantie bijna voorbij. Hier in het zuiden is de laatste week aan het voorbijgaan. Volgende week beginnen de scholen weer en Joost en Femke gaan weer naar school. Ook voor hun weer een nieuw begin met weer normale schooltijden. Voor ons was ook dit jaar de zomervakantie anders dan anders. Spanje gecanceld en een nieuwe bestemming gevonden in Oostenrijk. De zuidkant van de Alpen. Want daar is het best mooi weer hebben we ons laten vertellen. In twee dagen naar de bestemming gereden en nog een klein toeristisch uitstapje met de vouwwagen met 18% helling. Dat was niet helemaal de bedoeling maar google maps gaf aan: kortste weg. Dat hebben we op de terugweg maar niet gedaan. Maar op de eerste dag hadden we direct de vuurdoop. De vouwwagen had nog nooit echt regen gevoeld. Nou daar is verandering in gekomen want de eerste 24 uur viel er maar liefst 100 mm regen. Dat was een tegenvaller. De eerste dagen niet veel zon gezien. Toch niet helemaal wat we voor ogen hadden voor een zomervakantie. Maar goed, na enkele dagen kwam de zon er flink bij en hebben we goed genoten van het mooie weer. De laatste dagen waren dan toch wel weer wat wisselvalliger. Met name in de avonden toch weer regen en onweer. Dagje eerder vertrokken dan gepland. Want ja, je wil toch droog naar huis. Dus mocht je ooit naar Karinthië gaan vergeet je paraplu niet.  Maar goed we kunnen terug kijken op een mooie vakantie waarin we veel leuke,actieve dingen hebben gedaan. Dingen die we in Spanje niet kunnen doen.  Ik heb mijn ziekte niet laten belemmeren om de dingen te doen die ik wilde doen. Ondanks de flinke zweetbuien heb ik genoten van de spelletjes, het samenzijn met het gezin en de mooie uitstapjes die we gemaakt hebben. Vanavond is het programma ervoor waarin Nederland opstaat tegen kanker. Doet u mee? Ik hoop dat u vanavond of morgen of wanneer dan ook nogmaals een donatie doet. Het onderzoek moet doorgaan naar deze ziekte. Ik ben ermee geholpen met zovele anderen! 
Wim

Geluk

Thursday 30th Jul
Voor het eerst hier? Begin onderaan....
Beste lezer,
het is even geleden dat jullie van mij gehoord hebben. Vorige week was de website even uit de lucht. De vierdaagse week was achter de rug en zo ook kwam er aan mijn website een einde. Gelukkig, een mailtje naar het KWF en voila, opgelost. Gelukkig maar. Deze manier van communiceren bevalt mij prima. 
Afgelopen weekend was het dan eindelijk zover. Na een half jaar was er daar een wederzien met mijn moeder. Ze had er zelf nog wel een zwaar hoofd in dat we zouden komen ivm het toenemend aantal besmettingen. Maar ja, mijn moeder heeft het geluk om al een dankbare leeftijd te hebben van 83. Eigenlijk vind ik het wel heel knap van haar dat ze zich hier zo goed door heen slaat. Een geluk dat ze zelfstandig is, fietst en nog goed de auto kan besturen. Omkijken naar elkaar is in haar flatje iets wat veel gebeurt. Ze helpt waar het kan. Zo was het bij ons vroeger, en nu nog steeds trouwens, geen enkel probleem om zomaar binnen te vallen. Een bordje erbij, een beetje water extra in de soep. Het geluk kon bij mijn moeder dan ook niet op. Een huis vol geluk. Zo ook afgelopen weekend kwamen er nog wat fotoboeken op tafel te liggen. Van lang geleden waar je met weemoed aan terug kan denken. Die goeie oude tijd, waar is ze gebleven. Was het toen allemaal beter? Dat houden we ons natuurlijk wel eens voor maar ja, het antwoord weten we denk ik wel. Onze wereld was in ieder geval stukken kleiner dan heden ten dage het geval is. Waar je het nieuws van de wereld een dag later in de krant las, komt dat nu vrijwel direct op je telefoon binnen. Worden we daar gelukkiger van? Was het vroeger dan toch beter dan nu? Ach je groeit mee in de tijd en de veranderingen die daar mee samenkomt. Zo is er in de jaren natuurlijk veel verandert in de technologie, wetenschap en gezondheidszorg. Een geluk dat ik in deze tijd behandeld kan worden en mijn geluk hopelijk nog lang kan delen met diegenen die mij dierbaar zijn. Daarom ben ik blij met alle steun, gelukwensen. Laten we dat geluk zolang mogelijk samen vieren!
Ik ga er even tussenuit. Even geen blog voor de komende twee weken. Lekker op vakantie. Met een gerust gevoel en heel veel geluk!
Wim

Spierpijn?

Wednesday 15th Jul
Voor het eerst hier? Begin onderaan.....
Beste lezer,
de afgelopen week was weer een spannende week. Zoals u weet ben ik over gegaan van de uro naar de oncoloog. Deze afspraak stond op eind augustus. In de afgelopen twee weken had ik pijn in mijn bekken. Met de wetenschap van nu is het altijd makkelijk om te concluderen dat er niets aan de hand is. Maar dat weet je dus niet. Dus dan toch maar even gebeld met de oncologie. Tja, pijnklachten zijn een soort alarmbellen en daar moet op gereageerd worden. De oncoloog nam de klachten direct serieus en plande een botscan (skeletscintigrafie) en een ct scan in. Dat was dus vorige week...Afgelopen vrijdag kwam daar dan het verlossende woord dat er gelukkig niets verrassends op te zien was. Dit is die onzekerheid waar ik het wel eens eerder over gehad heb. Als je gezond bent denk je van gaat wel weer over. Bij mij ligt dat anders. Gelukkig is er nu geen reden tot ongerustheid.  
Dit was dan voor ons ook meteen een goede reden om de vakantie te gaan plannen. Geen Spanje dit jaar met mondkapjes, maar Oostenrijk, Karinthië. Voor het eerst de bergen in, vouwwagentje erachter en rijden maar. Nog heel even wachten en dan 2 weken frisse berglucht opsnuiven, wandelen, zwemmen in het meer en wie weet wat nog meer. 
Gisteren waren we 20 jaar getrouwd en dat hebben we gevierd met een heerlijk etentje in Willemstad. Een aanrader als het gaat om een bezoek aan dit mooie vestingstadje. Een lekkere maaltijd gaat er altijd wel in. 
Voor nu zit ik heel even thuis in afwachting van een coronatest. Het zal wel niks zijn zijn woorden die ik niet snel zal gebruiken. Tot het moment dat uitslag negatief is zeg ik waarschijnlijk: zie je wel, dacht ik al. Hopend op een coronavrije uitslag,
Groet,
Wim

Zomervakantie

Monday 6th Jul
Voor het eerst hier? Begin onderaan...
Beste lezer,
deze week is dan de zomervakantie begonnen. Eerst het noorden, de rest van het land volgt nog. Een zomervakantie die vaak al lang van te voren wordt gepland en de nodige voorpret oplevert.. Veel van deze plannen zijn wreed verstoord door het corona virus. Zo ook die van ons. Vakantie naar Spanje gecanceld en op zoek naar een alternatief. Het liefst dichtbij huis. Maar dat valt niet mee. Iedereen die nu niet naar het buitenland gaat blijft dichtbij. Allemaal op dezelfde plek waar ik ook graag naar toe wil.Campings zitten vol en de huisjes die over zijn, zijn zo duur dat ik zoiets heb van : Laat maar. Maar goed, we gaan op vakantie. Wat er ook gebeurt. Onbezorgd? Dat is eigenlijk wel de bedoeling van een vakantie. Lekker luieren op het strand, handdoekje aan handdoekje. Op een gezellig, vol terras, strandtent bezoeken en volop genieten van alles wat er om je heen gebeurt. Uitstapjes maken zonder je ergens maar om te bekommeren. De werkelijkheid is dit jaar anders. Vakantie is een tijd van even niet aan je werk denken, weg van je collega's, even niet de was of stofzuigen. Weg uit de sleur... Kon ik maar even weg uit die sleur...weg van die K..ziekte, even niet de gedachte van hoe lang nog, even weg uit de onderzoeken die gepland staan of even een dag geen opvliegers van de medicijnen. Helaas...deze gedachten gaan mee op vakantie. Geen onbezorgdheid maar droevige realiteit. Toch gaan we er het beste van maken met elkaar en genieten waar dat kan. We gaan er wat moois van maken. Een herinnering erbij! Iedereen die op vakantie gaat: VIER DE ZOMER!
Wim

LIFE EVENT

Friday 26th Jun
Voor het eerst hier? begin onderaan....

Beste lezer,
iedereen kent het wel. Een gebeurtenis of voorval dat zo intens is dat je het nooit meer vergeet. Zo'n gebeurtenis noemen ze dan een life event. Iedereen heeft wel voorbeeld van zo'n gebeurtenis. Geboorte van je kind, overlijden van dierbaren. Vul het maar in. Een van de momenten voor mij is dat mijn uitzending naar Afghanistan. Dit weekend is het Veteranendag en wilde dat toch niet zo maar voorbij laten gaan. Deze periode in mijn leven, het is inmiddels 11 jaar geleden, heeft diepe indruk in mij achter gelaten. Ga maar na. Iedere dag opnieuw werden we geconfronteerd met de ellende van oorlogsvoering. Het is ook moeilijk uit te leggen aan iemand die daar niet is geweest. Het gevoel, de warmte, het stof, de geur van mensen, kameraadschap, intens samenzijn met je collega's, de doffe ellende van volwassenen en kinderen die leden en nog steeds lijden aan de onderwerping van andere bevolkingsgroepen. Ik heb daar intens verdriet gezien van Afghaanse families, coalitie soldaten die omgekomen zijn zonder dat daar ook maar een familielid bij was. Blijdschap van mensen die weer ontslagen werden na een behandeling in het ziekenhuis. De scheidslijn tussen verdriet en blijdschap was daar flinterdun. De meest aangrijpende gebeurtenissen waren wel de kinderen die we verzorgden. Ook hier weer hetzelfde tafereel. De aangrijpendste momenten blijven je bij. Als je mij zou vragen hoe het daar was dan kan ik niet meer stoppen met praten. Dat wat daar gebeurde is geprent op je netvlies. Dat alles voor een betere wereld. En zo zijn er velen met mij die dit hebben meegemaakt. Niet alleen in deze missie maar in de vele andere die er geweest zijn. "Onze" veteranen mogen niet vergeten worden. Ver van huis en haard, opgeleid om hun bijdrage te leveren. Respect en dankbaarheid voor allen!
Nu is daar dat andere life event bijgekomen. De diagnose kanker. Deze gebeurtenis gaat niet meer weg. Dit is niet alleen voor mij een event maar voor het hele gezin. Samen hebben we de diagnose. Samen leven we verder na de diagnose en tijdens de ziekte. Strijden met elkaar, genieten van de mooie momenten. Een etentje, een lekkere pizza met de kinderen, uit eten met Janneke of samen met z'n allen. Al is het maar de Mac. Het intense samenzijn  op missie, zijn we nu samen op een andere missie. Genieten van de mooie dingen in het leven. Met elkaar en voor elkaar!
Wim

Herinnering

Monday 15th Jun
Voor het eerst hier? Begin onderaan....
Beste lezer,
Je kon er deze week niet onderuit. De anti-racistische demonstraties overal in het land. Onze vroegere 'helden' verguisd en beklad. Geen gemakkelijk onderwerp moet ik zeggen. Maar de manier waarop dat gaat, daar heb ik wel wat moeite mee. 'Onze zeehelden' echte mannen die nog eens wisten hoe je een zeeslag moest voeren. Dat deze mannen meer op hun kerfstok hebben gehad dat weten we ook wel. Bepaald geen lieverdjes. Keuren we dat goed? Nee,natuurlijk niet. Maar dat betekent niet dat we ze zo maar uit ons collectieve geheugen moeten wissen. Die VOC mentaliteit (beroemde uitspraak van Balkenende die hem niet in dank werd afgenomen) heeft ons land gebracht daar waar we nu staan. Het is onderdeel van onze cultuur, identiteit. De geschiedenis kunnen we niet veranderen. Vergeten moeten we hem ook zeker niet. Wel weten we dat wat er vroeger is gebeurd onomkeerbaar is. Dat betekent niet dat we alles maar goed vinden wat zij deden. Ons prachtige land is volgens mij zeer tolerant tov de vele culturen die hier huisvesten. In mijn  werk heb ik geen vooroordelen. Ik heb het geluk als hulpverlener op plaatsen te komen waar je niet zo snel komt. Een verrijking van het werk.
Ook zie je vaak welke voetprint je achterlaat op deze wereld. Als ouder wil je een voorbeeld zijn voor je kinderen en het goede meegeven in deze wereld. Zoals ik wel eens terug kijk hoe ik zelf ben opgevoed, wat mijn ouders mij hebben meegegeven. Ik hoop dat ik dat mijn kinderen ook kan meegeven. Niet altijd even gemakkelijk. Maar als ik er dan niet meer ben, dat mijn kinderen dan zullen terugkijken op hoe zij zijn opgevoed. HERINNERINGEN meegeven.

Wim 

Volgende stap

Monday 8th Jun
Voor het eerst hier? Begin onderaan...
Beste lezers,
Vandaag was weer zo'n dag waar je eigenlijk niet op zit te wachten. Helaas weten we we sinds vorig jaar dat deze stappen moeten en zullen worden genomen. Of je het nou leuk vindt of niet. Net zoals de andere keren wordt er om de 3 maanden bloed geprikt. Telkens is dat een moment waar je naar toe leeft en de uitslag wel en ook weer niet wil horen. Gedachten van wat als het niet goed is, wat dan. Aan de andere kant geeft het je houvast bij een goede uitslag. Nu was er dus weer zo'n moment. De uitslag is niet eens slecht. Gelukkig maar. Een ietwat dalende PSA waarde en lager testosteron, dus niet ontevreden. Maar het voelt niet zo. Dat heeft te maken met het feit dat de uroloog met mij is uitbehandeld. Ik wordt nu overgedragen aan de oncologie. En dat voelt anders. Een volgende stap in een lang proces. Die eerste stap wordt al vrij snel gezet. Over een maand of twee een afspraak, wat uitgebreider bloedonderzoek. 
Afgelopen week had ik een interview met KWF. Mijn verhaal voor de vaderdagspecial van het KWF. Een eer die ik liever niet had gehad, maar mijn blogs zijn in positieve aarde gevallen . Maar in een proces als dit kun je nou niet altijd met opgeheven hoofd de strijd aangaan, hoe graag ik dat ook zou willen. Zoals ik deze week aangaf in het interview zit ik in een trein die doordendert en heel af en toe een stop maakt om je even op adem te laten komen. Ik geef de moed niet op!
Wim

Jaartje ouder

Friday 29th May
Voor het eerst hier? Begin onderaan...
Beste lezer,
Via deze weg wil ik iedereen bedanken die tot nu toe hebben gedoneerd aan het KWF. Dankzij jullie steun kan er onderzoek worden gedaan naar het genezen en behandelen van deze ziekte. Hierdoor kan ik met uitgezaaide prostaatkanker een beter leven leiden. Dat kan alleen als onderzoek blijft doorgaan. Dus blijf mijn actie steunen!
En verder....
Afgelopen week was het zover. Ik was jarig. Mijn 52e verjaardag in een tijd die we niet gauw zullen vergeten. Het was dan ook een zeer rustige dag met twee gasten in de ochtend en mijn schoonmoeder in de middag. Met het mooie weer heerlijk buiten vertoeft met de prachtige bloemen om ons heen. De mooie bloemen op de foto hangen dan ook bij ons aan de overkapping. In de avond een heerlijke maaltijd bestaande uit asperges en aardbeien en ijs toe. Komend weekend gaan we iets uitgebreider vieren want dan wordt Femke een tiener. Dertien jaar al weer. Wat vliegt de tijd voorbij als je naar je kinderen kijkt. Gelukkig mogen ze vanaf volgende week weer enkele dagen naar school. Nog slechts 6 weken en dan is het al zomervakantie. Helaas gaan we niet naar Spanje. Al konden we er wel naar toe dan was het risico nog te groot. De vele toeristen aan de Costa Brava dat kan in mijn ogen slechts besmettingen opleveren. Nu begin ik ook langzamerhand de effecten van de behandeling lichamelijk te zien. Door een laag testosteron zie ik langzaam mijn haren op de borst en armen en benen verdwijnen. Ook zou ik gewoon weleens weer een hele nacht door willen slapen. Meerdere keren per nacht wakker worden door de opvliegers. Het komt de nachtrust niet ten goede. Tot nu toe heeft dit gelukkig nog geen effect gehad op mijn humeur. :)
Afgelopen week kwam ik iemand tegen die mij vroeg of ik bezig was met de dood. Vertelde hem dat ik daar niet mee bezig was. Ik vind het belangrijker om bezig te zijn met het LEVEN. Er is zoveel moois om ons heen, als ik dan bezig zou moeten zijn met mijn eind vind ik zelf erg deprimerend. Zeker omdat ik mijzelf zo goed voel, energiek en geliefd. Daarom vol energie en gelukkig weer sportend op naar het volgende jaar!

Wim

Bescherming

Tuesday 19th May
Voor het eerst hier? begin dan onderaan....
Beste lezer,
wellicht heeft u het al opgemerkt bij het openen van deze pagina. De prachtige foto op de achtergrond. Eerst stond hier Tom Dumoulin groot in het zicht. Deze foto is eens geen zonsondergang maar een zonsopkomst. Op mijn laatste missie voor defensie ben ik op reis geweest op een groot schip in verband met de piraten voor de kust van Somalië. Dit schip was kwetsbaar en werd beschermd door de mariniers. Aangezien ik een vroege vogel was op die missie, wilde ik graag deze zonsopkomst meemaken. Misschien kunt u zich een groot schip voorstellen met zo'n hele grote kajuit  en 2 van die kleine uitsteeksel aan beide zijden. Op zo'n 25 meter boven de zeespiegel, een licht gerimpelde zee en slechts wat wolken aan de horizon. Heel langzaam wordt het al licht, de nacht wordt langzaam verdreven. Ik pak mijn camera en neem enkele foto's. Niet wetend dat die foto ooit nog eens op deze pagina zou belanden. Een magisch moment wat ik niet zal vergeten. De dag begint en de eerste stralen schieten omhoog nog voordat de zon zich in zijn hele glorie laat zien. Het intens beleven van dit moment, dan weet je dat je leeft. 
In deze tijd van het coronavirus moeten we onszelf ook beschermen. Woorden zoals: ic bezetting, mondkapjes, besmettingsgraad, ziekenhuisopnames, 1,5 meter etc. etc.. zijn veel voorkomend en we ontkomen er ook niet aan om onszelf te beschermen. Maatregelen in acht nemen en ons best doen om het vol te houden. Er wordt wel steeds ietwat meer gemord door verschillende sectoren die (nog) niet mogen starten vanaf 1 juni. Het dragen van een mondkapje wordt steeds meer als normaal gezien. Het nieuwe normaal, ook vaak genoemd. Zal het ooit zo worden als het was? 
Ook ik ben inmiddels een beetje gewend geraakt aan het nieuwe normaal. Leven met prostaatkanker is voor mij het nieuwe normaal. Helaas zie ik in mijn werk ook vaak patiënten met dezelfde klachten of problematiek. Ik ben alleen nog nooit iemand tegengekomen die dezelfde leeftijd had als ik. Wat ik wel zie welke doffe ellende ermee samenhangt. Deze confrontatie is niet altijd even gemakkelijk. Is dit wat mij nog te wachten staat? En ja hoe ga ik hierop dan reageren? Hoelang duurt dat dan nog voordat ik er zo bij lig? Vragen waar (gelukkig) niemand antwoord op kan geven. 
Volgende week, 26 mei, wordt ik 52 jaar. Ik krijg al vragen: wat wil je voor je verjaardag? Mijn antwoord is eigenlijk heel simpel. Ik heb alles wat ik nodig heb. Ik heb Janneke, Joost en Femke om mij heen. Ik wil graag nog lang genieten van mijn gezin, de uitjes samen, vakantie, uit eten, diplomering van de kinderen op school. Vriendje of vriendinnetje. En....u kunt het zelf wel invullen denk ik. Omdat te verwezenlijken ben ik deze actie ook gestart. Geld inzamelen voor onze toekomst. Kwaliteit van leven. Ons, mij, beschermen voor het leed wat kanker niet alleen met mij doet maar ook met mijn omgeving. Dus mijn vraag aan u is: Doneer op mijn verjaardag een klein bedrag om mij op die dag te steunen en te laten weten dat u aan mij denkt en natuurlijk het KWF!!!

Wim

Afgelast

Sunday 10th May
Voor het eerst hier? Begin onderaan...
Beste lezer,
Afgelast. Dat is wat je de afgelopen weken veelvuldig hebt gehoord. Ook wij hebben er mee te maken gehad. Een vakantie naar Kos kon gewoonweg niet doorgaan. Ook de komende zomervakantie die gepland staat naar de Costa Brava staat op losse schroeven. Dit kleine leed staat in schril contrast met wat ik qua gezondheid meemaak. Een tikkende tijdbom die eens zijn ergste vorm zal laten zien. Hopend dat die toekomst nog ver voor ons ligt, hangt het in de lucht. In onze maatschappij wordt natuurlijk erg gemord over al die verschillende zaken die ons leven aangenaam maken. Om zo maar even wat te noemen: een voetbalwedstrijd, uit eten, een concert, een....etc. Back to basic. Hoe lastig is dit. Heel gewoon met het gezin bij elkaar, elkaar opnieuw leren kennen, meer met de kinderen om de tafel gewoon een spelletje doen. Niet dat haasten van dat moeten leven naar een agenda. Leven in een agenda is bijna als leven van afspraak naar afspraak. Hoe mooi is het dan om te ontdekken dat je deze week alleen maar naar je werk mag. Al schrijvende weet ik ook dat dit niet voor een ieder voor ons is weggelegd. De zorg voor kleine kinderen en werk, lastig te combineren. Of het pijnlijk blootleggen van de problemen in je relatie doordat je elkaar iedere dag ziet. Dat is ook quarantaine tijd helaas. 
De basisscholen gaan weer open. De eerste stap is gezet. Op naar de volgende. Ik hoop dan ook van harte dat de sportscholen binnenkort weer open mogen. Heerlijk weer eens een lesje spinnen op de fiets met een goeie beat. Het zweet wat weer gewoon eens komt van een goeie inspanning en niet van die zoveelste opvlieger. Ik hoop het van harte want het laatst wat ik de komende weken wil horen is .....AFGELAST!
Wim.

Tijd

Sunday 3rd May
Voor het eerst hier? Begin onderaan....
Beste lezer,
Wat was het een tegenvaller. Om het coronavirus de baas te worden is de tijd verlengd van de lockdown. Alles om maar te voorkomen dat het virus zich verspreidt. Eens zal het stoppen. Maar wanneer? Tijd heeft voor mijn kinderen een heel andere betekenis dan voor mij, ons. Als kind kijk je graag naar voren. Als ik later groot ben...als ik zo oud als jij ben dan wil ik ... Terwijl als je ouder wordt, je steeds vaker terug gaat kijken. Dat begint eigenlijk al op het moment, voor mij dan, als je op jezelf gaat wonen. Of toen de kinderen werden geboren. Hoe pak ik dat aan? Hoe was dat vroeger bij mijn ouders geregeld? Hoe deed mijn moeder dat? Heel anders werd dat op het moment dat ik ziek werd. De vraag die wellicht iedere (ex)kanker patiënt zal herkennen. Als je wereld instort bij de gegeven diagnose schiet er van alles door je hoofd maar waar er 1 uitschiet is dan toch wel: hoeveel tijd heb ik nog? Ook al zal geen specialist zich er aan wagen om daar een voorspelling over te doen, wil je toch weten wat je zou kunnen verwachten. Ondanks dat hecht ikzelf weinig aan dat gegeven getal. Het wordt volgens mij ook een martelgang om daar naar te gaan leven. Iedere dag is er één. Belangrijk is om van ieder moment te genieten. Geniet van de kleine dingen. Maar wat zijn dan kleine dingen? Joost die met pretoogjes naar je kijkt als je thuis komt en een stevige knuffel geeft. Of Femke die je vraagt om nog eens lekker in te stoppen. Nog even samen op de loungeset zitten als je dat laatste avondzonnetje op je gezicht laat schijnen.  Kleine dingen? Volgens mij zijn dat juist de grootse momenten van het leven. 
Als de tijd daar is hoop ik dat ik weer, en velen met mij, weer lekker kunnen gaan sporten. Ik merk wel dat de conditie ietwat is weggezakt. 
Ondanks dat gaat het goed met mij. Bij de onlangs gehouden controle was het PSA weer gezakt gelukkig. Ik ben tevens onlangs begonnen met nieuwe medicatie. Maar weer afwachten hoe dat werkt. Dat zal ook wel niet meer verdwijnen ben ik bang. Controles, hoop, teleurstellingen. Voorlopig is het hoop. Die hoop wil ik zo lang mogelijk vast houden. Hoe lang? De tijd zal het leren....
Wim
PS: Even een laatst klein feitje...dit blog is al bijna 2900!!! keer bekeken.

VRIJHEID

Friday 24th Apr
Voor het eerst hier? Begin onderaan...
Beste lezer,
maandag is het Koningsdag. Ons koningshuis is geliefd bij velen. Ze laten zich zien als de nood daar is. Zo ook Willem en Max hebben zich de afgelopen weken regelmatig laten zien. In ziekenhuizen, callcentra, facetimen met verpleegkundigen en ouderen. Dat het een eurootje meer kost, deert ons ook niet heel erg. We vieren in deze periode niet alleen Koningsdag, 4 mei gedenken wij de gevallenen vanaf de tweede wereldoorlog tot aan vandaag uit de diverse missies die er geweest zijn. 5 Mei vieren we de vrijheid. Die viering doen we dit jaar op een andere manier. In huiselijke kring dan maar.  Lekkere oranje tompouce erbij en een oranje bittertje. De vlag gaat uit. Je gaat er bijna nostalgisch van denken. Misschien ken je het nog van vroeger. De aubade met het Wilhelmus in de ochtend, versierde fietsen en een hele dag sport en spel op het sportpark. Nu in deze tijd niet meer denkbaar. De 1,5 meter economie heeft zijn intrede gedaan. Houden we dat vol? Ik heb er een hard hoofd in. 
In de afgelopen weken zie ik langzaamaan het verkeer weer toenemen en vandaag stonden er zowaar weer enkele files die niet werden veroorzaakt door ongevallen. 
Maar we zijn strijdbaar en we gaan door. We laten ons niet tegenhouden door een virus! Ook al gaat de vierdaagse dit jaar niet door, er komt een volgend jaar. Hopelijk ben ik dan in dezelfde conditie als nu. Ik zal blijven wandelen en trainen en jullie blijven informeren en wellicht ook vermaken met mijn geblog. Want ik voel me VRIJ!!
Wim

(On)geloof

Tuesday 14th Apr
Voor het eerst hier? Begin onderaan...
Beste lezers,
de paasdagen zijn net achter de rug. Tijd voor een bericht dacht ik zo maar. Pasen staat voor velen steeds meer voor een samenzijn van familie en lekker eten. De supermarkten dwingen ons bijna om al die lekkere dingen aan te schaffen en dat met elkaar te nuttigen. Want ja, alleen is ook maar alleen. Maar in deze dagen is alles anders. We zijn gegijzeld door een virus met de grootte van een tienduizendste millimeter! Geen terroristische dreiging, geen oorlog, nee een van de kleinste organismen op deze aarde.  Zelfs Pasen beleef je anders als je voor de 4e week op rij alweer met het hele gezin aan tafel zit en je alleen kan denken hoelang dit nog gaat duren. Voor de christenen is dit een feest van wederopstanding. Leven! Want na goede vrijdag is Christus de derde dag uit zijn graf opgestaan. Hoe mooi is dat. Zelf vind ik het moeilijk om hier zo over te denken. De hele essentie van het geloof komt hier naar boven. Zelf zijn we jaren geleden gestopt met de kerkgang. Wat is blijven hangen is dat we voor en na het eten nog altijd een klein gebedje doen. Wat wel opvalt in het nieuws is dat de kerken vaak in beeld zijn. Hoe gaan zij ermee om? Hoe inventief zijn zij om hun achterban te bereiken? Ook hier is internet voor vele kerken de oplossing. Verbinden van mensen met elkaar in deze tijd is belangrijk. We zijn niet gemaakt om weken achter de orchideeën te zitten. We willen naar buiten! De bollenstreek in....oh nee, dat mag niet. Virtueel de keukenhof dan maar in. Al die prachtige bloemen die daar staan om door niemand bewonderd te worden behalve de tuinman dan. Hopend op een positief advies aan het eind van de maand waar waarschijnlijk de teugels wat los gelaten worden. De anderhalve meter regel zal nog wel even blijven. Het handen schudden zal uit den boze zijn. Daar heb ik wel wat op. In mijn tijd in Afghanistan was de begroeting heel mooi vond ik zelf. Met je rechterhand op het hart zeggende : Salaam aleikum. Dit betekent: vrede zij met U. De begroeting zal beantwoord worden met Aleikum al salaam. Vrede zij ook met U! Hoe mooi is dat. Het is een gebruik wat met name in de 
Arabische wereld en bij de moslims wordt gebruikt. Maar hoe mooi zou het zijn om dit te gebruiken. Ik hoop dat eenieder gezond is en blijft. Blijf naar elkaar omkijken. Tot de volgende keer,
Vrede zij met U!
Wim

VOORJAAR

Sunday 5th Apr

Voor het eerst hier? begin onderaan...

Beste lezer,

ja zeker het is voorjaar! Alles begint te ontspruiten en de voorjaarsbloemen staan prachtig in bloei. Hoe mooi is het als de eerste mooie dagen van het jaar zich aandienen en je de natuur in zou willen om te genieten van de frisse geuren, de jonge groene blaadjes aan de bomen...maar helaas, we moeten 'binnen' blijven. 

Met mij gaat het op dit moment heel goed. In dit tijdperk waar er maar over 1 ding wordt gesproken, geschreven en waar de social media ook nog eens een flinke duit in het zakje doet, is er meer dan alleen corona. Ik begrijp dat dit ons leven beheerst omdat er van bovenaf zaken worden opgelegd. Maar verplaats je eens in de situatie van een alleenstaande moeder met 2 kinderen op een flat. Kinderen al enkele weken thuis omdat er geen school is. De muren komen op je af en het is buiten prachtig weer. Wat doe je dan? Binnen blijven of voor de lieve vrede toch maar naar dat park waar je dan waarschijnlijk niet de enige bent. Beste heer Rutte, social distancing zal ons zeker minder zieken brengen maar is voor sommigen in onze maatschappij bijna onmogelijk. Ik zeg niet dat we dan maar op een kluitje moeten gaan zitten maar er is zeker een spagaat waar een categorie mensen zich in zal bevinden. Rutte noemt het een intilligente lockdown, ik noem het een lockdown lite. Waarin zaken niet verboden worden maar er een beroep gedaan wordt op ons gezond verstand.  Ik heb het voorrecht van een mooie grote tuin, een heerlijk zitje, groot grasveld voor om een balletje te trappen zonder dat ik iemand daarmee voor de voeten loop.

Vandaag is het 5 april en de kinderen zijn de komende weken nog thuis. Gelukkig hebben we allebei een goede baan en we zien elkaar niet elke dag door onze onregelmatigheid van diensten. Dat is erg prettig. De kids zijn al wat groter en redden zich prima overdag. Femke zit flink aan de studie en Joost werkt wat vaker in de supermarkt. Hij vindt het het erg leuk en geniet zichtbaar dat hij in een vitale branch werkt. 

Zoals je al ziet op de foto hebben we de lokale middenstand geholpen om te blijven bestaan. Een heerlijke maaltijd verzorgt door de lokale ondernemer.

Zoals jullie weten sport ik graag, met name op de spinningfiets uiteraard. Dat gaat helaas niet meer. Ik hoop dan ook van harte dat we aan het eind van deze maand ook die activiteit weer mogen gaan uitvoeren. Dus zeg je abonnement niet op. Anders is er straks geen plek meer om te sporten! 

Gisteren hebben we een prachtige wandeling gemaakt. Heerlijk bijna 25km gewandeld. Zomaar weer in de omgeving van Steenbergen. Daar kwamen we uit op de Dassenplas. Al wandelend door dit gebied begrijp ik nu waarom de A4 van Steenbergen daar niet langs loopt. Ik heb destijds ook weleens gedacht: trek dat ding toch rechtdoor. Maar gisteren besefte ik dat dat stuk natuur behouden moet blijven. Je kunt daar, als de koeien ook weer in de wei staan, tussen de koeien en koeievlaaien lopen. 

Gelukkig lijkt er licht aan de horizon te komen als het gaat om de besmettingen. Maar we moeten niet vergeten dat er vele mensen nog in de ziekenhuizen verblijven en vechten voor hun leven. Families die plots een opa of oma verliezen, of zoals ik een artikel las deze week allebei tegelijk aan corona. Of de mensen die blijvende schade hebben opgelopen aan hun longen. Zo zijn er zoveel op te noemen. Laten we hen niet vergeten!

In deze tijd wens ik jullie allemaal sterkte en laten we  ons met  z'n allen gedisciplineerd blijven gedragen zodat de ellende niet groter wordt. 

 

Groet,

Wim

CORONASTRESS

Sunday 22nd Mar

Voor het eerst hier? Begin onderaan....

Beste lezer,

ook ik kom er niet onderuit. Coronastress. Op dit moment staat onze wereld op de kop. Iets wat wellicht maar eenmaal in de 100 jaar voorkomt. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat staat in het teken van dit virus. Waar zijn de fileberichten gebleven...de stikstof discussies en de PFAS problematiek. En dan praat ik alleen nog maar over problemen die ons allen treffen. Hoe anders is het voor 'ons', kankerpatienten. Iedere dag staan we ermee op en gaan er mee naar bed. Zelf als verpleegkundige op de zorgambulance worstel ik iedere dag met het dilemma over wel of niet rijden van coronapatienten. Het opzadelen van coronapatienten aan mijn collega's voelt niet goed. Ondanks dit wordt ik alom gesteund door mijn collega's en een ieder begrijpt dit. 

Op de foto ziet u een mooie wandelschoen. De trainingen voor de vierdaagse gaan gewoon door, wetende dat dit evenement weleens niet door zou kunnen gaan. Het mooie van de wandelingen die we nu maken rondom Steenbergen is hoe mooi het is. Je ziet je omgeving vanuit een heel ander perspectief. Hoewel gisteren de wandeling te paard ging met veel wind, de zon strak tegen de blauwe hemel. Een prachtige dag. 

Op dit moment zitten Joost en Femke een week thuis van school. Geen ideale situatie voor hen maar ze maken er het beste van. Wij hebben inmiddels al meerdere malen moeten uitleggen dat dit geen vakantie is. Dat er wel degelijk gewerkt moet worden. Het valt niet mee en we zullen ongetwijfeld niet de enige ouders zijn die hier mee worstelen. 

Als we de experts moeten geloven is het hoogtepunt van deze pandemie in Nederland in de komende twee weken zichtbaar. Hoe dat eruit zal zien? Niemand die het kan vertellen. Wat ik wel weet dat we het hier niet over een simpele verkoudheid hebben. Ik hoop ook dat een ieder de adviezen opvolgt van de experts. 

Het sociale leven is tot stilstand gekomen. Geen theater, geen bioscoop, geen....ik kan nog wel even doorgaan. Niet naar mijn moeder of schoonmoeder toe. Zij zitten allebei alleen thuis. Wij hebben elkaar nog. Maar zij zijn echt alleen. Voor de een wat eenvoudiger te accepteren dan de ander. Laten we deze groep mensen niet vergeten! 

De komende week is het lente. Het mooie weer omarmen we van harte en de vele regen van de afgelopen weken zijn we al weer snel vergeten. Langzamerhand begint de bedrijfigheid op het land toe te nemen en de eerste groene blaadjes zijn zichtbaar. De natuur gaat door zonder zich te storen aan een of ander idioot virus. Laten wij ook doorgaan en niet vergeten dat er meer is dan alleen corona. Laten we hopen dat wanneer dit allemaal achter de rug elkaar weer op kunnen zoeken en op een normale wijze kunnen bijkletsen.

Ik wens jullie allen het beste toe en het ga U goed!

Wim

Spanning en onzekerheid.

Tuesday 10th Mar

Voor het eerst op mijn blog? Begin onderaan....

Beste lezer,

Zoals de foto al laat zien, is de scan vorige week uitgevoerd. Weer een heel bijzondere ervaring. Maar voordat ik verder ga.

De Uitslag:

Die is goed. Wat dat inhoudt? Er zijn geen skelet, bot of orgaan uitzaaiingen gevonden. Er zijn wat actieve lymfeklieren verdwenen maar er zijn er ook een paar bijgekomen. Doordat mijn testosteron gehalte niet laag genoeg is is er toch activiteit in de uitgezaaide cellen. Daardoor wordt er weer psa aangemaakt. Daarom zien we ook dat het psa ten opzichte van de vorige keer weer licht is gestegen. Dit wordt dan weer opgelost met een wijziging in de medicijnen. Bijna niet voor te stellen dat het testosteron niet laag genoeg is...aangezien mijn libido tot het absolute nulpunt is gedaald. 

Terug naar de scan. Aangezien ik hier erg tegenop zag heb ik van te voren een klein pilletje ingenomen. Ik was de vorige dag al even langs geweest om te vragen of ik mijn eigen muziek mocht meenemen. Dat was geen probleem. Alleen zonder oortjes want die zie je weer terug op de scan. Dus de telefoon aan het hoofdeind neergelegd. Geeft een mooi geluid in de tunnel:). De voorbereidingen die erbij horen uiteraard bestaan uit het inspuiten van het radioactieve materiaal. Als het eenmaal is ingespoten neemt het personeel gepaste afstand. Niet omdat ze je niet aardig vinden maar omdat je licht radioactief bent. Dan begint het wachten. Deze stof moet een uur inwerken en verspreiden door je lichaam. Dan pas de scan. Op het moment dat je in deze donut ligt moet je stil blijven liggen. Van de vorige keer wist ik nog dat een schelle stem plotseling riep: Adem in! en dat ik daar erg van schrok. Had ook geen idee dat die stem langs kwam. Hier was ik dus op bedacht. Na de eerste scan een scan met contrast. Bij het inspuiten van deze vloeistof ontstaat er een warm gevoel in je keel en dat zakt dan zo door je borstkas, darmen je bekken in. Hierdoor krijg je het gevoel dat je moet plassen en vervolgens is het weer verdwenen. Voor mij leek het een beetje op een opvlieger alleen dan de andere kant op want die komt vanuit mijn tenen zo omhoog. Hup weer de wachtruimte in en wachten op de laatste scan. Na 3 uur te hebben vertoeft op de afdeling nucleaire geneeskunde kon ik eindelijk naar huis.  En dan begint het wachten. Dat duurt eigenlijk altijd te lang. Maar goed we hebben de uitslag en daar kunnen we mee vooruit. Er zal nog wel een bespreking plaatsvinden in het multi disciplinair overleg (MDO). Mijn uroloog verwacht niet dat er andere inzichten naar voren zullen komen. 

Afgelopen weekend helaas niet getraind voor de vierdaagse. Het weer laat sterk te wensen over en voor de komende dagen is het ook allemaal niet geweldig. We snakken met z'n allen naar het voorjaar. De zon, de warmte en het heerlijke buiten zijn. 

Tot zover voor deze week. Heb je vragen of suggesties waar je vragen over hebt, je kunt mij altijd bereiken! Dank voor het lezen en tot de volgende keer!

Wim.

 

Impact.

Sunday 1st Mar

Voor het eerst op mijn blog? Begin onderaan....

Beste lezer,

Na een stevige wandeling van iets meer dan 20 km, stevig uitgewaaid te zijn is het na 2 weken weer tijd voor een stukje op dit blog. Vandaag een flinke training gedaan en het blijft mooi om te zien dat je vlakbij huis nog altijd nieuwe natuur kan ontdekken. Als je wandelt krijg je een andere kijk op de omgeving dan als je er met 80km per uur langs rijdt. Na deze wandeling heerlijk met de beentjes omhoog en binnen de kortste keren werden mijn oogleden al zwaar. Hoewel ik eigenlijk nog verse friet zou maken, iets wat de kinderen het lekkerste vinden, heb ik dat voor vanavond maar even overgeslagen. Ons gezinsleven gaat dan ook op de normale wijze verder. 

Hoe anders was dat toen we Joost en Femke moesten gaan vertellen dat ik ziek was. De wetenschap dat we ruim 2 jaar geleden opa hebben moeten begraven met uitgezaaide slokdarmkanker heeft hen op dit gebied wijzer gemaakt. We waren ook niet van plan om hen hier niet in te betrekken. Hartverscheurend het moment dat we deze vreselijke mededeling aan hen moesten vertellen. Er zijn aardig wat traantjes gelaten. Gelukkig pakten ze hun dagelijkse beslommeringen al weer snel op en zoals mijn werk een goede afleiding is, is school dat voor Joost en Femke. Het gewone leven gaat door. Met iedere 3 maanden de controle en voor nu aanstaande woensdag de pet-ct scan verandert er voor mijn gevoel niet veel. Uiteraard gaat de spanning lichtelijk stijgen denk ik op het moment dat we dichterbij het uitslag moment komen. Dat moment zal weer bepalend zijn van hoe we verder gaan. Dit moment kan zomaar allesbepalend zijn voor de directe toekomst. Ook al voel ik mij goed je weet gewoon niet wat er in je lijf gebeurt. 

De impact van wat er gebeurt hangt heel erg samen met de uitslagen die je krijgt. Deze impact heeft ook direct zijn weerslag op het gezin. Aan de kinderen merk ik op dit moment erg weinig. Zij hebben net een weekje vakantie gehad. Vorige week hadden ze hun toetsweek op school. Direct na de laatste toetsen komen de eerste cijfers al binnen. Helaas zijn niet alle cijfers even mooi. Ach ja, het komt wel goed denk ik dan. Na de teleurstelling komt de berusting....

Deze week zal dan ook geheel in het teken staan van de scan en de daarop volgende uitslag. Morgen weer gewoon aan het werk. Hopelijk eens een week met wat minder wind. 

Groet,

Wim

 

Onzekerheid.

Tuesday 18th Feb

Beste lezer,

onzekerheid is iets wat iedereen kent. Het in het ongewisse blijven van zekerheid is iets wat er eigenlijk bij hoort, immers je weet nooit wat de dag van morgen gaat brengen. Toch sta je daar niet bij stil. Zo anders is dat bij mij. Het afgelopen jaar is het leven naar iedere controle toe. De controles worden iedere 3 maanden uitgevoerd en daar leef je naar toe. Bij iedere controle weet je dat het misschien anders is dan wat je voor ogen hebt. Zo gingen de bloedwaardes het afgelopen jaar mooi naar beneden zoals de specialist je dat ook voor ogen had gesteld. Tot 31 Januari....Bezoek huisarts om de uitslag te horen. Het ontzettende teleurstellende bericht dat je PSA meer als verdubbeld is. Aangezien het voor het weekend is stelt ze voor om te kijken of er op dit moment bij de uroloog plaats is. En jawel dat is er. Direct door naar het ziekenhuis. Met een flinke domper op zak gaan we. Het gesprek met de uroloog is wellicht iets opbeurend maar we staan nu toch weer voor een aantal scans. Zo zal er half maart een diagnostisch en psma pet scan worden uitgevoerd. Een hele middag in het ziekenhuis en zoals ik al eerder schreef helemaal weer in plakjes worden opgedeeld. Janneke kan deze middag slechts van de zijlijn toekijken. Omdat ik licht radioactief ben mag ze hier niet bij aanwezig zijn. Na deze scans wordt het een hele week duimen draaien voor een goede uitslag. 

Ondertussen draait hier de toko 'gewoon' door. De kinderen gaan naar school, Janneke is naar het werk en ik sport, werk en kook. Iets wat Janneke uiteraard ook doetsmile. Bij de pakken neer zitten waren we niet van plan. 

Ik heb bij de foto gallerij nog enkele foto's toegevoegd. Hier zie je de hormooninjectie die vorige week weer is geplaatst. 

Tot volgende week!

ZWEET!!

Tuesday 11th Feb

Zolas ik eerder schreef ben ik dus vorig jaar begonnen met een hormoonkuur. Aangezien prostaatkankercellen beter gedijen in een omgeving met veel testosteron, dat wat ons mannen mannelijk maakt, wordt dat met deze kuur omlaag gehaald naar het absolute nulpunt. Het woord kuur is eigenlijk niet goed aangezien ik van deze hormonen niet meer af kom. Het effect van deze hormonen was vorig jaar bij de eerste controle direct zichtbaar in de waarde van mijn bloed. De PSA die bij de eerste artsen controle 86 was, 3 maanden later is die gezakt naar 4.7. Om niet in al te moeilijke medische details te gaan treden, kortweg gezegd mijn mannelijkheid is langzaam aan het verdwijnen. Dat heeft niet alleen effect op mij maar ook direct op Janneke. Door het verdwijnen van testosteron, verdwijnt ook een stuk genegenheid naar de ander. Daar kan geen blauw pilletje iets aan doen helaas.

In het afgelopen jaar heb ik dus enkele van deze hormooncapsules toegediend gekregen. Iedere 3 maanden ga ik op controle en wordt er weer een capsule geplaatst. 

Nu heb ik vandaag de titel "zweet" erbij gezet. Want dat kan ik tegenwoordig heel goed: ZWETEN. Niet alleen tijdens mijn spinningles maar ook zo uit het niets. Zoals een vrouw dat heeft in de overgang heb ik dat nu dus ook. Een bijwerking van de hormonen. Krijg je er gewoon bij. Zo'n opvlieger voel ik aankomen. De warmte stijgt vanuit je tenen omhoog om vervolgens enkele minuten aan te houden. Zweet van top tot teen. Ik ga ook bewust soms naar buiten om letterlijk en figuurlijk af te koelen. Het is net als de sauna. Dat gevoel dat je krijgt als je buiten loopt. Als dat dan vervolgens voorbij is trek ik mijn vest weer aan want dan krijg ik het weer koud. 's Nachts is dat ook heel aangenaam. Soms word ik er wakker van en dan worden de dekens teruggeslagen, benen buiten het bed, wapperen met de dekens. De frequentie van die zweetaanvallen is ongeveer 2 a 3 keer per uur. 

Er zijn nog tal van andere bijwerkingen van dit hormoon, maar dat zijn over het algemeen geen zichtbare bijwerkingen. Wel is er een bijwerking die wel zichtbaar is en waar ik ook wel een beetje van baal. Gewichtstoename. Hoewel ik gelukkig nog wel wat kan hebben is er het afgelopen jaar toch zo'n 7 kg bij gekomen. Het zit dan ook nog eens allemaal net boven mijn broeksriem. Dus ja een lekkere strakke sixpack is er wellaughing, maar is een beetje verstopt. 

Dat was het weer voor nu, de volgende keer meer. Zet de URL in je favorieten en blijf zo af en toe kijken op dit blog. Het kost je maar 1 klik. 

Gr., Wim

 

Wim in actie voor het KWF!

Thursday 6th Feb

Beste lezer!

Jaja, ik aan de blog. Dat ik dat ooit nog eens zou doen zeg. Maar ik heb er een goede reden voor. Dat hij dan ook op de pagina van het KWF staat is dan ook niet zo verwonderlijk. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik heb uitgezaaide prostaatkanker.

Velen van u weten wie ik ben. Maar ik zal mezelf nog even voorstellen voor diegenen die dat niet doen. Ik ben Wim. Getrouwd met Janneke. Samen hebben we 2 schatten van kinderen, Joost(15) en Femke(12). Ik ben 51 jaar en werkzaam bij de Regionale Ambulance dienst Midden West Brabant. Ik werk als verpleegkundige op de ambulance. Niet te verwarren met een ambulance verpleegkundige die zichzelf heeft gespecialiseerd. Ik vervoer samen met mijn chauffeur uiteraard, patienten met een lage complexiteit van A naar B en soms ook direct weer terug. Janneke is IC/SEH verpleegkundige dus er gaan nog wel eens wat medische termen over tafel hier. Femke en Joost zitten beide op het voortgezet onderwijs. Beide op RSG 't Rijks in Bergen op Zoom. 

 

Even terug naar hoe het begon.

Het is december 2018. Ik loop al geruime tijd rond met pijn in mijn linker grote teen. De nagel is ingegroeid tot in het vlees en geeft regelmatig veel pijn en is ontstoken. Steeds maar weer vooruit geschoven omdat ik wist, dat wordt een extractie. Nou en aangezien ik die regelmatig gezien had op mijn werk bij defensie had ik zoiets laat maar.... Maar dan toch maar eens naar de huisarts. Maandag de 17e december was het dan zover. Dokter ik heb last van mijn teen. Duidelijk deze is flink ingegroeid. Nee, geen extractie gewoon eens flink langs de pedicure. Prima! Oh ja en dokter, ik heb het idee dat ik niet goed kan uitplassen. Ik ga te vaak met te kleine beetjes. Mmmmm...zal ik je doorsturen naar de uroloog? Als verpleegkundige denk je dan...ik kan natuurlijk ook even bloed laten prikken, psa controle en even de vinger over de prostaat laten glijden (ok even de term : rectaal toucher). Voelt wat hard aan volgens de huisarts. Met een lab briefje weer naar buiten gestapt om 4 dagen later het bloed te laten prikken. 's Middag werd ik al gebeld door de huisarts. Psa is veel te hoog, 86. Een normale waarde is als tie onder de 3 is. Diezelfde dag nog wordt een afspraak gemaakt bij de uroloog. Direct na de kerst zijn er biopten genomen en de 28e december wist ik al hoe laat het was. Vervolgens 31 december het slecht nieuws gesprek. In 1 klap is mijn leven niet meer hetzelfde. Ik ga vanaf nu door het leven als kanker patiënt. Maar hier beginnen de zorgen niet af te nemen. Want ja, zijn er uitzaaiingen ja of nee. PSMA pet ct scan gaf hier meer info over. 14 Januari een hele middag onder de pannen met een radio actieve stof in je lijf om vervolgens een half uur lang in plakjes in beeld te worden gebracht. Wat een ellende zo'n tunnel zeg. Heb er wel een beetje een tunnelsyndroom aan overgehouden moet ik zeggen. Enkeled agen later komt dan het beangstigende woord eruit. Ja het is niet alleen beperkt tot je prostaat. Uitzaaiingen in je bekken en in je buik langs de grote vaten. Ook wordt er direct bij vermeld dat het niet operabel is. Vanaf dat moment weet je dat je leven een drastische wending zal krijgen. 

In deze begin periode was ik nog gewoon aan het werk. Ik had zoiets van: op de bank hangen kan altijd nog. 1 Februari ben ik de ziekte wet ingegaan want er komt nog genoeg aan de komende weken. Het hele traject is als een sneltrein, je stapt in en af en toe stopt deze trein om te vertellen dat je erop dit station nog niet uit hoeft. Vervolgens dendert deze trein verder. Terug kijkend op het afgelopen jaar is het voorbij gevlogen. Vanaf februari volgden bezoeken aan de radiotherapeut, uroloog en Zuid West Radio Therapeutisch Instituut (ZRTI). In deze periode heb ik gedaan wat ik al die tijd al deed en dat was spinning les geven bij sportschool Dinami. Vanaf Maart ben ik dan ook begonnen aan een reeks van 36 bestralingen. Ik heb geen moment klachten gehad van deze bestralingen. Iedere ochtend ging ik om half 8 met de taxi naar het ZRTI. Ik aangegeven om 's ochtends vroeg te willen zodat ik de rest van de dag tijd voor mijzelf had. Sporten, eten koken, wassen en strijken. Ik leek wel een huisvrouw. Woensdag en vrijdag ochtend gaf (en geef nog steeds) spinningles. Na die 36 keer wilde ik toch wel weer heel graag aan het werk. Maar dat heeft toch nog wel een tijdje geduurd. Eerst maar een lekker op vakantie en daarna weer rustig aan het werk. Gelukkig heeft dat geresulteerd in terug keer in het werkende leven. Op dit moment werk ik 32 uur. Ik voel me goed en er zijn wel ontwikkelingen maar voor nu is het even genoeg denk ik.

 

Gr. Wim

 

KWF Kankerbestrijding



Kanker raakt ons allemaal. Jaarlijks sterven er zo'n 45.000 mensen als gevolg van kanker. De ziekte is hiermee in Nederland doodsoorzaak nummer één. Minder kanker, meer genezing en een betere kwaliteit van leven voor kankerpatiënten. Dat is het doel van KWF Kankerbestrijding.